Misschien een beetje mosterd na de maaltijd, maar ik wilde ook nog steeds een hiphop-lijstje maken. Niet per se de 100 beste hiphop tracks ooit, wel een lijst met platen die mijn jarenlange tocht door hip-hop land illustreren.


--
Ik ben ongeveer net zo oud als hip-hop zelf (uit '79) en het eerste decennium ging dus grotendeels aan me voorbij. Ik ben nooit helemaal into old school geraakt, maar toch zijn er in de loop der jaren een paar tracks favorietjes van me geworden.

1. Run DMC - Rock Box
2. Slick Rick - Children's Story
3. Kurtis Blow - The Breaks
4. Ultramagnetic MC's - Give the Drummer Some
5. LL Cool J - Rock the Bells
6. Eric B and Rakim - Paid in Full
7. Big Daddy Kane - Set It Off
8. Grandmaster Flash - The Message
9. Sugar Hill Gang - Rapper's Delight
10. Hijack - Doomsday of Rap


Zo rond 1990 begon ik me zijdelings voor hip-hop te interesseren. Leuke herinneringen aan Yo! MTV raps op de zaterdagochtend (eerst een uur Doctor Dre & Ed Lover, daarna een uur Fab Five Freddy). 3 Feet High And Rising was m'n eerste hiphop-album (op bandje )

11. Public Enemy - Night of the Living Baseheads
12. De La Soul - Say No Go
13. Ice-T - The Tower
14. Black Sheep - The Choice is Yours
15. LL Cool J - Mama Said Knock You Out
16. Public Enemy - Can't Truss It
17. A Tribe Called Quest - Scenario
18. Naughty By Nature - O.P.P.
19. 2 Live Crew - Me So Horny
20. Geto Boys - My Mind's Playing Tricks On Me


De grote omslag kwam in 1992, toen een vriend met The Chronic aankwam. M'n bandje helemaal grijs gedraaid (vooral Nuthing But a G Thang), en gelijk ook op zoek gegaan naar ouder N.W.A. werk. De eerste jaren (tot ongeveer '95 / '96) met veel plezier zo ongeveer alles verzameld wat er op Death Row uitkwam.

21. N.W.A. - Gangsta Gangsta
22. Snoop Doggy Dogg - Tha Shiznit
23. Dr. Dre - Fuck With Dre Day
24. Snoop Doggy Dogg - Gin and Juice
25. 2pac - 2 of Amerikaz Most Wanted
26. Dr. Dre - Nuthin but a "G" Thang
27. Ice Cube - My Summer Vacation
28. Dr. Dre & Ice Cube - Natural Born Killaz
29. Tha Dogg Pound - Ridin', Slippin' and Slidin'
30. Warren G & Nate Dogg - Regulate


Rond '96 begon m'n liefde voor de Westcoast een beetje te bekoelen, en ging ik op zoek naar meer. Een grote stap in een tijd zonder mp3tjes, blind op de gok Enter the Wu-Tang gekocht. De eerste keer vond ik het vreselijk. De tweede keer vond ik Tearz erg aardig, de derde keer was ik verkocht. Snel alle solo-albums gekocht die tot dan toe uit waren gekomen, de ene klassieker na de andere. Ook waren er veel projecten die zijdelings aan de Wu-Tang Clan gerelateerd waren waar leuke dingen van uit kwamen.

Nog een tijd een site gehad (vóór Napster) waar ik zelfzame Wu-Tang nummers op mp3 ruilde met mensen van rond de hele wereld.

31. Wu-Tang Clan - Wu-Tang: 7th Chamber, Pt. 2
32. Method Man - Release Yo'Delf
33. Raekwon - Wu-Gambinos
34. Ol' Dirty Bastard - Shimmy Shimmy Ya
35. Genius/Gza - Duel of the Iron Mic
36. Wu-Tang Clan - Da Mystery of Chessboxin'
37. Raekwon - Criminology
38. Ghostface Killah - 260
39. Genius/Gza - 4th Chamber
40. Killarmy - Fair, Love & War


Rond dezelfde tijd ontdekte ik alle geweldige klassiekers van midden jaren '90, nog steeds m'n favoriete muziekperiode ooit. Elke weer ging ik wel weer een nieuwe klassieker halen bij de platenzaak. Tribe, Roots, Gangstarr, Outkast, Nas, Mobb Deep. Geweldig. Vooral op Loud (ook de platenmaatschappij van de Wu) kwam veel leuks uit.

