Hoi!

Ik wilde vragen of jullie een bepaald soort systeem hebben om albums te luisteren. Mijn muziekcollectie komt inmiddels tegen de 400 albums aan en als je dan elke keer zomaar wat uit de kast pakt dan vergeet je natuurlijk wel eens om een album te draaien en verdwijnt die ergens achterin terwijl het misschien een heel mooi album is.
Daarom heb ik voor mezelf het volgende systeem bedacht: je hebt eigenlijk 2 stapels. Eerst liggen al je albums op stapel 1, en als je een album hebt geluisterd gaat het naar stapel 2, totdat alle albums op stapel 2 liggen. Dan luister je alle albums van stapel 2 weer tot alles op stapel 1 ligt. Zo kan ik alle albums die ik heb (en leuk vind natuurlijk) regelmatig luisteren en vergeet ik niet de ietjse minder goede albums (die nog altijd de moeite waard zijn!).

Ik vroeg me af of jullie gewoon elke keer maar uit de kast pakken waar je zin in hebt of ook een soort systeem hebben of een andere manier om te zorgen dat je geen albums 'vergeet'.

Groetjes, Caspar

P.S. Waarschijnlijk kennen jullie me niet, maar ik lees al best lang mee en zit al een tijdje op deze site maar heb niet echt vaak iets gepost.

Ik heb wel een stapel van nieuwe cd's/cd's waarvan ik vind dat ze meer moet luisteren. Eens in de zoveel weken/maanden zet ik die tussen de rest van de collectie. Eigenlijk een beetje hetzelfde systeem als jij dus.

Over het algemeen draai ik gewoon wat in me opkomt of waar ik dan zin in heb, dus het kan wel eens zijn dat cd's van de stapel 'nieuw' nauwelijks gedraaid worden.

Trouwens, best wel heel veel cd's voor iemand van jouw leeftijd!

Dat idee met nieuwe CD's apart en dan wat vaker draaien was bij mij ook al opgekomen, had ik ook een tijdje gedaan maar dat vergat ik dan weer en daardoor draaide ik ze juist helemaal niet /

Soms als ik echt zin heb in een bepaald album of band of periode ofzo maar het zit niet in de stapel waar ik mee bezig ben dan pak ik toch gewoon en zet ik hem op. Dat zijn dan meestal de top 10 albums en andere albums die ik echt heel goed vind, die verdienen het ook wel om vaker gedraaid te worden.

Dankje. Het zijn eigenlijk niet allemaal CD's maar voornamelijk MP3'tjes, tja, met de CD-prijzen van tegenwoordig kan ik met mijn zakgeld lang niet genoeg kopen, en dat geld geef ik liever uit aan concerten, festivals en t-shirts.

Tsja, je hebt albums en "albums". Muziek die ik gedownload heb tel ik niet tot mijn albums.

En ontopic; aangezien ik nogal wat cd's koop, heb ik een enorme luisterachterstand. Al mijn cd's heb ik via Collectorz (database programma) geëxporteerd naar een tekstbestand. Al die cd's hebben een unieke nummering. Dan mag mijn vriendin een nummer noemen en - indien ik daar nog geen stem op heb uitgebracht - wordt dat het album wat we (meestal in de auto) gaan luisteren.

Bij mij zijn het tegenwoordig de mp3 versies van mijn albums (ik heb ze bijna allemaal in iTunes gezet) die er voor zorgen dat ik naar een album grijp.
Als ik het even niet weet zet ik ze op shuffle en dan opeens komt er een nummer voorbij waarvan ik dan de hele cd wil horen wat ik vervolgens dan ook doe

Verder zit er geen enkel systeem in en is het wat in me opkomt, maar juist door die shuffle kom ik terecht bij albums die anders totaal vergeten zouden worden.

Grappig. Wij kiezen voor zoiets altijd de 'dan' minst voor-de-hand liggende cd. Dat is een erg goede manier om iets te herwaarderen.

mijn god wat een ellende...
wij kiezen.....en stemmen.
zet in hemelsnaam op waar je zin in hebt

En caspar, briljante smaak voor een 14 jarige!

