Je ziet het steeds vaker, re-releases die worden aangevuld met bonustracks zoals b-kantjes en dergelijke. Ik vroeg me af hoe jullie hier tegen over staan. Ik zelf vind het vaak erg leuk als er wat extra's op staan, er kan ten slotte iets van 78 minuten op een cd.

Voorwaarde vind ik echter wel dat het opnames betreft die ook echt aansluiten bij het reguliere album. Dus b-kantjes en demo's die ook toendertijd zijn opgenomen. Dan kan het een leuke aanvulling zijn. Soms zie je ook dat ze er lukraak wat live opnamen of nummers uit een hele andere tijd er op smijten. Ik kan me hier mateloos aan irriteren en zo'n album koop ik bij voorbaat niet.

Maargoed hoe denkt de rest hierover?

Bwaja, het is soms wel leuk als er iets extra bovenop je album is.
Zo hebt ge bij de nieuwste versie van 'Melissa' een bonus DVD (live @ Eindhoven 1983) en bonustracks.
Alleen; die bonustracks vervelen mij echt. Komt ook omdat er 2 keer curse of the pharaos tussen zit (in totaal dus 3 keer op het album) en je alles al een keer gehoort hebt.

TRACKLIST:

1. Evil 4:45
2. Curse of the Pharaohs 3:57
3. Into the Coven 5:11
4. At the Sound of the Demon Bell 5:23
5. Black Funeral 2:50
6. Satan's Fall 11:23
7. Melissa 6:40
8. Black Masses [B-side] * 4:31
9. Curse of the Pharaohs [BBC Radio 1 Session] * 3:52
10. Evil [BBC Radio 1 Session] * 4:02
11. Satan's Fall [BBC Radio 1 Session] * 10:29
12. Curse of the Pharaohs [Demo] * 4:26
13. Black Funeral [Demo] * 2:54

toch wel slim van de uitgevers om een re-release uit te brengen .
je ziet ze steeds vaker in de rekken komen .
ik heb gisteren nog van the doors twee 40 jaar anniversary editions gekocht . zeker leuk om te hebben met de extra songs erop .
alleen als je de regulaire albums al hebt op cd , dan moet je dubbel gaan kopen .
zo wordt er dus twee keer verdiend aan hetzelfde album.

Je 'moet' natuurlijk niks.

Meestal zit ik totaal niet te wachten op de b-kantjes. Het zijn vaak demoversies of liveversies van nummers die al elders op het album staan, of, in het beste geval, andere nummers die indertijd terecht het album niet gehaald hebben. Gelukkig heb ik momenteel een cd-speler met een erg gebruiksvriendelijke programmeerfunctie

Van mij hoeft het niet zo. B-kantjes en dergelijke vind ik wel leuk, maar ik luister die dingen eigenlijk bijna nooit... Na het laatste reguliere albumnummer zet ik de CD altijd meteen af.

Topic verplaatst btw, dit leek me een iets logischere plek.

Idd, bonustracks hebben (bijna) nooit toegevoegde waarde.
Op een album heb je een bepaalde sfeer, en die bonustracks verpesten dat alleen maar, daarom draai ik ze zelden......

Bonustracks vind ik altijd leuk, ongeacht of ze aansluiten op het album
Bonustracks geven je een nog breder beeld van wat een artiest doet/maakt, en veel van deze nummers kunnen 'zeldzame' tracks zijn, wat ook mooi meegenomen is.

Om die redenen heb ik ook de bonus uitgave van Songs From The Big Chair gekocht

Ik vind dat van ieder album slechts één versie zou moeten bestaan. Tegenwoordig een cd kopen is al voor veel mensen uitgesloten, heb dan ook respect voor degene die het wel doen. Want wat sommige artiesten doen vind ik respectloos, bv. Smashing Pumpkins intussen bestaan al 6 versies van Zeitgeist iedere maal met een andere bonustrack of een andere hoes. Natuurlijk zullen er die-hard fans zijn die zich verplicht voelen om dat te kopen. En ze zijn dan alweer een hoop geld kwijt. Of Silent Alarm (Bloc Party), nog altijd baal ik dat ik mijn cd niet twee maanden later heb gekocht, dan bevatte hij nog een track van wereldniveau Two More Years.

