Welke albums zijn erg toepasselijk om de val van de Berlijnse Muur te vieren? Of zijn er albums die perfect het leven in de DDR weergeven? Ik denk uiteraard aan "Berlin" van Lou Reed.
Shoot!

The Rita - Thousands of Dead Gods (2006), en alles van Die Reitenden Leichen.

Big Science van Laurie Anderson.

And they were all asking themselves the same question:
What is behind that curtain?

Heroes van David Bowie

Het Klein Orkest - Over de Muur

Er wordt een beeld beschreven waarmee ik ben opgegroeid. En zou nooit anders worden. De geschiedenis heeft de tekst achterhaald, maar het nummer staat nog als een huis.

Pink Floyd - The Wall

Ik den aan de hele Belijnse periode van Bowie met oa Heroes maar ook Low and Lodger...

De sfeer van het ijzereren gordijn is duidelijk te voelen...

The Wall heeft niks met de Berlijnse Muur te maken hoor.
---------------

Ik weet zelf eigenlijk geen album dat hier bij past. Crosby, Stills & Nash hebben destijds opgetreden toen de muur viel, maar ik heb er helaas geen opnames van.

Tja, toch maar Rockin' in the Free World van Neil Young? Of iets van Wolf Biermann.

Beethoven - Symphony No. 9
David Hasselhoff - Looking for Freedom (dit zong hij 20 jaar terug in Berlijn)
U2 - Achtung Baby
Ellen Allien - Stadtkind
Rational Youth - Dancing on the Berlin Wall

The Scorpions - Wind of Change -> gaat ook over de Val van de Muur, maar dat nummer laat ik graag aan me voorbij gaan...

In de tijd dat het rommelde rondom De Muur ben ik relatief kort twee keer achter elkaar in Berlijn geweest. In de zomer van 1989 was ik daar voor een vakantie, omdat ik de stad Berlijn eens wilde zien en voelen hoe het daar was. De treinreis er na toe verliep voorspoedig en de grenscontrole tussen de BRD en de DDR was streng. Visum kopen en een beambtie die je als het ware doorlichte dan je daadwerkelijk aankeek. Eenmaal in de DDR viel het mij op hoe sobber alles was, het leek wel of het landschap zich had aangepast aan het comunistische regime wat er toen nog was. Eenmaal in het Westelijke deel van Berlijn wachte mij een goed hotel met dito service en maaltijden. Na een paar dagen in het Westen van deze stad groeiede mijn nieuwsgierigheid naar het Oosterlijk deel van de stad. Bij de grenspost aan de Friedrichstrasse ging ik in een hele grijze omgeving de grens over. Tijdens het wachte hoorde ik telkens een harde knal of het leek of iemand werd neer geschoten. Bij de grenspost aangekomen bleek het te gaan om een stempelautomaat die de harde knal veroorzaakte. Het Oosten van de stad was erg desolaat en heb er de vieste cola gedronken in mijn leven. Het leek wel op oude koffie waar koolzuur aan was toegevoegd. Ook voelde ik me daar niet op mijn gemak, omdat er nogal wat mensen liepen in grijs uniform, waardoor ik me bekeken voelde.

Terug in het Westelijk deel van de stad, zat ik daar Iedere avond in de Ierse pub. Waar veel Engels sprekende mensen op af kwamen. Op één avond zat ik aan de bar met naast me een Duitser en een Engelsman die met elkaar wilde praten maar elkaars taal niet machtig waren, dus ik functioneerde daar dus als een talk. Tijdens die gespreken ging het vak over de twee politieke systemen die de stad verdeelde en probeerde we daar een oplossing voor te vinden. Bekaf kwam ik dan ook terug in mijn hotelkamer.

Na mijn vakantie aldaar bleef het rommelen in Berlijn en bleef ik het nieuws volgen er stond iets te gebeuren wat de geschiedenis boeken zou halen. Op 9 november viel De Muur dan ook en de verhalen die ik in de Ierse pup had met de Duitser en de Engelsman schoten door mijn hoofd en als je in mijn hart kijkt zo ik daar heel graag bij zijn geweest, maar door verplichtingen in Nederland kon dat eenmaal niet.

Kort na de val van De Muur gaf Tangerine Dream in 1990 een concert in het Oosterlijk deel van de stad. In die tijd was ik lid van KLEM (Klub Liefhebbers Elektronisch Muziek). Omdat het nog een tijdje kon gaan duren voordat Tangerine Dream een concert zou gaan geven in de "buurt" organiseerde deze club er een busreis naar toe. In de bus veel muziek dus van Tangerine Dream. Eenmaal in Berlijn was het de bedoeling om met de bus en al naar de concerthal in het Oosten van de stad te rijden. Ondanks dat er grootte gaten in de muur zaten kon dit feest niet door gaan en moest deze onderneming met de voet gebeuren. Wederom ging ik bij de Friederichstrasse de grens over en daar was nog steeds die knal te horen van de stempelautomaat. Eenmaal in de Werner Seelle Binder Halle wachtte mij een mooi concert van Tangerine Dream wat zo weer op mijn netvlies verschijnt. Een ervaring dus om nooit te vergeten. Zelfs bij het tikken van deze tekst jaren later wordt ik er nog emotioneel van, maar die kan niet tippen aan wat door de harten heen moet zijn gegaan van een verdeeld volk wat de Duitsers in 1990 nog waren.