Ik heb de titels in een spreadsheet gestopt, waar ik er met een random functie één uit kan selecteren.

Hoewel ik bij aankoop van een nieuwe cd me toch altijd verplicht voel deze meteen te beluisteren, iets dat ik niet heb bij het downloaden.

Meestal luister ik gewoon waar ik zin in heb. Ik heb wel een playlist waar ik, als ik eraan denk, nieuwe albums die ik net heb gedownload inzet, zodat als ik even niet weet wat ik moet luisteren een album daaruit kan pakken.

Verder ben ik nu ondertussen al een paar maandjes bezig met het beluisteren van alle platen op mijn computer die ik nog niet in z'n geheel had gehoord, en dat zijn er nogal wat. Ben nu pas bij de H na zo'n 3/4 maanden.

verplicht voelen?
Als ik iets koop weet ik dat het gaaf is en ga ik em luisteren omdat ik het wil.

Bij mij gebeurt het zo vaak dat het enkele maanden duurt eer ik een nieuwe aankoop beluister. Om maar te zeggen dat er hier nog veel albums liggen die ik nog moet beluisteren .

Ik luister mijn albums meestal in bepaalde 'vlagen'. Meestal 1 of 2 albums van 1 artiest, die helemaal grijs worden gedraaid. En dan komt onvermijdelijk het moment dat ik er even genoeg van heb, en dan hop ik naar de CD collectie om nieuwe inspiratie op te doen. Maar het moet wel bij mijn stemming passen. Er zijn dus echt weken waarin ik geen jazz op zal zetten, of juist geen hip hop, klassiek, folk, rock...het draaien van het ene genre sluit een ander genre vaak uit.

Dus iets draaien omdat ik dat lang niet gehoord heb, werkt bij mij niet. Dat gezegd hebbende, soms heb ik zo'n overdosis van een artiest gegeven, dat ik juist wel weer iets oncombineerbaars in de cd speler stop. Laten we het er maar op houden dat ik geen systeem heb, en dat misschien chaostheorie mijn luistergedrag kan verklaren.

Ach wat is briljant...Maar het lijkt me wel zeer duidelijk dat er een hoop slechtere top tienen zijn. De meeste 14 jarige zullen idd een hele andere hebben. Waarschijnlijk het resultaat van een zeer goede muzikale opvoeding

Voledig at random........

Ik luister altijd in vlagen.
Nu zit ik dus weer in mijn hitparade periode
(lijstjes updaten en mappen met hits klasseren).
Later is dat weer mijn groepen periode, new wave periode,
kleinkunst periode etc ...

CDs zelf beluister ik zelden in hun aangekochte versie.
Ik plak er altijd zelf wat bijhorende bonustracks tegenaan.
Vooral b-kantjes van singles die je anders toch niet meer draait.
En ik maak veel compilaties met beste nummers, beste albumtracks,
beste b-kantjes van een artiest.

Als ik een album integraal beluister moet ik alleen zijn.
Dan duld ik geen stoorzenders om me heen en ga ik helemaal op
in de muziek. Zo wordt menige recensie geboren al luisterend.

Ook gek ... voor mij is kijken naar een hoes of bladeren
in een CD boekje al een vorm van luisteren (zonder dat de muziek op staat).

En de ultieme kick kreeg ik vroeger van het aandachtig bekijken
van de groeven van een pas aangekocht vinyl album.
Aan de groeftekening trachtte ik te raden of het
om een heavy of een soft nummer zou gaan bijvoorbeeld.

Bij mij gaat het ook heel generiek: ik ga voor mijn twee platenkasten staan en snuffel net zo lang tot ik een plaat of CD vind die ik een tijdje niet gehoord heb en waar ik op dat moment zin in heb. Meestal duurt het niet zo lang voordat ik wat gevonden heb. Bovendien ligt er altijd wel een stapeltje recent aangeschaft materiaal naast de stereo-installatie.

