Ik ben helemaal niet nieuwsgierig aangelegd en daarom wil ik zo veel mogelijk over mijn fave muzikanten en muziekstromingen weten. De afgelopen 10 jaar ben ik steeds meer boeken over muzikanten en muziek gaan lezen, vooral omdat ze nu ( eindelijk ) behoorlijk, en vaak niet al te duur, verkrijgbaar zijn via web-winkels zoals Amazon UK ( en vooral hun Marketplace ).

Ben ik de enige hier met zo'n afwijking of lopen er nog meer idioten zoals rond op dit forum ?

mazzel,
Martin

Nee, ik mag graag biografiën lezen, en de boekjes uit de 33 1/3 serie (over het ontstaan van legendarische albums, telkens een boekje over één album) zijn ook erg vermakelijk.

Ik moet nog steeds een keer in The Dirt beginnen, de (auto)biografie van Motley Crue. Wat ik van de muziek ken, vind ik totaal oninteressant, maar de delen die ik eruit gelezen heb (soms op een willekeurige pagina opengeslagen), mijn god. Die gasten lijken een hele nieuwe betekenis te geven aan het begrip 'seks, drugs and rock 'n' roll'.

Hehe ja, die konden er wat van.

Heheheh...... Muzikaal ook niet echt mijn kopje tee...... Heb nog steeds dikke lol over de Gibson Thunderbird met een vette handtekening van Nikki Sixx die werkelijk jaren en jaren in de winkel nieuw hing te wezen omdat niemand geïnteresseerd was in een basgitaar met zijn geklieder er op ............

Bijdeweg: ben je soms familie van de lieftallige Psychonaut op het Basgitaar Forum ?

Het grappige van biografieën is dat ze heel boeiend kunnen zijn om te kunnen lezen terwijl de muziek van het onderwerp je niet echt aan hoeft te staan... Zo heb ik niks met de muziek van Marilyn Manson, maar zijn biografie (The Long Hard Road Out of Hell) is uitermate leuk leesvoer.

Nee, geen familie en ik ben het ook niet. Ik heb wel eens een basgitaar in mijn handen gehad, maar daar is alles mee gezegd.

Een oud topic oprakelen.

Ik heb enkele biografieën in de boekenkast staan (naast andere algemene boeken over muziek):

Beethoven
Kurt Cobain
Nina Simone
Nirvana
Pink Floyd

En zoals gezegd nog andere muziekboeken over Blues, Klassieke muziek, Belpop, Verhalen achter liedjes, Country, Jazz, Ultratop, Rock Starlett, ...

Zo'n biografie maakt veel keuzes van de artiest duidelijk en als het een goed geschreven boek is ook algemeen een geschiedenisbeeld. Maar ook de link naar andere artiesten en gebeurtenissen in de muziekgeschiedenis.

Mijn collectie is weer uitgebreid. Ik had al voor mijn verjaardag boeken gekregen van Leonard Cohen, James Brown en Lemmy. Zelf nog wat gevonden van Joan Jett, John Lennon en Paul McCartney. En met de boekenbeurs in Antwerpen op dit moment nog boeken gekocht van Bob Dylan en Bruce Springsteen.

Bruce Springsteen – Born To Run

Mooie biografie, vooral hoe hij zijn jeugdjaren beschrijft is prachtig om te lezen, zo ook de aanloop naar het album Born To Run.
Zijn relatie met leden van de E-Street Band is soms wat kort door de bocht, voor Little Steven is veel sympathie, zo ook voor Clarence Clemons, andere leden komen er minder goed vanaf.
Wel is hij heel eerlijk over het uitbetalen van salaris, dat hij daar dus onderscheid in maakt.
Ook zijn eerste echtgenoot wordt vrijwel niet genoemd.
Bij sommige cruciale songs had ik graag wat meer over de achtergrond van het ontstaan gelezen, maar absoluut een aanrader.

Wendy Leigh – Bowie De Biografie

Hierbij had ik hoge verwachtingen.
De biografie kwam voor zijn dood uit, en eindigt bij de tentoonstelling David Bowie.
Wat mij vooral tegen viel was dat het boek vooral over zijn seksuele avontuurtjes ging, en over zijn drugsgebruik.
De artiest Bowie verdwijnt wat op de achtergrond, en over zijn muziek wordt voor mijn gevoel veel te weinig gesproken.
Het is blijkbaar belangrijker om te weten of hij dan wel of niet biseksueel is.
Niet echt een aanrader, maar misschien kan iemand mij wel een mooie biografie over Bowie aanraden.

Matt Thorne – Prince

Overzichtelijk geheel, maar ook deze biografie gaat niet tot aan zijn dood; het mysterie wordt niet onthult, en misschien is dat maar goed zo.
De rol van Wendy en Lisa wordt mooi beschreven (het was mij ook onbekend dat ze samen een relatie hebben gehad), zo was hun aandeel in de songs vrij groot.
Prince was dus echt een workaholic, het probleem was dat de nummers nooit af waren, hij bleef er maar aan sleutelen, zo ook tijdens live concerten.
De schrijver gaat voor mijn gevoel weer net teveel door over zijn songs, er wordt teveel stil gestaan bij muziek die uiteindelijk nooit is uitgebracht, dit gaat ten koste van het verhaal.
Zeker wel een aanrader om te lezen verder, maar het blijft een feit dat Prince nooit echt zichzelf heeft gepresenteerd aan de buitenwereld; de echte Prince kennen denk ik maar weinig mensen, de schrijver in ieder geval niet.

Reckless Daughter, dat is de titel van de recent uitgegeven biografie over Joni Mitchell geschreven door David Yaffe. Meer dan 500 pagina's exegese over haar leven, lovers en vooral over haar songs. En meer alledaagse observaties. Zeer straffe rookster. Vandaar het stemverval? Helaas niet geheel meer valide vanwege een hersenbloeding. Maar ze is er nog. Wat een leven, wat een loopbaan!