Hallo dames en heren,

sinds mijn veertiende of vijftiende heb ik op z'n minst een deel van de tijd een op z'n zachtst gezegd niet al te beste stemming. Sterker nog: De stemming is in bepaalde periodes ronduit beroerd geweest! Muziek speelde al (periodiek) een behoorlijke of zelfs grote rol in mijn leven voor mijn veertiende vijftiende, maar speelt zeker (periodiek) een grote rol in mijn leven sinds mijn veertiende of vijftiende. Ik zeg niet dat er wat betreft de mate waarin muziek een rol speelt in mijn leven duidelijk iets veranderde op mijn veertiende of vijftiende, zeg ook niet dat dat niet zo is. Ik ga uit van die leeftijden waarop dat met die stemming begon, en kijk hoe het dan in die verschillende periodes in mijn leven die ergens tijdens die leeftijden begonnen, dan wel eindigden, was gesteld met de mate waarin muziek er een rol in speelde...
Nou is de vraag: Kan muziek meer dan eens een duidelijk negatieve invloed hebben gehad op mijn stemming? Als er uberhaupt bij mij een link is tussen muziek en een negatieve stemming, is het mij bezighouden met muziek dan een oorzaak of een van de oorzaken, of een gevolg of een deel van de gevolgen? Hoe werkt dat meer in het algemeen bij mensen? Hoe werkt dat bij jullie? Is die link naar een negatieve stemming er alleen vanaf muziek met een of meer 'bepaalde' kenmerken...?

Ik vind dit interessant..., en het zou me kunnen helpen...! Reageert u alstublieft...!

Herkenbaar. Dit vraagt John Cusack zich ook af in de film High Fidelity: Did I listen to pop music because I was miserable? Or was I miserable because I listened to pop music? Bij mij is de muziek denk ik geen oorzaak van mijn humeur, maar het kan mijn humeur wel verbeteren/verslechteren. Als ik somber ben en ik ga naar William Basinski's Disintegration Loops luisteren, dan werkt dit redelijk als een 'downward spiral'. Ik merk dus wel dat het afhankelijk van mijn stemming is naar welke soort muziek ik luister.