Ik probeer er wel een gewoonte van te maken om een plaat of CD helemaal te beluisteren (of tenminste een plaatkant). Maar het gemak van een mengpaneel en twee platen- en CD-spelers maakt nog wel eens een voortijdig einde aan dat voornemen.

Stemmingen spelen een belangrijke rol. Zo had ik halverwege dit jaar een bui waarin ik wekenlang muziek van Japan, Talk Talk, Ultravox en andere eighties-iconen draaide. Momenteel ben ik bezig met een Funky 45-lijst en is het dus al een paar weken funk, soul en aanverwante stijlen wat de klok slaat.

Daarnaast word ik vaak beïnvloed door wat ik op muziekforums tegenkom. Ook door MuMe grijp ik vaak naar albums die ik anders niet zo snel meer beluisterd zou hebben.

Leuk topic. Het laat je weer eens anders denken over je hobby. Leuk ook om van anderen te lezen.

Nieuwe (echte=gekochte) albums gaan niet de kast in zonder dat ik ze gehoord heb en meestal blijven ze wel een weekje of wat apart liggen omdat je ze dan toch vaker draait. Die tijd is afhankelijk van hoe goed ze bevallen én van de hoeveelheid aankopen natuurlijk. Ook recente herontdekingen ´lang niet gehoord´ liggen soms weer een tijdje op deze ´ draaistapel´ die meestal tussen de 5 en 20 albums omvat. Een deel van de draaistapel ligt soms op mijn werk.
Een systeem voor herontdekkingen heb ik niet, maar ik ga vrij regelmatig wel mijn verzameling door, bij selectie als ik weer eens ergens moet draaien en ook wel als ik lijstjes maak voor de MuMe-topics. En gewoon ´voor de kast staan´ (zie Gaucho) doe ik natuurlijk ook.

Mp3 beluisteringen gaan minder vanzelf. Ik beluister ze meestal onderweg: tijdens het fietsen of hardlopen. Bij mp3´s is wel sprake van voorraadvorming; ik doe vrij trouw mee met het soulalbum en jazzalbum van de week, probeer van favoriete artiesten de nieuwe releases ook wel een beetje te volgen, krijg wel eens een tip van iemand en ik scheer ook af en toe het topje van de MuMe rotatielijst mee. Dan kan het flink oplopen en keiharde selectie is geboden De soul- en jazzalbums beluister ik natuurlijk helemaal en vaak ook nog meerdere keren (is zeker bij de jazz wel aangewezen). Van de rest beluister ik zelden meer dan tweemaal en kan ik ook genadeloos hele artiesten definitief afserveren als ik bij een derde nummer nog niks leuks heb gehoord, en helaas blijft er ook af en toe een deel onbeluisterd. Typisch SQ: als het album op mp3 koopwaardig is stop ik meteen met luisteren want dan wil ik de rest van het luistergenot bewaren totdat ik de echte CD of LP heb ( hoe raar is dat ).

Ik heb ongeveer 60 CD's dus het is allemaal nog best overzichtelijk. Ik pak er gewoon 1 uit de kast .

Waar leg je al die 400 CD's neer eigenlijk??

In een cd-kast?

Ik heb nu al te weinig ruimte met m'n 60 CD's

Ik luister gewoon waar ik zin in heb.
Als ik iets lang niet heb geluisterd, denk ik vanzelf: hé, dat heb ik lang niet geluisterd, laat ik dat weer eens luisteren!

Ik doe niet aan systemen/stapels. Nieuwe CD's liggen wel op een soort stapel, omdat ik anders elke week de hele kast weer leeg kan ruimen om alles weer op alfabet te zetten.

Soms sta ik wel te pijnzen voor de kast wat ik op ga zetten, tja..

Dan heb je gewoon niet echt veel ruimte

Gelukkig heb ik dat niet al te vaak want anders zou ik er maar mistroostig van worden. Ik heb vrees ik zo'n 2500 cd's welke ik eigenlijk al iets te lang niet geluisterd heb....