Bonus tracks vind ik een vorm van afzetterij, de prijs die je betaalt voor een album is al hoog genoeg.

In Muziek > Algemeen > Bonussen op Cd's:

Misschien heeft men al eens dit onderwerp aangekaart!!!. Ik kon het niet vinden. Zodoende bij deze.. Men verwijst me wel naar de oudere topic.

Wat vind men zo van de de bonussen op een Cd.
Bij een nieuwe CD heb ik zoiets, Oke het hoort erbij, maar ik ben er niet kapot van. Uitzonderingen zullen er altijd zijn.
Maar bij oudere albums en dan zeker de klassiekers. Ik zit er niet op te wachten...
Wat voorbeelden. Wat stel dje voor bij:
Sgt Pepper met bonussen....?????
Dark Side of de Moon met bonussen...?????
Selling England By The pound met bonussen.....??????
Tommy met bonussen....????
Noem maar op, zijn er vele...

Ik hou niet van bonussen op een cd. Ik kan er wel mee leven als ze worden toegevoegd op een extra cd.
Ik probeer ze dan ook meestal te vermijden en als ik een oude cd wil hebben ga ik op zoek naar de versie zonder die extra's.

Bonussen hoeven voor mij ook niet zo en daarnaast zie ik het als een middel van een platenmaatschappij om de kas te spekken. Als ze zonodig materiaal willen uitbrengen wat nog op de plank is blijven liggen breng dan een aparte cd uit waar dit opstaat. Ik moet er bijvoorbeeld niet aan denken dat er van een concept album een her-uitgave komt die me helemaal uit de sfeer haalt van het oorspronkelijke verhaal wat er op is te horen doordat er foute bonussen op staan.

Daarnaast is het ook niet eerlijk. In de jaren zeventig van de vorige eeuw kocht je eerst de lp en die verving je in de jaren tachtig voor de cd. En nu moet je er bij wijze van spreken er weer op uit voor een dot slagroom die je nog eens dubbel hebt betaalt. Een zorgelijke ontwikkeling als je het mij vraagt.

't Ligt er natuurlijk maar net aan. Neem een album als Live at Leeds van The Who. Als je kijkt naar het originele album mis je een aantal prachtige nummers, maar mag je de versie met het complete concert een versie met bonusnummers noemen?

Waar het een stuk duidelijker is, zijn die CD's die als dubbelaar worden verpakt onder de noemer limited/deluxe/special edition. Hier is het niveau natuurlijk zeer wisselend. Zo heeft Daydream Nation de hele plaat als extra maar dan in liveversie, naast een aantal covers van andere artiesten. Dit is dan wel weer een bonus-CD die ik zelf opzet. Maar soms tref ik complete CD's aan met alternate takes en instrumentale jamsessies die wat mij betreft eerder in de prullenbak dan op een CD thuishoren. Ik kan me overigens aansluiten bij de opmerking van aERo dat bonussen op een aparte CD veel beter te pruimen zijn.

Dat hangt ervan af. Soms zijn bonustracks interessant indien het gaat om B-kanten, nooit op album uitgebrachte single-hits of obscure opnames. Er zijn interessante songs die het album niet haalden omdat er geen plaats genoeg was op een LP. Nu dat ze op CD verschijnen mogen die nummers er best bij. Voorbeelden waar bonustracks interessant zijn : de R.E.M.-albums uit de jaren '80, the Kinks, Paul McCartney. Remixen van eerdere nummers zijn veeleer bladvulling, live-opnames heb ik liever op een extra CD (zoals Elvis Costello).

Een CD uitbrengen en enkele maanden later datzelfde album met bonustracks heruitbrengen (wat nu vaak gedaan wordt) is echter louter geldklopperij.

Indien het album een duidelijk geheel vormt (conceptalbums) wil ik liever geen bonustracks. Er zijn ook voorbeelden waar bonustracks vanwege hun belabberde kwaliteit afbreuk doen aan de legendarische status van het album zoals Thriller van Michael Jackson een schoolvoorbeeld van is.

