Listening skills

Ik las onlangs een review van Scorch Trio, waarin werd uitgeweid over de moeilijk te behappen jazz, zeker voor een pop/rockliefhebber zoals de schrijver. Jazz vereist schijnbaar ‘andere’ listening skills dan pop/rock. Dat kllinkt heel logisch, en ook van toepassing op hip-hop, metal, ambient, opera, folk en noem de hele reutemeteut maar op. Maar wat zijn die skills dan? Neem jazz als voorbeeld. Gaat het dan om het vinden van pleidooien met een instrument als medium in plaats van de bekende zang (voor de pop/rockliefhebber), of gaat het om dissonantie? Vrijheid? Harmonie? Andere set van klankkleuren en ritmes? En hebben we het dan over bebpop, bigband of free-jazz?

Face it, dat is niet in hapklare brokken op te sommen. En eigenlijk ook helemaal niet nodig. Maar wie wil er een gok wagen? In maximaal 5 (steek) woorden bij de door MuMe geclassificeerde genres. Leef u uit.

Avant-garde:
Blues:
Country:
Dance:
Electronic:
Folk:
Funk:
Hip-hop:
Jazz:
Metal:
Pop:
Punk:
R&B:
Reggae:
Rock:
Roots:
Score:
Ska:
Soul:
Wereld:

Avant-garde:
Blues:
Country:
Dance:
Electronic:
Folk:
Funk:
Hip-hop:
Jazz:

Metal:
Gitaar
Techniek
Variatie
Hard/snelheid
Vocalen

Pop:
Punk:
R&B:
Reggae:
Rock:
Roots:
Score:
Ska:
Soul:
Wereld:
Is dit wat je bedoelt?

EDIT: Toelichting (denk wel dat dat handig is, maar alleen in de betreffende post belangrijk is, zodat mensen ook snappen waarom we dat kiezen): In die volgorde. Wanneer men naar metal luistert, is de gitaar natuurlijk het eerste wat in je opkomt, en het lijkt ook vrij fundamenteel voor de muziek. Gitaren vormen in de ogen van veel mensen de ziel van de metal.

Uiteraard willen we (of eigenlijk, wil ik) geen liedjes horen waarvan het lijkt alsof ze binnen 5 minuten bedacht zijn en opgenomen. Ik zoek een beetje moeilijkheid in muziek, dat mensen echt laten blijken dat ze hun instrument beheersen.

Variatie is natuurlijk van groot belang. Ik heb liever niet dat een liedje van 5 minuten maar iets van 2 of 3 riffjes gebruikt. Ik heb liever dat ik elke keer dat ik het luister weer versteld kan staan, en iets onverwachts hoor.

Hardheid en snelheid is iets waar ik veel naar luister. Het hoeft niet per sé hard of snel te zijn, maar het beinvloedt wel hoe ik een liedje ervaar. Een sloom, slepend lied ervaar ik al gauw als depressief, terwijl ik van de meeste snelle nummers juist energie krijg (hoewel dat niet altijd zo is). Ik hou het meest van energie krijgen, dus ik ga het liefst voor snelle metal .

Vocalen zijn eigenlijk niet al te belangrijk, en de meeste bands kunnen wel zonder, maar bij andere bands geven ze juist dát beetje extra wat het nodig heeft om een geweldig liedje te worden, de nieuwere pantera bijvoorbeeld, die Phil schreeuwt er prachtig doorheen, en het geeft net dat beetje extra emotie en energie wat het nodig heeft.