Door het hele album The Wall van Pink Floyd loopt een bepaalde riff, het duidelijkste hoorbaar in The Wall part 1.




Deze riff wordt later ook hergebruikt door Porcupine Tree voor hun track Voyage 34 (Phase 1)




Nu ik dat in meerdere nummers hoor vraag ik me af: Is er een naam voor, is het door PF verzonnen of bestond het al langer?

Ik denk dat Wilson gewoon een ode wou brengen aan Waters en co, belangrijk(e) voorbeeld/invloed, met een (bass)line die behoorlijk dicht aanleunt bij het originele. In welke nummers hoor je het nog, dan?

In 'She's a fast persuader' van Jamiroquai hoor ik fragmenten die een opgeknipte variant van het ritme lijkt.

Ook betwijfel ik niet dat het later door andere underground artiesten gebruikt is.

Dus het was PF die deze progressie verzon?
Dat is eigenlijk mijn vraag.

Bestond het al, heeft het een naam...

Ik denk niet dat er een naam is voor dit fenomeen, en dat bedoel ik op twee vlakken:
*Het is geen theoretische muzikale progressie met een bepaalde naam, die Pink Floyd en andere - door jou aangehaalde artiesten - gebruiken.
*Het is niet zo dat Floyd deze speciale vorm ontwikkelde, en dat er nu een fenomeen bestaat (met een naam) die inhoudt dat andere artiesten datgene overnemen.

Volgens mij gaat het om puur toeval (want 100% gelijkend is het nooit) of om een RIP OFF, gepikt.
Maar ik kan me vergissen... Anders doen we 'es wat research? Of heb je dat reeds gedaan? Leverde het iets op?

Trouwens een nieuwe Vomir uit

Nee, kwam nergens, vooral omdat de zoektermen weinig opleverden.
Maar ben idd wel benieuwd of hij vaker terugkomt.

En @lambf: wtf?

Dacht dat dit een ode aan de wall was, sory!

Wanneer niet hè Application à Aphistemi is wel een must btw... hoor ik ook wel Pink Floyd in...

Zolang iets geen Merzbow is mag zoiets gezegd worden~!

Ik denk dat andere bands dit stuk gewoon citeren, zoals ook in de beeldende kunst vrij gebruikelijk is.