Het nut van bonustracks op een nieuw uitgebrachte cd (of erger: de versie die een paar maanden na de oorspronkelijke release uitkomt) vind ik pure geldklopperij, en een degradatie van het product want: hoort die track er nou wel of niet bij? Ik vind het echt een crime om een goede cd te horen waar nog 1 of 2 mindere nummertjes (want dat zijn het toch vaak) achter zijn geplakt. Oftewel: dood aan de bonustracks bij nieuwe releases wat mij betreft.

Bij reissues of remasters heb ik er minder moeite mee. 10 of 20 jaar later zijn het toch vaak bekendere platen die opnieuw worden uitgebracht en hebben ze context binnen een repertoire van zo'n artiest. Dan is het leuk om wat nummers (niet uitgebracht materiaal, B-kantjes) te horen uit dezelfde periode. Maar nog liever heb ik die nummers gewoon op een aparte verzamel-cd zoals bijvoorbeeld deze of deze.

Precies: kun je zelf beslissen of je die wilt hebben ja of nee. En slechts bij een enkele artiest wil ik dat ook echt en dan heb ik dat liever op een aparte verzamelachtige cd.

Bonustracks an sich heb ik niet zo'n probleem mee, maar zoals ze op sommige albums van bijvoorbeeld The Fall staan zijn ze wel gruwelijk irritant. Plak die dingen er gewoon achter, of, nog beter, op een los meegeleverde cd, in plaats van ergens middenin de oorspronkelijke volgorde.

Een enkele keer vind ik het een waardevolle toevoeging, maar meestal niet. Bonustracks die bestaan uit demo- of live-opnamen van nummers die op de oorspronkelijke CD in hun definitieve versie staan, beluister ik na aankoop vaak wel een keer, maar vaak blijft het daarbij.

Anders wordt het als het gaat om interessante nummers die in dezelfde periode alleen als losse single, als EP of als B-kantje zijn uitgebracht. Zo vind ik de bonus-toevoegingen op de Paul McCartney-remasters interessant, omdat hij in de jaren zeventig vaak losse nummers op single uitbracht, die bovendien zeer interessante B-kantjes hadden.
Al zijn die toevoegingen niet altijd even logisch geplaatst in de tijd. Zo staat Goodnight tonight (een stand-alone single van Wings uit '79) bijvoorbeeld niet als bonus op de Wings-plaat Back to the Egg uit hetzelfde jaar, maar op McCartney's solo-album II uit 1980.

Een goed voorbeeld van hoe het kan/moet, vind ik ook de 2CD (of 2CD/1DVD) heruitgave van The Joshua Tree. Die B-kantjes van destijds deden kwalitatief nauwelijks onder voor de nummers die uiteindelijk op het oorspronkelijke album terechtkwamen. Ik heb begrepen dat ze oorspronkelijk een dubbelalbum hadden willen uitgeven, maar dat dat niet doorging.

Er zijn ook verschillende live-albums waarvan de nieuwe editie is aangevuld met tracks uit dezelfde periode. Ik denk aan de recente 2CD uitvoering van Two for the show van Kansas. Daar krijg je nu gewoon het hele concert op 2 CD's.

Ik ben ook een liefhebber van 12" singles, zoals die in de jaren tachtig verschenen. Veelal unieke mixen die op de originele albums niet terug te vinden waren. Dan vind ik het leuk als die, zoals bij sommige Hall & Oates-reissues, als extraatje zijn toegevoegd.

Maar dat zijn dus uitzonderingen. Als regel stellen die bonustracks niet echt veel voor en soms halen ze een uitstekend album zelfs een beetje naar beneden.

Zo lang ze maar niet de 'flow' van het oorspronkelijke album doorkruisen, want die is voor mij heilig. Hoewel, ook hier zijn uitzonderingen. Ik noem de toevoeging als 4e track van het nummer When the tigers broke free op het album The Final Cut van Pink Floyd. Dat nummer past er gewoon prima bij op die plaats en was waarschijnlijk oorspronkelijk ook zo bedoeld.

Hangt een beetje van het album af wat je koopt vind ik als bonustracks wel of niet waardevol zijn. Als ik een studio album koop heb ik genoeg aan de originele nummers die erop staan, b.v Deep Purple In Rock of Machine Head van dezelfde band. De extra nummers voegen m.i niets extra's toe en bederven het voor mij zelfs min of meer een beetje. Ik hoef van die albums echt alleen maar de org nummers te horen.