Mooi verhaal, Gerard.

Ik was in 2004 voor het eerst in Oost-Berlijn, 15 jaar na het vallen van de muur. Toen vond ik het al een sombere omgeving. Kan me niet voorstellen hoeveel erger dat jaren daarvoor was...

Misschien haal ik meer uit de teksten dan erin zit, maar goed....hier nog een paar suggesties.

Fischer Z - Berlin
Echo & the Bunnyman - Over the wall
Kansas - Curtains of iron
10cc - Reds in my bed

Die van Kansas is tekstueel nog het duidelijkst en die van 10cc gaat er zeker ook over, maar dan - zoals altijd bij deze heren - met een knipoog.

The Wall van Pink Floyd heeft inderdaad niks met de Berlijnse Muur te maken, al werd de hele plaat natuurlijk wel live uitgevoerd, een paar maanden nadat de muur gevallen was, met een keur aan artiesten. Maar Roger Waters heeft wel degelijk een profetische song geschreven over de val van de Muur: The tide is turning, het slotnummer van zijn solo-album Radio KAOS (1987).

Ik weet niet hoe Oost-Berlijn is, ik wil in elk geval nog graag een keer naar Berlijn toe binnenkort. Wel ben ik de afgelopen jaren in een aantal andere Oost-Europese steden geweest (Lodz, Warschau, Praag, Boedapest). Ik kom daar erg graag, moet ik zeggen. Ik vind het leuk om te zien hoe die steden in ontwikkeling zijn. Er gebeurt veel, er is/wordt veel opgeknapt en vaak zie je de geschiedenis nog om de hoek kijken: dan staat er bijvoorbeeld een grote neonreclame die schitterend lokt op een oud communistisch woningblok . Met name Warschau is wat dat betreft fascinerend. Ik wil graag nog een keer een paar weken langs jeugdherbergen langs Oost-Europese steden trekken om er meer van te zien.

Camel - Stationary Traveller (1984)

Een compleet conceptalbum over het verdeelde Berlijn. Veel toepasselijker krijgen we ze niet, denk ik...

Helemaal goed. Dat ik die vergeten ben, zeg. Wat mij betreft zelfs het beste album dat Camel ooit maakte.

Een beetje off-topic, maar goed... Als je erover nadenkt - wat ik het afgelopen uur even gedaan heb - valt het je op hoeveel hits en nummers uit de jaren tachtig betrekking hebben op de Koude Oorlog. Dus als je het wat breder trekt en kijkt naar de sfeer van die jaren en de vrees voor de Bom die nooit zou vallen, mogen deze nummers ook genoemd worden:

Sting - Russians
Nena - 99 luftballons
Frankie goes to Hollywood - Two tribes (vooral vanwege de videclip natuurlijk)
Fischer Z - Red skies over paradise, Cruise missiles
Kate Bush - Breathing
Doe Maar - De bom
Herman van Veen - De bom valt nooit
Billy Joel - Leningrad, We didn't start the fire
Elton John - Nikita
Ultravox - Dancing with tears in my eyes
Peter Gabriel - Games without frontiers, Red rain
Genesis - Land of confusion
Alphaville - Forever young
U2 - Seconds
The Police - Miss Gradenko
The Clash - Ivan meets G.I. Joe
The Beatles - Back in the U.S.S.R.

Allemaal typische 'cold war' nummers, niet toevallig bijna allemaal uit de jaren tachtig. Je zou er zelfs een mooie verzamel-CD van kunnen samenstellen: Cold War Classics!

Bowie, Fisher-Z, Doe Maar.. allemaal al genoemd zie ik

Bij Reed's Berlin denk ik trouwens helemaal niet aan de muur, kan aan mij liggen.

Ik las over Reed's Berlin:



Lou Reed does the unthinkable: he opens up to an interviewer | Music | The Guardian - guardian.co.uk

Interessant interview, thanks herman!

Holidays in the Sun van The Sex Pistols lijkt me ook gepast.

Wolf Biermann - Warte Nicht Auf Bessre Zeiten (1973)

Ik moet dan aan Tool - Ænima denken; het is denk ik de sfeer, en misschien ook wel het gevoel bij de clips.
Als ik een documentaire over de Berlijnse Muur muzikaal zou moeten ondersteunen, dan kies ik hier voor.
Natuurlijk wel in combinatie met The Wall van Pink Floyd.
Stinkfist past bijvoorbeeld goed na Run Like Hell.

En dan te bedenken dat Aenima geschreven is naar aanleiding van en refereerd aan een sketch van Bill Hicks, namelijk Bye You Lizard Scum: