Ik wilde het hebben over virtuele artiesten en hun status. Zal de grens tussen ‘echte’ en ‘neppe’ artiesten in de toekomst vervagen? Of zal de tweedimensionale gimmick altijd de helft van de populariteit van dergelijke artiesten blijven?

Ik neem aan dat jullie allemaal wel eens gehoord hebben van de Gorrilaz, een Britse virtuele band. De muziek van de Gorrilaz wordt steeds door dezelfde echte mensen gemaakt, maar een stel tekenfilmfiguren vertegenwoordigen de werkelijke artiesten voor de buitenwereld. Ze geven volgens mij zelfs concerten waarin de echte muzikanten meer een achtergrondrol hebben, en de virtuele Gorrilaz op een groot scherm te bewonderen zijn.



Een andere virtuele artiest is Miku Hatsune, het belangrijkste verschil tussen de Gorrilaz en mevrouw Hatsune is dat haar muziek steeds door andere echte mensen gemaakt wordt. Met het computerprogramma Vocaloid kan iedereen haar stem gebruiken om eigen muziek mee te componeren. Dit heeft een repertoire opgeleverd dat varieert van swing tot behoorlijk stevige metal. Ook Miku Hatsune geeft live-concerten waarin ze met een begeleidende band meezingt.




Zijn dergelijke artiesten 'nep' of zijn ze toe te juichen uitingen van creativiteit. Gaan we dergelijken artiesten in deze tijden van digitalisering steeds meer zien? Of blijven ze te apart en blijft het tweedimensionale te afhankelijk van echte mensen? Wat vindt Musicmeter?

Als ik denk aan Gorillaz zie ik toch eerder Damon Albarn voor me dan die 4 mannetjes.

Nooit van gehoord, of bedoel je soms de Gorillaz? (je schrijft het echt consequent fout )


Niet helemaal waar, Damon Albarn is het grote brein achter de muziek, de rest van de bandleden die het inspelen, en de producers, variëren. [/quote[

Hebben ze inderdaad wel gedaan, maar dat doen ze al niet meer.

Afijn, ik vind het voorbeeld van de Gorillaz niet zo sterk. Het is gewoon een muzikaal project van Damon Albarn waar dan vier tekenfilmpoppetjes met een heel verhaal bij bedacht zijn, that's all. Het draait nog altijd vooral om de muziek.

Nou, in dat geval ben ik behoorlijk verkeerd ingelicht over Gorrilaz. Sorry ook voor 'de'. Foutje, foutje. Ik dacht dat die 'de' altijd wel kon voor dergelijke meervoudsnamen. Zal ik dit topic maar verwijderen en het opnieuw maken zonder Gorrilaz als voorbeeld?

Ik had het niet over 'de' en je schrijft het nog steeds fout.
Je bent wellicht niet verkeerd ingelicht, ik vind het gewoon nogal overdreven gesteld. Tuurlijk, er wordt veel gedaan aan de vormgeving eromheen (clips e.d.). Maar het is bovenal gewoon een muziekproject. Toch valt er wat voor te zeggen, want de interviews worden ook gedaan door de tekenfilmfiguren enzo. Volgens mij was het ooit wel zo bedoeld als jij duidelijk wil maken, maar Damon Albarns stem is natuurlijk zo herkenbaar dat dat al snel mislukte (geen idee of dat echt zo is).

Natuurlijk, die r. Mijn God, ik geloof dat ik een slaap- of koffiegebrek of iets dergelijks heb . Ik bedoelde niet te zeggen dat de Gorillaz (zo goed?) niet hoofdzakelijk een muziekproject zijn, maar wel een muziekproject met een tweedimensionaal en digitaal uithangbordje. Ik ben al jaren geleden gestopt met het volgen van de band met de naam die ik altijd verkeerd spel, misschien heb ik daardoor een beetje een achterhaald beeld.

Goed, laten we het over virtuele artiesten hebben en zand over mijn beeld van (de) Gorillaz strooien. Damon Albarns is als echte zanger te herkenbaar en daardoor mislukte het cartoonimago van zijn band. Miku Hatsune heeft ook een behoorlijk herkenbare stem, maar daar zit meer een computer dan een echt mens achter. Dat zal wel de reden zijn dat zij te verkopen is als virtuele artiest en de spellingsboys niet.

Oh, dan heb ik jou ook wat verkeerd begrepen. Dat uithangbordje is er zeker nog wel. Bij concerten worden bijvoorbeeld nog wel beelden getoond, en de videoclips zijn ook nog met die vier poppetjes. Ze hadden bijvoorbeeld ook veel tijd aan de site besteed (als dat dingen zijn die je bedoelt?).

Maar Damon Albarn is ook wel wat meer naar voren gekomen, en live staat er tegenwoordig ook gewoon echt een band.

Edit: het cartoonimago is niet zozeer mislukt. Het in de anonimiteit blijven van de makers doelde ik op.

We zullen elkaar inderdaad niet helemaal begrepen hebben. Als de cartoonfiguurtjes nog steeds het imago van de Gorillaz vormen, zijn ze toch tot op zekere hoogte wat ik virtuele artiesten noem.


Miku heeft hier ook een band die meespelt. Hier speelt de band echt in dienst van een zingend en dansend hologram. Bij de Gorillaz is de verhouding tussen band en animatie tegenwoordig eerder omgekeerd. Moet ik het zo zien? De muziek die je in het filmpje hoort is trouwens gecomponeerd door een amateur, de muziek van de digitale diva is crowdsourced.