Ongeveer een half jaar geleden werd ik gegrepen door de band Ulver. Na aanleiding van de The Gathering - Souvenirs (Mastermind van Ulver (Trickster G.) zingt een duet met Anneke van Giersbergen op die CD) downloadde ik het album Perdition city. Ik was enorm onder de indruk, de plaat moest een soundtrack voorstellen voor een stad in de nacht. Ik had nog nooit zoiets gehoord, tuurlijk ken ik wel wat electronische groepen die flink experimenteren met ambient/breakbeats en IDM maar Ulver klinkt zo totaal anders. Daar komt nog bij dat mastermind Trickster G. een van de beste zangers is die ik ken. Later ben ik opzoek gegaan naar meer van hun albums, hier een overzicht:

1994 - Bergtatt: Een black metal album met flink wat neo-folk invloeden. De productie laat flink wat te wensen over. Goede muziek dat is het wel, deze plaat wordt samen met Nattens Madrigal dan ook gezien onder een van de meest invloedrijke black metal albums.

1995 - Kveldssanger: Een volledig akoestische CD in een neo-folk stijl. Een stijl die later door een band als Empyrium overgenomen is.

1996 - Nattens Madrigal: Een vuile black metal plaat met een nog vuilere productie. Het klinkt daardoor allemaal zo erbarmelijk slecht maar dat ligt toch niet aan de composties. Niets voor mij, maar veel black metal liefhebbers vinden de plaat heel goed. Echte true Norwegian black metal, haha. (AKA: Stofzuiger-productie –Joost Wink)

1998 - Themes from William Blake’s The Marriage of Heaven and Hell: Hier begint het echte geexperimenteer met stijlen. Deze plaat verwoordt de teksten van William Blake over zijn vizie op geloof. De plaat staat vol met tekst, het boekje bij de cd telt dan ook 10 pagina’s vol met tekst. Een unieke mix van Industrial, Metal, electronische bliepjes en kraakjes (Drum and Bass), klassiek en nog een handvol meer genres. Het heeft me dan ook zeker 10 luisterbeurten gekost om de CD goed te waarderen. (Veel, zowel mannelijke als vrouwelijke zang) maar ook veel gesproken teksten.

2000 - Perdition city – Music to an interior film: Deze CD had ik al eens in de topic van yousendit geplaatst. Deze CD heb ik in de inleiding al flink besproken. Het enige wat er nog over kan zeggen is dat ik deze CD enorm vaak luister en geluisterd heb.

2003 – A Quick Fix of Melancholy: een pop-opera gezongen door een doom-profeet. Dat is de enige redelijk kloppende beschrijving. Totaal andere stijl dan op Perdition city. Wel heel erg mooi en bijzonder maar onmogelijk om goed te omschrijven. Veel klassiek en veel synthesizers.

2003 – Svidd Neger OST: Een soundtrack voor een film (ze hebben er meer, maar ik noem ze niet allemaal anders wordt het helemaal zo lang). Wanhoop is nog nooit zo goed vertolkt als op deze CD. Chamber music for the fucked up.




En dan nu Blood Inside, de nieuwe plaat, vol met nieuwe dingen die nog nooit gedaan zijn. Een weer totaal andere stijl, maar een waardige opvolger van hun laatste langspeler: Perdition city. In tegenstelling tot Perdition city hier wel veel zang. Het concept van deze plaat is mij nog niet geheel duidelijk, wel dat het kritiek levert op een aantal van de huidige religies.

- Dressed in black: Een prachtige intro voor het album. Met op het einde een steeds herhalende drum en een steeds herhalend piano akkoord. Veel synthesizers die heel sfeer bepalend zijn. De donkere sfeer komt zo goed naar voren om vervolgens het hele album weer door te gaan. Bij deze mannen moet je niet zijn voor vrolijke deuntjes.

- For the Love of God: Black metal maar dan zonder scheurende gitaren en schreeuwerige stemmen. Een mooie track met een heel aanstekelijk refrein. Doffe drums en gitaarsoli creëren iets speciaals. Ook het gespeel met de zang maakt het geheel nogal fraai.

- Christmas: Een variatie op een kerst liedje… hoewel dat denk je de eerste paar seconde. Het wordt een track met veel high-hat gedrum en veel experimenteel gezang van Trickster G. Ook de klassieke instrumenten (vooral viool) spelen een belangrijke rol.

- Blinded by Blood: Een rustig nummer dat weer veel overlaat aan de zang van G. Een aantal synths creëren een belangrijke sfeer voor het nummer.

- It is Not Sound: Een druk nummer waarin veel van de voorgaande genoemde elementen weer terugkomen op een nog wat drukkere en snellere manier. Meer ruimte voor bombastische gitaarpartijen op dit nummer.

- The Truth: Een heel vreemd nummer waarin in alle instrumenten in een heel vreemde, maar wel lekkere, verhouding spelen met elkaar. Met als rode draad de zang van G. weer. Die op eht einde van het nummer met z’n ssssshhh een hele mooi aansluiting maakt voor het volgende nummer.

- In the Red: Een nummer waarin veel gespeeld wordt met vuile bas tonen die heel onschuldig klinken maar het nummer juist een enorme lading geven. In het midden krijgt het nummer een twist en wordt het een remix van het James Bond-theme maar dan echt fucked up met flink wat geklooi met free-jazz (ala Perdition city).

- Your Call: Een rustig nummer dat vooral nadruk legt op de violen, synths en de wederom de zang. Het is de calm before the storm want het volgende nummer, wat mooi ingeleid wordt door dit nummer, is een…

- Operator: …bombastisch meesterwerk met zoveel instrumenten hard door elkaar dat je het eerst 10x moet luisteren om hem te kunnen begrijpen. Hoog-laag, geschreeuw, virtuose gitaarsolo’s. De mannen van Ulver laten ook nog even zien dat ze technisch gezien aan de top staan en de invloeden uit de prog-rock er ook nog zijn.

Kortom (kort?) een album dat ik nog veel ga luisteren. Het is weer echt iets wat ik nog nooit heb gehoord. Zo bijzonder, zoveel samenhang, emotie, experimenteer-drift en dynamiek. Het is onmogelijk om te zeggen dat dit beter is dan andere muziek maar anders is het zeker. Ook duurde het even voordat het album mij pakte, maar dat kan ook niet anders. Het is dat opzicht ook een stuk minder toegankelijk dan Perdtion city.

Ik ken alleen Svidd Neger. Prachtplaat, maar ik ga nu zeker meer van ze beluisteren.