Muziek / Algemeen / Abstracte kunst wel, experimentele muziek niet ?
0
Antonio
geplaatst: 3 oktober 2009, 23:27 uur
Ik kwam onlangs op de site van de Volkskrant deze blog tegen en het leek mij wel een waardig punt van discussie.
Een kleine greep uit de hoofdlijnen van de blog van Gijsbert Kamer:
Een kleine greep uit de hoofdlijnen van de blog van Gijsbert Kamer:
Waarom doet abstracte kunst het zo goed in de musea en waarom wil er niemand luisteren naar experimentele muziek? Fascinerende vraag, opgeworpen in het zeer prikkelende pamflet Fear Of Music: Why People Get Rothko But Don't Get Stockhausen een paar maanden gepubliceerd door de Britse muziekjournalist David Stubbs (Zero Books, ISBN 978 1 84694 1795).
Het boekje lijkt me geschreven vanuit een soort frustratie die ik wel herken: waarom wordt abstracte dan wel conceptuele kunst, die niet meteen te bevatten op voorhand toch interessant gevonden, terwijl experimentele muziek of muziek die niet meteen meeneuriebaar is maar waar enige moeite voor moet worden gedaan al snel als onbeduidende herrie wordt afgedaan.
Met instemming citeert Stubbs de Amerikaanse criticus Alex Ross: 'While the splattered abstractions of Jackson Pollock sell on the art market for a hundred million dollars or more...the equivalent in music still sends ripples of unease through concert audiences and makes little discernable impact on the outside world.'
Het boekje lijkt me geschreven vanuit een soort frustratie die ik wel herken: waarom wordt abstracte dan wel conceptuele kunst, die niet meteen te bevatten op voorhand toch interessant gevonden, terwijl experimentele muziek of muziek die niet meteen meeneuriebaar is maar waar enige moeite voor moet worden gedaan al snel als onbeduidende herrie wordt afgedaan.
Met instemming citeert Stubbs de Amerikaanse criticus Alex Ross: 'While the splattered abstractions of Jackson Pollock sell on the art market for a hundred million dollars or more...the equivalent in music still sends ripples of unease through concert audiences and makes little discernable impact on the outside world.'
0
geplaatst: 3 oktober 2009, 23:42 uur
Het antwoord is daar verder al gegeven. Experimentele muziek beluisteren kost heel wat meer tijd en moeite dan een abstract schilderij bekijken.
In de jaren '60 kreeg experimentele muziek meer aandacht? In die tijd had men nog geen internet en videospelletjes, men nam meer tijd in het beluisteren van muziek temeer omdat het aanbod nog niet zo groot was. Nu kun je door het bos de bomen niet meer zien en wordt muziek steeds meer vluchtig beluisterd waardoor experimentele muziek minder kans krijgt.
Is experimentele muziek per definitie beter? Ik hecht nog het meeste belang aan een goede song met een degelijke melodie en sfeer of emotie. Experimenten mogen altijd maar louter experimenteren om te experimenteren vind ik niet interessant. Ik heb zelfs een hekel aan a-melodieuze herrie.
In de jaren '60 kreeg experimentele muziek meer aandacht? In die tijd had men nog geen internet en videospelletjes, men nam meer tijd in het beluisteren van muziek temeer omdat het aanbod nog niet zo groot was. Nu kun je door het bos de bomen niet meer zien en wordt muziek steeds meer vluchtig beluisterd waardoor experimentele muziek minder kans krijgt.
Is experimentele muziek per definitie beter? Ik hecht nog het meeste belang aan een goede song met een degelijke melodie en sfeer of emotie. Experimenten mogen altijd maar louter experimenteren om te experimenteren vind ik niet interessant. Ik heb zelfs een hekel aan a-melodieuze herrie.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 4 oktober 2009, 10:12 uur
Ik ben het met LucM eens. Experimentatie kan heel goed werken binnen een nummer, maar men kan er ook in doorslaan. Puur experimenteren vind ik vaak heel interessant, maar het is niet altijd leuk om naar te luisteren (bijv. Metal Machine Music).
Als je het ziet (Pink Floyd - Live at Pompeii is een goed voorbeeld) dan kan ik er vaak toch meer mee. Min of meer wordt het dan ook beeldende kunst.
Als je het ziet (Pink Floyd - Live at Pompeii is een goed voorbeeld) dan kan ik er vaak toch meer mee. Min of meer wordt het dan ook beeldende kunst.
0
hdk-nl
geplaatst: 4 oktober 2009, 16:55 uur
Wat ook een rol speelt, denk ik, is dat muziek relatief eenvoudig als commercieel product is te gebruiken en een schilderij niet. Met muziek valt eenvoudiger geld te verdienen dan met kunst. Logischerwijs gebeurt dit dan dus ook (zie het gemmiddelde top40 nummer) met als gevolg dat de gemiddelde mens zo ver geconditioneerd is m.b.t. muziek dat alles wat vreemd is, herrie is. Qua kunst is men nog wat meer open, onbevooroordeeld. Ook zullen diegene die niets met kunst hebben er ook niks mee doen, maar zij zullen waarschijnlijk wel naar muziek luisteren. Anders gezegd muziek is veel breder.
0
geplaatst: 4 oktober 2009, 20:49 uur
Ik denk zeker niet dat muziek breder is dan schilderkunst, ik denk dat dat met name voortkomt uit het feit dat je gewoon meer kent qua muziek.