Als het om live albums of verzamelaars gaat vind ik het wel een waardevolle aanvulling die bonusnummers. Zo heb ik b.v van Motorhead laatst de verzamelaar No Remorse gekocht, en vind de bonusnummers daarop wel een welcome aanvulling. Ook vind ik het leuk als een live album met nog wat extra's word toegevoegd van dezelfe tour om als echt verassend live extraatje die nog nooit iemand eerder heeft gehoord als bonus nummer(s) toe te voegen.

Liefst hanteer ik de originele albums en songs daarop. Bij re-releases op CD is het echter schering en inslag om er allerlei bonustracks bij opgediend te krijgen. Ongevraagd.

En dan Spotify: dat is helemaal wat. Daar krijg je regelmatig bonustracks erbij geserveerd waarvan de logica ver te zoeken is en deze bonustracks corresponderen ook helemaal niet met (re-release)CD-versies van een bepaald album. Spotify doet er zomaar zelf wat bonustracks bij.
Voorbeeld:
Het album V van Chicago. Op Spotify krijg je daar twee bonustracks bij, o.a. Mississippi Delta City Blues - First Recorded Version, with Scratch Vocal Previously Unreleased.
(dat nummer staat pas op Chicago - XI.

Dan sla je ze toch over?

Zoals o.a Gaucho en Ricardo al gezegd hebben, het ligt een beetje aan het album of ik bonustracks wel of niet waardeer. Non-album singles uit dezelfde periode als het album(zoals bijvoorbeeld bij Ommadawn van Mike Oldfield) doen het bij mij altijd wel goed. Livesongs vind ik al wat minder, maar soms kan het wel interessant zijn(bij meerdere albums van o.a Camel en Peter Hammill bijvoorbeeld) . Demo's vind ik eigenlijk zonder uitzondering weinig toevoegen.

Los van de kwaliteit van de aanwezige bonustracks, vind ik het over het algemeen prettiger als ze op een aparte verzamelaar komen, zoals bijvoorbeeld deze: Nick Cave & The Bad Seeds - B-Sides & Rarities (2005)

Nou is het niet zo'n probleem om een CD te programmeren, behalve wanneer je veroordeeld bent tot een DVD-speler om CD's af te spelen.

Kortom, ik vind bonustracks over het algemeen geen meerwaarde bieden aan de spanningsboog/opbouw van een origineel album en zie ze dan ook liever niet op het album zelf. En uiteraard al helemaal niet tussen de nummers door, een euvel bij sommige CD releases van The Fall. Dan wordt het programmeren op zich al een breinbreker.

Maar dit gaat over toevoegen van bonustracks. Het weglaten van (originele) tracks bij latere releases, hoe "slecht" ze ook zijn, vind ik van dezelfde geschiedvervalsende orde. Ik ben dit wel eens tegengekomen, kan alleen het voorbeeld even niet voor de geest halen...

Dat lijken me echt uitzonderingsgevallen, maar het komt voor. Het enige voorbeeld dat ik me zo snel voor de geest kan halen is het ontbreken van het nummer Too dizzy, dat ontbrak op latere uitgaven van Bowie's Never let me down-album. Kennelijk haatte Bowie dat nummer zo erg dat hij het ervan af haalde. Tja, ik houd ook van volledigheid, maar je mist er in dit geval weinig aan...

Waar ik zelf altijd wel van baal is, dat ze in Japan vaak 1 of 2 extra (bonus) nummers krijgen t.o.v. de rest van de wereld. Ben je als fan toch genoodzaakt zo'n album, wat dan ook nog een stuk duurder is om te verkrijgen, aan te gaan schaffen.
Er wordt dan gezegd dat de reden is van een extra nummer, dat ze niet willen dat Japanners buiten Japan de cd's gaan bestellen, omdat het buiten Japan meestal een stuk goedkoper is. Door er dan exclusief voor Japan een extra track aan toe te voegen, zal de verleiding kleiner worden, om de cd elders te gaan bestellen, zo is de redenering.