Voor iedereen die in de auto op vakantie níet direct zijn eigen muziek opzet, maar eerst eens probeert of er in de regio nog fatsoenlijke zenders te vinden zijn (of eerder gevonden succesvolle zenders probeert op te zoeken)... en dan misschien alsnog die cd tevoorschijn haalt.

Luxemburgs gesproken radio - ookal is het misschien net een kwartier te ontvangen - wie wil dat nou missen!
Of het ineens horen van Comfortably Numb te midden van allemaal hedendaagse muziek - die ineens allemaal minderwaardig blijkt!
Of het afwisselen van Beatles en dergelijke, (toch tamelijk aardige) Franse nummers en het Boney M/Goombay Dance Band-genre (Sun of Jamaica was het enige nummer dat wij op Radio Nostalgie twee keer hoorden afgelopen week... wat zou Father McKenzie eigenlijk in zijn truck opzetten als hij door Frankrijk rijdt )

Ik weet dat de gemiddelde MuMe-persoon in het thuisland al flinke moeite met het fenomeen 'radio' heeft, maar toch ben ik benieuwd naar jullie ervaringen m.b.t. buitenlandse zenders. Ga je ze zo snel mogelijk uit de weg of probeer je ze toch wel een kans te geven? Of - meer zoals in mijn situatie - probeer je je vader/moeder te blijven overtuigen dat bepaalde muziek toch een kans moet krijgen voordat de spoelknop weer wordt ingedrukt... je kan tenslotte niet bij elk wat minder nummer weer gaan zoeken? Neemt niet weg dat ik ook wel eens een cd blief, maar toch zeker niet de hele tijd in ieder geval...

Ik weet dat ik eens om 4 uur 's nachts op de Oostenrijkse radio een soort zwaar psychedelische acidtechno heb gehoord, dat was wel vet. Over het algemeen geldt echter voor buitenlandse radio hetzelfde als voor de Nederlandse: het merendeel is troep.

In Duitsland wordt je doodgegooid met Depeche Mode.
Zeer populair daar, helaas niet hier.

En in Denemarken word je doodgegooid met Aqua.

Leuk topic. Als muzikale veelvraat probeer ik altijd wel iets mee te pikken van het radioklimaat van het land waar ik op vakantie ben. En als ik het even kan, koop ik op basis van het gebodene soms een of meerdere cd's van 'lokale' helden die me aanspreken - al was het alleen maar als vakantieherinnering.
Zo ben ik in Zwitserland 'gevallen' voor de AOR-hardrock van Gotthardt en heeft een vakantie in Italië me opgezadeld met een levenslange voorliefde voor de muziek van de Italiaanse zangeres Alice (spreek uit A-li-tsjee).

Maar het pakt niet altijd zo uit: van Noorwegen, Frankrijk en Griekenland heb ik weinig bijzonders meegekregen, al is mijn liefde voor het Franse chanson wel wat verder uitgediept.

Verder ben ik een fervent Amerika/Canada-ganger (gemiddeld 1x in de 5 jaar) en hoewel er veel op de radiocultuur aan te merken valt, vind ik het toch wel leuk om cruisend over de freeway langs de stations te zappen.
In de VS en Canada heeft elk muziekstation een duidelijk profiel en blijft alles keurig binnen de lijntjes: classic rock, alternative ('college radio' heet dat daar), R&B, smooth jazz/fusion, oldies (en dat begrip omvat zo'n beetje alle hits van vóór 1980) etc. Als je afstemt op zo'n station krijg je dan ook alleen maar dát. Geen wonder dat na een uurtje of twee de verveling begint toe te slaan.

Verder is het wel leuk om te horen wat daar populair is en welke afwijkende nummers in die landen grote hits geweest zijn. In de VS word je bijvoorbeeld op de classic rock-stations vrijwel elk uur om de oren geslagen met artiesten als Bob Seger, Tom Petty, Styx, de 'oude' Aerosmith (jaren 70), Journey en The Who, bands die je hier toch niet dagelijks op de radio hoort.
Ik hoorde ook Radar love regelmatig voorbij komen; kennelijk ook een Amerikaanse 'evergreen'. Da's toch wel leuk om te ontdekken.

Op de alternatieve stations heb ik nog het meeste aan nieuwe dingen ontdekt, maar mijn indruk is dat ze daar in de VS zowat alle pop- en rockmuziek onder scharen die niet in een ander hokje valt onder te brengen. Hootie & the Blowfish (midden jaren '90 eventjes enorm succesvol daar) werd er destijds bijvoorbeeld ook vaak op gedraaid.

Zo viel me in de jaren negentig ook op dat ze daar helemaal níets hebben meegekregen van de house-, trance en techno-trend, waar ons radiogeluid toen van vergeven was. In die periode bestond de hitparade in de VS voornamelijk uit rap, R&B, alternatieve rock en country (!).

Mijn grootste ontdekking in de VS was overigens de muziek van Lyle Lovett, een soort alternatieve country/gospel/swingmuziek. Vermoedelijk zou ik anders nooit van de man gehoord hebben. In Canada heerst nog steeds een sterke rock-cultuur. Daar heb ik grappige bandjes als Chilliwack, Honeymoon Suite, Prism en April Wine opgepikt.

Komende week op vakantie naar Schotland - ik zal jullie nader berichten over het 'radiogeluid' aldaar.

@Gaucho: Have fun in Scotland! God, als ik daar nog eens naartoe zou mogen gaan, gewéldig mooi daar!

In Frankrijk zijn ze achter, zoals altijd. Muziek die hier 6 maanden geleden werd gedraaid, is daar nu een megahit...

Grappig, de jaren dat ik op vakantie naar Duitsland ging, was het juist zo dat ze daar voor lagen. De numemrs die ik daar hoorde, werden dan later een hit in Nederland.