In het verleden was de LP (vinyl) de populairste muziekdrager.
Tegenwoordig is dat de CD. Ook is de cassette en de MD veel gebruikt, maar die speelden toch altijd een bijrol.

Wat denk jij dat in de toekomst de belangrijkste muziekdrager wordt?

Zelf zie ik wel wat in de USB-stick in een bijpassend doosje met (tekst)boekje. Het hoesje kan bijv. in het huidige CD formaat. De muziek op het USB stickje zal dan wel in high defenition audio moeten zijn.

usb? weet niet of dat zo praktisch is
Ik pleit al tijden voor een memory card (en dan gewoon een gleufje in je versterker waar je het in kan ploppen. Dat zou ook heel praktisch zijn voor films.
En voor muziek vind ik het het leukst om gewoon het vinyl te kopen als je iets wil kunnen vasthouden.
Daarnaast zou je versterker online moeten kunnen (met een afstandsbediening als een soort i-pod) En dan aangesloten zijn op een server waarbij alle muziek beschikbaar is en je gewoon kan kiezen wat je wil horen. (Natuurlijk in top kwaliteit)

Dat zie ik absoluut niet gebeuren. Al was het alleen al omdat ik denk dat de USB-stick snel zal gaan worden vervangen door een nieuw medium met een snellere bestandsoverdracht. Ik denk eerlijk gezegd dat de cd zich wel dusdanig in heeft geburgerd dat hij nog zeker tien jaar mee gaat. Er zijn al genoeg dingen geweest die de cd zouden moeten vervangen, met name de super audio cd's, dualdisc en nog wat van dat soort ongein. Er zijn gewoon niet genoeg audiofielen om op een dergelijke geluidsdrager over te stappen, de enorme verandering in prijs weegt niet op tegen het subtiele geluidsverschil dat toch alleen hoorbaar is op een heel duur systeem.

Ik denk echter dat de cd toch wel al enigszins is verstoten in de wereld van het afspelen, het gros van de mensen luistert tegenwoordig toch muziek vanaf een computer of mp3-speler, een klein gedeelte gebruikt nog maar cd's. Echter beperkt dit zich tot het gebruiken en niet het distribueren.

Ik bedenk me nu dat de toekomst van het distribueren van muziek (tot mijn spijt) toch zal liggen in het internet. Op een gegeven moment zal gewoon worden afgestapt van fysieke kopieën van muziek. Al was het alleen al omdat er geen productiekosten aan te pas komen (behalve natuurlijk de productie van de muziek zelf).

het principe cd/dvd vind ik al zoooo lang achterhaald. Stomme beschadigbare dingen. En dan al die bewegende delen in de spelers.... slijtage en error gevoelig. Afschaffen die ellende.

Moeilijk.. Ik weet ook nog niet zo goed wat ik er van moet denken. Zomaar wat gedachtes die bij me opkomen: Wordt de CD nou compleet vervangen door DVD-Audio of gaan we meteen door naar Blu-Ray? Helemaal geen CD's meer en alles op USB e.d.? Komt de LP helemaal terug?

En heeft dit allemaal wel zin als dat downloaden zo door gaat? Ik vrees dat Yamato wel eens gelijk zou kunnen krijgen met zijn laatste opmerking.

Het afstappen van een fysiek product zie ik niet gebeuren. Als je muziek aanschaf dan wil je toch zeker iets tastbaars in je handen. Met evt iets te bladeren erbij.
Het mislukken van een cd vervanger, bijv. de MD en Sacd, komt natuurlijk ook omdat de uitvinders daarvan flink geld willen zien voor het copyright.

Trouwens: in de populaire netbooks zit geen cd lade meer. Daar begint de 'elende' al

Bewerk:
Yamato, denk je dan dat we in de toekomst een soort harde schijf speler in de woonkamer hebben staan? Dat is zeker een goed plan!

Ja, dat zoiets zie ik nog best gebeuren.

Dat is een mooi thema, de toekomst van de muziekdrager. Zelf denk ik dat de cd nog wel een tijdje een belangrijke rol blijft spelen. Toch heb ik wel het gevoel dat hij wel zijn langste tijd heeft gehad. Zoals hier al eerder is genoemd de fysieke kwetsbaarheid is een punt wat denk ik op de lange termijn een rol gaat spelen. Het komt nu al regelmatig voor dat mijn cd-speler nieuwe cd's niet pakt, waardoor ik ze eerst moet rippen en op een ander schijf moet branden. Zoiets is tijdelijk wel te doen, maar op de lange termijn is een ander verhaal.