Ik denk ook dat dat de reden is dat mensen meer met abstracte kunst hebben dan met experimentele muziek.... doordat ze er gewoon vaker mee in aanraking komen.. het is gewoon wat bekender. Zo gaat het over het algemeen.. als iets bekender iszullen mensen het ook snel beter vinden. (neem de top 250 hier)
Ik denk ook dat dat de reden is dat mensen meer met abstracte kunst hebben dan met experimentele muziek.... doordat ze er gewoon vaker mee in aanraking komen.. het is gewoon wat bekender. Zo gaat het over het algemeen.. als iets bekender iszullen mensen het ook snel beter vinden. (neem de top 250 hier)
0
geplaatst: 4 oktober 2009, 22:20 uur
Ja leuk....
Ik heb het atelier gedeeld met iemand die plat ging voor staalsculpturen van Serra, maar die niet wilde hebben dat ik Neubauten opzette. Ze hield van Liesbeth List ...
De reden lijkt simpel : je kunt wél je blik afwenden van een statisch kunstwerk dat je niet bevalt maar je kunt niet zo makkelijk je oren afwenden van geluid dat je onwelgevallig is. Geluid is als kunstvorm een bizonder intimiderende, en mensen worden niet graag geïntimideerd. Geluidskunst krijgt daarom minder kans.
Ik heb het atelier gedeeld met iemand die plat ging voor staalsculpturen van Serra, maar die niet wilde hebben dat ik Neubauten opzette. Ze hield van Liesbeth List ...
De reden lijkt simpel : je kunt wél je blik afwenden van een statisch kunstwerk dat je niet bevalt maar je kunt niet zo makkelijk je oren afwenden van geluid dat je onwelgevallig is. Geluid is als kunstvorm een bizonder intimiderende, en mensen worden niet graag geïntimideerd. Geluidskunst krijgt daarom minder kans.
0
geplaatst: 4 oktober 2009, 22:30 uur
Wat verstaan we eigenlijk onder experimentele muziek? Ik ben vrijdag op een feestje vol 8bits muziek geweest. Ofwel, muziek gemaakt uit de geluidjes van oude computerspelletjes. Dat klinkt heel raar, maar vreemd genoeg ook goed. Of is dat niet experimenteel?
0
geplaatst: 4 oktober 2009, 23:02 uur
Dit klinkt als laagdrempelig expirimenteel ... geschikt voor arty feestjes 
0
hdk-nl
geplaatst: 5 oktober 2009, 21:35 uur
The Scientist schreef:
Ik denk zeker niet dat muziek breder is dan schilderkunst, ik denk dat dat met name voortkomt uit het feit dat je gewoon meer kent qua muziek.
Ik denk zeker niet dat muziek breder is dan schilderkunst, ik denk dat dat met name voortkomt uit het feit dat je gewoon meer kent qua muziek.
Ik denk dat je het verkeerd begrijpt, ik bedoel breder in de zin van meer aanwezig in de verschillende lagen van de maatschappij, zoals jij bedoelt: (hoe veel verschillende kunst en muziek is er?) ben ik het natuurlijk met je eens.
Lees onder: 'diegene' in mijn vorige post ook wel: 'het simpele klootjesvolk'.
Ik denk dus ook dat de schrijver over het hoofd ziet dat er een verschillend draagvlak bij beiden is waardoor je dus het idee krijgt dat mensen in het algemeen wel open staan voor abstracte kunst en niet voor abstracte muziek.
Om het versimpelende klootjesvolk idee door te trekken:
Muziek -> De rest van de samenleving + Klootjesvolk.
Kunst -> De rest van de samenleving - Klootjesvolk.
Wat de vraag niet weg neemt, hoe het nou komt dat over het algemeen de fervent abstracte kunstliefhebber niet zo veel weet van abstracte muziek.
0
geplaatst: 5 oktober 2009, 23:05 uur
Is het ook niet zo dat je schilderkunst makkelijk goed genoeg kan bevatten om een diepe indruk te maken juist zónder daar hard voor te werken? En is figuratieve kunst dan zo veel gemakkelijker dan abstract? Zeker de oudere schilderijen zijn af en toe voor mij lastiger te ´doorgronden´ dan menige Mondriaan. Goed voorbeeld is inderdaad Jackson Pollock, enorm overweldigend, tenminste dat had ik toen ik ermee geconfronteerd werd. Maar dat gaat gewoon in een paar seconden.
Ik vind het eigelijk totaal niet te vergelijken met muziek. Ik zie wel enige gelijkenis met muziek en videokunst (je moet het geduldig tot je nemen, in volgorde, in tijdsduur). Daar zie ook meteen dat het abstracte niet wint, net als bij muziek.
Ik vind het eigelijk totaal niet te vergelijken met muziek. Ik zie wel enige gelijkenis met muziek en videokunst (je moet het geduldig tot je nemen, in volgorde, in tijdsduur). Daar zie ook meteen dat het abstracte niet wint, net als bij muziek.
0
geplaatst: 28 juni 2010, 12:19 uur
Ik denk dat jullie hier aan koetjes en kalfjes doen. Ik vind de meeste electronische muziek eigenlijk beter vergelijkbaar met abstracte kunst dan experimentele muziek. En electronische muziek wordt wél breed gewaardeerd. De meeste abstracte kunst is ook al lang niet experimenteel meer. En echt experimentele kunst wordt heus ook niet zo breed gewaardeerd. Verder zijn het natuurlijk twee verschillende disciplines, muziek en beeldende kunst, dus ik kan me best voorstellen dat er mensen zijn die niet in beide houden van experimenteerdrift. Maar tja, ik ben een zelfverklaard cultuurbarbaar, dus ik zit er natuurlijk mijlenver naast denk ik.
* denotes required fields.