Soms heb je dat weleens. Vrolijke radiohits die ineens een nogal grimmige of droevige tekst blijken te hebben. Soms zelfs van artiesten waarvan je het niet verwacht.

Recent voorbeeld is een van de leukere radiioplaatjes van deze zomer, Pumped Up Kicks van Foster the people, dat over de gewelddadige wraak (of wraakfantasie?) van een buitengesloten jongen op leeftijdsgenoten gaat..

Ander voorbeeld: Banarama's hit Robert De Niro's Waiting is niet een ode aan de beroemde filmster maar gaat over de fantasie om de werkelijkheid te ontvluchten van een jong meisje en in de tekst wordt duidelijk verwezen naar seksueel misbruik.

Nog een paar: Mmmbop van Hanson blijkt over de vergankelijkheid van vriendschappen en relaties te gaan, de 80's zomerhit Vamos A La Playa van Regheira beschrijft het vallen van een atoombom, Non Non Rien a Change van Les Poppy's is een zeer pessimistisch lied over oorlog, Luka van Suzanne Vega gaat over een jongen die thuis mishandeld wordt,

Wie weet er meer?

Wat mij dadelijk te binnen schiet is Maxwell's Silver Hammer van The Beatles. Ogenschijnlijk een luchtig en onschuldig nummer ware het niet dat het over een waar gebeurde gruwelijke dubbele moord handelt.

Joan was quizzical, studied pataphysical
Science in the home
Late nights all alone with a test-tube
Ohh-oh-oh-oh...
Maxwell Edison majoring in medicine
Calls her on the phone
"Can I take you out to the pictures
Joa-oa-oa-oan?"
But as she`s getting ready to go
A knock comes on the door...
Bang, bang, Maxwell`s silver hammer
Came down upon her head
Bang, bang, Maxwell`s silver hammer
Made sure that she was dead
Back in school again Maxwell plays the fool again
Teacher gets annoyed
Wishing to avoid an unpleasant sce-e-e-ene
She tells Max to stay when the class has gone away
So he waits behind
Writing 50 times "I must not be so-o-o-oo..."
But when she turns her back on the boy
He creeps up from behind
Bang, bang, Maxwell`s silver hammer
Came down upon her head
Bang, bang, Maxwell`s silver hammer
Made sure that she was dead
B.C. Thirty-One said "we caught a dirty one"
Maxwell stands alone
Painting testimonial pictures ohh-oh-oh-oh
Rose and Valerie screaming from the gallery
Say he must go free (Maxwell must go free)
The judge does not agree and he tells them so-o-o-oo
But as the words are leaving his lips
A noise comes from behind
Bang, bang, Maxwell`s silver hammer
Came down upon his head
Bang, Bang, Maxwell`s silver hammer
Made sure that he was dead

Bananarama deed hetzelfde met Rough justice. Ook niet echt een refrein dat je in een luchtige popsong zou verwachten:

Innocent people walking by
no time to smile before they die
Don't call that justice !
Children are starving on the street
another one disappearing every week
Don't call that justice!

Mij schiet ook meteen We were all wounded at Wounded Knee van Redbone te binnen: de tragiek van de Cherokee-indianen die van hun geboortegrond werden verdreven langs de 'Trail of tears'. Een drama dat werd getoonzet op commerciële, disco-achtige popmuziek. Het is dat de bandleden zelf indianen zijn, anders zou ik er meer moeite mee hebben.

En als we het over gruwelijke moorden hebben: Too much blood van de Rolling Stones is ook een 'mooi' voorbeeld - discofunk over een moordenaar die het lijk in stukken in de koelkast bewaart en opeet....

"A friend of mine was this Japanese. He had a girlfriend in
Paris. He tried to date her in six months and eventually she
said yes. You know he took her to his apartment, cut off her
head. Put the rest of her body in the refrigerator, ate her
piece by piece. Put her in the refrigerator, put her in the
freezer. And when he ate her and took her bones to the Bois de
Boulogne, by chance a taxi driver noticed him burying the
bones. You don't believe me? Truth is stranger than fiction.
We drive through there every day..."