Zelf denk ik dat muziekverspreiding in een vorm van een chip de toekomst heeft. Geen mechanische onderdelen meer die aan slijtage onderhevig zijn. Je stopt hem in de chip-speler van de stereo voor het pure geluid en in de pc voor de benodigde informatie over het product, zoals producer en songteksten bijvoorbeeld. Daarnaast geeft de chip-speler je de mogelijkheid er veel muziek in op te slaan die je via een mailverbinding in staat stelt je muziek overal te kunnen beluisteren. Op je werk geen zin in Sky Radio, via je de pc op je bureau zoek je je eigen collectie op en vervolgens lekker doorwerken maar.

En dan de kwestie van het geld en de rechten. De chip zelf zal niet duur zijn in aanschaf, wel zou via een geautomatiseerd systeem worden bijgehouden wat je hebt beluisterd tot een bepaald quotum en daarvoor krijg je een rekening in de bus. Je betaald dus als je luistert. Niet voor iets wat in de kast staat stof te vangen.

Hmm, sommige dingen spreken me wel aan andere dingen vind ik totaal niet aantrekkelijk. Betalen voor wat je luistert bijvoorbeeld. Verder snap ik dat van die mailverbinding niet echt. Zo'n chip kun je toch gewoon meenemen, waarom zou je dan gaan streamen?

Op een chip kan niet alles staan als je een behoorlijk collectie hebt. En net na de koffie heb je zin in dat liedje wat niet op je chip staat. balen dus. Daarom de mogelijkheid van steamen. Betalen voor wat je luistert lijk mij heel logisch. Als ik een dag niet de auto gebruikt is dat winst. Gebruik ik hem wel dan kost het mij op zijn minst brandstof. Wat ik probeerde te zeggen is dat je bijvoorbeeld de eerste 10 keer voor het luisteren moet betalen en daarna niet meer, een artiest moet ook kunnen eten, dit alles in een eerlijke verhouding tussen fan en maker.

Het probleem is dan dat je je chip's liever niet uitleent aan vrienden omdat het je geld kost. Om maar wat te noemen. Als je het mij vraagt is een ideaal model als volgt:

Alle muziek wordt gratis en in de hoogst mogelijke kwaliteit aangeboden via internet, op een site als OiNK. Artiesten kunnen hier zelf hun muziek uploaden. Ze hoeven zich dus niet aan te sluiten bij een platenlabel, alle inkomsten van de site worden verdeeld over de artiesten, hoe meer hun muziek is gedownload, hoe meer ze krijgen. Liefhebbers kunnen rechtstreeks van de artiesten nog cd's aanschaffen als daar behoefte naar is. Artiesten eten van het geld dat ze via concerten binnenkrijgen, wat waarschijnlijk het leeuwendeel van hun inkomsten zou zijn.

Natuurlijk heeft een dergelijk model nog vele stijlfoutjes maar op zich zie ik zoiets nog wel gebeuren.

Het blijft leuk om hier over te filosoferen. In de jaren zeventig en begin jaren tachtig van de vorige eeuw ging je na een bezoek aan de platenzaak nog weg met een grootte vierkante plasticzak die met wind tegen op de fiets voor gevaarlijke situaties zorgde. De net gekochte plaat was heiliger dan het overige verkeer. Met enige kramp in je handen kwam je dan thuis en was je blij dat alles nog heel was. De cd bracht daar verandering in, want die paste in je binnenzak van je jas. En dan nu de stap dat je muziek van het internet kan plukken. Het zijn ontwikkelingen die je niet tegen kunt houden, die door de industrie en media worden bedacht.

Toch denk ik dat er wel iets blijft als een tastbare muziekdrager voor de puristen waaronder ik mezelf schaar. Zelf heb ik ook hier en daar wat van het net geplukt, maar ik mis dan toch de romantiek die je hebt met het origineel in handen. Het doorbladeren van het boekje en de geur van drukinkt. Zaken dus die op de één of andere manier bijdragen aan de muziekbeleving hoe vreemd dat ook mag klinken. Daarom denk ik ook dat een muziekdrager in de vorm van een cd of zoiets nog een generatie zal blijven bestaan. Daarna groeit het Internet wellicht uit tot een gigantische jukebox met muziek on-demand.

Ik weet niet hoe het vroeger was maar de industrie loopt tegenwoordig achter de feiten aan. Toen iedereen al lang en breed zijn muziek van internet plukte (Napster) was de muziekindustrie zich nog compleet onbewust van deze ontwikkeling zo leek het. Toen ze het in de smiezen kregen werden er uit angst voor een ander systeem rechtszaken aangespannen en sindsdien is het zo gegaan. De consument bedenkt nieuwe ideeën om muziek te verspreiden en de industrie spant rechtszaken aan tegen de consument.