Hahaha, leuk dit. Met het openen van het topic verwachtte ik eigenlijk iets flauws. Maar de berichten gelezen krijg je echt inzicht hoe mensen naar muziek 'kijken' en hoe ze ermee omgaan met de inzichtelijkheid van de waarde eraan gekoppeld..........leuk.
Ik heb zelf zo'n 400 cd's, en ze staan op alfabetische volgorde. Niet al te nauwkeurig, maar alle A´s bij de A´s en B´s bij de B´s enz.
Soms heb ik zin in wat psychedelisch, dan weer wat rockmuziek of juist iets rustigs en sfeervol. De cd die ik draaien wil kan ik dan altijd (bijna) direct vinden en dat vind ik wel zo prettig.
Zo wilde ik laatst iemand echt 'foute' jaren tachtig muziek laten horen voor de gein. Normaliter zou ik zoiets never nooit in mijn kast kunnen vinden. Zoiets verschuilt zich bij mij normaal gesproken ergens verdwaald in een vergeten hoek. Maar nu keek ik naar de 'S' - groep en haalde zonder zoeken Samantha Fox eruit. Dat moment werd ik me gewaar de relaxedheid van alfabetische groepering. En muziek die ik in geen jaren heb geluisterd pak ik eruit en heb er gelijk plezier van. zo ook van de week met Metallica - 'Kill them all'. Ja, er zat een laagje stof op, maar kon 'm wél direct luisteren........en dat was een genot voor me oorkes! (lol)

Dan zou ik zelf Samantha Fox (als ik hem had) bij de F zoeken. Net zoals in het telefoonboek dus op achternaam.

Hahaha, ik ben me dat welzeker bewust. Maar dat is alleen werkelijk zinvol als je binnen de lettergroep ook alles rangschikt, als je enkele duizenden cd's zou hebben bijvoorbeeld. Maar met die 'enkele' die ik heb draagt het niet veel bij aan efficiëntie.
Wel is het van belang om óf alleen de achternaam te pakken óf alleen op voornaam. Als ik het door elkaar zou doen zou de rangschikking geheel geen waarde hebben idd.

Werkt bij mij perfect, dat achternamensysteem. Ik heb op die manier ook alles voor het grijpen (nou ja, behalve die 2 dozen van mijn aller-oudste CD's die inmiddels naar de zolder zijn verhuisd).

Er zijn mensen die zeggen dat je een groepsnaam met een gewone-mensennaam erin altijd op de eerste letter van de voornaam moet rangschikken, dus Steve Miller Band bij de S en Alan Parsons Project bij de A. Zo zou het bibliografisch ook moeten, maar dat doe ik bij mijn alfabet-systeem dus anders.

Ik ga er maar vanuit dat de meeste mensen bij de M zoeken als ze in mijn collectie een plaat van Steve Miller willen opzetten. Daar is die bij mij dus ook te vinden. Lastiger wordt het weer bij echte groepsnamen als Jethro Tull en Uriah Heep. Dat zijn geen figuren die deel uitmaken van de band, dus die gaan gewoon onder de J en de U.

Heeft iemand hier ook indelingen naar genre en vervolgens alfabetisch? Daar heb ik ooit wel eens aan gedacht, maar ik heb het idee laten varen, omdat er bij sommige artiesten moeilijk een grens te trekken valt. Alleen mijn jazz-CD's zijn gescheiden van de pop-albums, maar verder staat alles bij elkaar.

Ik had de cd`s op genre staan, maar niet op alfabet, maar twee weken geleden alles op alfabet gezet. (achternaam artiest). Ook een beetje ruimte op de planken gehouden om nieuwe cd`s in te kunnen voegen. De verzamel cd`s staan wel apart op 1 plank.
Dit geld alleen voor de nieuwere cd`s. De oudere cd`s zitten in mappen en die zijn wel op genre ingedeeld.

Eigenlijk heeft het allebei voor en nadelen. Als ik in eenbepaalde stemming ben, zoekt dat makkelijker op genre.
Maar er is redelijk wat muziek niet zo makkelijk in genre op te delen.