Embarressment van Madness. Nooit eerder goed naar geluisterd totdat iemand me er op wees dat het over ongewenste zwangerschap en sociale uitsluiting ging. En dat op zo'n feestdeuntje.

Where The Wild Roses Grow Van Nick Cave en Kylie Minogue mag in dit topic natuurlijk niet ontbreken. Op zalvende vioolklanken bezingt Nick hier hoe hij met een stuk steen de tanden uit Kylie's bek slaat. Te vinden op Knuffelrock 5 als ik me niet vergis, en dat is best wel een beetje hilarisch

Dat betrof een Nederlandse studente, overigens.

Kom er net achter dat de moordenaar Issei Sagawa sinds 1986 gewoon weer vrij rondloopt.

En nog erger:

Da's waar ook, die tekst van de Stones was gebaseerd op een waargebeurd verhaal, dat was ik alweer vergeten. Maar nu ik de naam van die man lees, herinner ik het me weer. Onthutsend dat-ie kennelijk maar kort gezeten heeft (een paar jaar denk ik). En dat-ie restaurantrecensies schreef is bijna om te lachen als het totale verhaal niet zo tragisch was... indeed.

Embarrassment is ook een mooi voorbeeld - kwam ik ook pas járen later achter.

Tja, bij Knuffelrock denken ze daar volgens mij nooit over na. Ik vraag me ook altijd af hoeveel mensen zich realiseren dat Every breath van The Police niet zomaar een mooi liefdesliedje is, maar de 'love song' van een stalker...

Voor degenen met een sterke maag, even googlen op de naam van het slachtoffer (Renee Hartevelt) en dit is het resultaat

Nog een mooi voorbeeld: De grote Britse hit uit de jaren '90 You're Gorgeous van Babybird werd vast een hit vanwege het vrolijke refrein met daarin de zin You're Gorgeous, I'll Do anything for you, maar als je de tekst echt goed beluisterd zitten er dit soort zinnen in:






Het gaat duidelijk niet bepaald over een gezonde, gelijkwaardige relatie.

Staat volgens mij ook op Knuppelrock 2.

En natuurlijk het aloude 'Altijd is Kortjakje ziek', overigens nog door Fad Gadget verwerkt in Scapegoat.

I don't like Mondays van the Boomtown Rats is een hele bekende.
Het gaat over een meisje die op school destijds een massamoord pleegde en bij de ondervraging over de reden van haar daad zei dat ze niet van maandagen hield.

En Sunday Bloody Sunday van U2

Stromae heeft er een handje van. Als je geen Frans verstaat, lijken z'n uptempo dancenummers nogal luchtig. Ondertussen valt dat wel mee.

Here Comes The Summer van Moke.
Sunny Afternoon van The Kinks. Overigens hebben The Kinks een behoorlijk aantal liedjes die op het eerste gehoor vrolijke deuntjes lijken maar bij nadere beluistering een wat wranger verhaal vertellen.

Clean Bandit feat. Anne-Marie & Sean Paul - Rockabye

We are Young van Fun lijkt op het eerste gehoor een liedje dat jong zijn en een carefree leven viert. Tot je naar de tekst luistert. Want die is die best grimmig. De meningen zijn een beetje verdeeld over het eerste couplet, maar het lijkt alsof het nummer daar iets zegt over mishandeling vanuit het oogpunt van de dader. Verderop gaat het nummer over dat ze dat kunnen overwinnen. Dus eigenlijk de dader die tegen zijn slachtoffer zegt: We komen hier wel overheen. mmkay

Zo'n leuk en gezellig nummer, dat Copacabana...

Verbazingwekkend dat Hey Ya van Outkast (1) nog niet is genoemd.

The Pogues hebben wel een handje van dit soort liedjes. Sally MacLennane bijvoorbeeld, lekker vrolijk en opzwepend toch? Een greep uit de tekst:

When Jimmy came back home, he was surprised that they were gone
He asked me all the details of the train that they went on
Some people they are scared to croak, but Jimmy drank until he choked
And he took the road for heaven in the morning.

We walked him to the station in the rain
And we kissed him as we put him on the train
And we sang him a song of times long gone
Though we knew that we'd be seeing him again.

The Smiths - Girlfriend in a Coma is er ook zo eentje.