Ik denk dat het twee richtingen opgaat: de meeste mensen (jongeren in elk geval) luisteren voornamelijk naar muziek via hun computer, iPod of MP3-speler. De techniek zal daar op voortborduren en ik denk dat het toch in de richting gaat van muziek 'on demand': abonnementen waarmee je voor een bepaalde prijs voor een bepaalde tijd een bepaalde hoeveelheid muziek uit een immense database kan downloaden.

Dit beeld spreekt mij persoonlijk helemaal niet aan en ik geloof dan ook dat er een tegenstroom zal komen (die is er al, zie de terugkeer van de LP) die hecht aan het fysieke product. Een paar jaar geleden dacht ik echt dat CD en LP op korte termijn zouden verdwijnen, omdat ik toen merkte dat er heel veel oudere titels in hoog tempo bleken te vervallen, maar inmiddels geloof ik toch wel dat er een niche-markt voor 'tastbare' geluidsdragers zal blijven bestaan. Maar die zullen dan wel stevig aan de prijs worden, voor de echte liefhebbers dus.

Ik geloof niet zo in het model dat in de toekomst muziek langs digitale kanalen helemaal gratis wordt verspreid en dat bands hun inkomsten alleen genereren met concerten. Dat werkt alleen voor bands die al behoorlijk bekend zijn, maar als jonge beginnende band is zo'n kloof haast niet te overbruggen. Bovendien zou het ertoe leiden dat concerten alleen maar nóg duurder en voor bepaalde groepen onbetaalbaar worden.

Wél geloof ik dat artiesten in toenemende mate rechtstreeks hun muziek aan de consument zullen aanbieden, zonder tussenhandel. Platenmaatschappijen en fysieke winkels zijn ten dode opgeschreven. Dat eerste, daar zit ik niet zo mee, maar dat laatste vind ik wel jammer. Ik neus bij een zaak als Plato nog graag in de bakken, maar dat model heeft echt zijn langste tijd gehad.

Mwah, artiesten krijgen nu gemiddeld van 3% van de inkomsten die met cd's worden gegenereerd dus ik zie niet zo in waarom dat voor een beginnende band zo'n grote stap zou zijn.

Verder zou het mij ook zeer aan het hart gaan als platen/cd-winkels zouden verdwijnen. Ook ik ben daat toch wel regelmatig te bespeuren en dan gaat mijn jongenshartje toch altijd wel even sneller kloppen.

Zomaar een idee:
Om de CD waardevoller/waardevaster te maken zouden platenmaatschappijen het net als bij boeken kunnen aanpakken:
Eerste druk [zoveel exemplaren] [jaartal]
Tweede druk Eerste druk [zoveel exemplaren] [jaartal]

En ook de CD een half jaar na release NIET opnieuw uitbrengen om er een bonus track aan toe te voegen. Draai dat proces om zodat je juist de eerste kopers als het ware beloon met een extra track of speciaale uitvoering van het hoesje.

Geen slecht idee, Vortex. Kan me hier prima in vinden.

nee man
cd's moeten er uit
en waarde hecht ik wel aan de muziek, niet aan een doosje waar eerste druk op staat

Het zou al een stuk schelen, als cd's goed ge(re)mastered zouden worden en niet die idiote loudness-wars van de afgelopen jaren.

De kwaliteit van MP3's (zeker op lagere bitsnelheden) is niet altijd om over naar huis te schrijven. Ik hecht zelf wel degelijk waarde aan een cd met boekje. Het is niet alleen het geluid maar ook de vormgeving die telt.

Ik ben ervan overtuigd dat er voor zowel vinyl als cd een niche-markt zal bijven bestaan. De echte muziekliefhebber zit niet te wachten op een mp3-tje van 128 kbps: een mp3-tje is handig om in grote hoeveelheden op je Ipod te zetten: je hebt gelijk je hele muziekbibliotheek bij je, alleen ik rip mijn cd's dan wel op 320 kbps, dan blijft er tenminste nog een enigzins behoorlijk geluid over.

Muziekdragers zullen er blijven voor de liefhebbers zoals ik er ook een ben. Zelfs CDs die ik al voor eigen gebruik heb gebrand koop ik nog best vaak ook later ´in het echt´.

De modernistische trend op de muziekmarkt zonder materie is natuurlijk iets dat je niet tegenhoudt. De kosten voor de artiesten kunnen best worden betaald uit de algemene middelen volgens zo´n model als we nu voor de beeldende kunst ook hebben. Voor veel uitvoerenden en professionals in de muziek zal dit leiden tot een min of meer vaste geldstroom en dat gaat wel werken; de muziek wordt dan (nog) meer een business en er zijn genoeg mensen die daar maar wat graag in zullen werken.

In zekere zin bestaat het ook al, en in alle treurigheid merk je dat vaak in kroegen of sportkantines die zo´n muziekabonnement hebben; ze hebben geen fysieke muziek meer, en ze weten niet meer wat ze draaien en dat tegen betaling. Maar het stoort de meeste mensen niet, het is volledig legaal, je hoeft je er niet meer in te verdiepen en de meeste mensen zijn tevreden.

Voor zowel de creatieve artiest als de veeleisende fan is dit model natuurlijk minder geslaagd. Wel denk ik dat ´de muziekliefhebbers´ op deze wijze nooit meer zo´n grote groep zal zijn als het ooit platenkopende publiek was. Ooit was er geloof ik zelfs een periode dat met name jongeren meer aan muziek uitgaven dan aan kleding, en ik denk dat dat niet meer terugkomt. Het kopen van muziek zal meer gaan lijken op het verzamelen van postzegels: je hebt het niet strikt nodig, maar als je een hobby hebt doe je dat. Het is geen geld weggooien alleen want de dragers hebben verzamelaarswaarde, en als je handig bent kan je ook daar geld mee verdienen.

Het geven van concerten en het dan na afloop herinneringen verkopen is iets dat een verdere vlucht zal nemen. Het is ook niet iets dat je kan kopieren en de belangstelling ervoor is enorm. Dat hoeven dan nog niet eens muziekdragers te zijn (al kocht ik meer dan eens een gesigneerde geluidsdrager die ik al had). Het verbaast me bijvoorbeeld dat er nog geen common practice bestaat van het geven van certificaten voor concerten ´ik was erbij´. Met het fanatisme waarmee sommige mensen hun concertkaartjes bewaren of zelfs laten signeren zou daar toch een markt voor moeten zijn.

De gedachte al...

Mijn visie: Gooi de prijzen van cd's omlaag. €15,- per cd is ouderwets en te knullig om cd-verkopen vast te houden.

Oja, en stop eens met die 'special editions' en kartonnetjes!

Ik denk dat de cd (net als de lp) wel zal blijven, maar minder gangbaar zal worden. Je ziet nu al dat de jongere generaties vooral downloaden en gaandeweg zal dat door sites als Spotify (nog niet verkrijgbaar in Nederland, maar al behoorlijk populair in de UK) wel veranderen in streamen.

Trent Reznor (van Nine Inch Nails) postte hier een tijdje geleden een erg interessant artikel hierover:

my thoughts on what to do as a new / unknown artist - forum.nin.com


Ik denk dat ie wel een punt heeft.

Ja. Ik zou best mijn emailadres willen inleveren voor een legale download, om als potentiele klant te worden beschouwd voor nieuws (mn tourdata) en merchandise.

Ik denk dat trent Reznor het juist inschat. Uit dat voorbeeld van de Beastie Boys blijkt dat die ook snappen hoe je het moet aanpakken: gewoon alle keuzemogelijkheden bieden (LP, CD, losless download) en dat vergezeld laten gaan van special editions en extra's als T-shirts, posters en andere fan-merchandise. Bevorder het fan-gevoel, kortom.

Aan de andere kant betekent dat wél dat je als band of artiest van alle markten thuis moet zijn. Hoeveel bezwaar je ook mag hebben tegen de huidige stand van zaken in de muziekindustrie, het betekent wel dat je als zelfstandige band meteen een heel bedrijfje moet opzetten om dat allemaal waar te kunnen maken.

Ik blijf zeggen dat de aanloopkosten daarvan voor een gemiddelde beginnende band of artiest toch een behoorlijk hoge drempel opwerpen. En hoeveel van je tijd kun je dan nog daadwerkelijk wijden aan het maken van goede nieuwe muziek?

Als ik ergens jeuk van krijg is het wel 'special editions'. Ik zou zeggen; Wees gewoon eerlijk, breng uit wat je uit wilt brengen. Zo wordt niemand een poot uitgedraaid.

Misschien moet je het stukje nog eens overlezen. Er wordt niemand een poot uitgedraaid.

wat Gaucho zegt heeft Radiohead met In Rainbows ook zo uitgevoerd.
Radiohead voegde nog een gratis download aan het rijtje toe. Het kan niet anders dan dat de liefhebber, indien hij/zij het album goed vind, het origineel toch wel koopt. En om dan een mooi tekstboekje erbij te hebben maakt het toch waardevoller.
Als beginnende band hoef je niet vier of vijf verschillende edities te maken. Je kan ook een download aanbieden, één eenvoudige en één hele mooie editie. Dan heb je haast voor ieder een geschikte versie!