41. Nas - Halftime
42. Notorious B.I.G. - Things Done Changed
43. Gangstarr - Take It Personal
44. Mobb Deep - Shook Ones, Pt. II
45. A Tribe Called Quest - Electric Relaxation
46. Gangstarr - Code of the Streets
47. Pete Rock & CL Smooth - They Reminisce Over You
48. Nas - Represent
49. The Roots - What They Do
50. Outkast - Wheelz Of Steel

Eind jaren '90, met de langzame vermindering van m'n Wu-Tang liefde, en teleurstellende albums van o.a. Nas en Tribe, begon m'n interesse vooral richting Rawkus te gaan. Een tijd lang bijna alles gekocht wat er op Rawkus uit kwam, jammer van de latere teloorgang van het label.

51. Mos Def - Next Universe
52. Talib Kweli - Down For The Count
53. Pharoahe Monch - Hell
54. Company Flow - Patriotism
55. Black Star - Thieves in the Night
56. Mos Def - Ms. Fat Booty
57. Talib Kweli - For Women
58. Pharoahe Monch en Shabaam Sahdeeq - WWIII
59. Mad Skillz - Ghostwriter
60. Company Flow - Last Good Sleep


Ondanks dat veel grote artiesten richting de millenniumwisseling op z'n zachts gezegd wat wisselvallig werden, stond er zo nu en dan nog wel eens een verdwaald geweldig nummer op een album.

61. Nas - Doo Rags
62. A Tribe Called Quest - The Hop
63. Gangstarr - JFK 2 LAX
64. RZA as Bobby Digital - Mantis
65. Wu-Tang Clan - Triumph
66. Gangstarr - Next Time
67. Outkast - Ghettomusick
68. The Roots - Web
69. Nas - Undying Love
70. Slick Rick - Who Rotten 'Em


Een beetje een op zichzelf staande categorie: de bangers die producer DJ Premier ("Primo", van Gangstarr) in de loop der jaren heeft afgeleverd. Heel vaak dat een matig album door één of twee Primo-beats nog gered werd

71. Nas - Nas Is Like
72. KRS-One - MC's Act Like They Don't Know
73. Royce the 5'9" - Boom
74. Jeru the Damaja - One Day
75. Rakim - It's Been A Long Time
76. Sauce Money - Against The Grain
77. Devin the Dude - Doobie Ashtray
78. Bumpy Knuckles - PAINE
79. M.O.P. - G Building
80. Mos Def - Mathematics


Eind jaren negentig stond voor mij ook in het teken van de (misschien wel derde?) jeugd van Dr. Dre. Ondanks dat ik tegenwoordig wat meer zocht in hiphop dan gerap over wapens en vrouwen, was het toch een geweldig gevoel dat Snoop en Dre weer samenwerkten, en ook nog eens geweldig leuke muziek maakten. Ook de jaren daarna kwam er nog veel leuks uit de Aftermath-hoek. Jammer dat de laatste jaren het werk van Dre grotendeels verpest worden door talentloze G-Unit figuren.

81. Dr. Dre - Still D.R.E.
82. Eminem - Criminal
83. Obie Trice - Shit Hits the Fan
84. Snoop Dogg - Set It Off
85. Eminem - Bitch Please II
86. Kurupt - Ask Yourself a Question
87. Eminem - Stan
88. Snoop Dogg - Just Dippin'
89. Dr. Dre - Forgot About Dre
90. The Game - Higher


Na 2000 waren de goede hiphop-albums voor mij persoonlijk dun bezaaid. Ik begin me steeds meer voor andere muzieksoorten te interesseren, en er gaan soms maanden voorbij zonder een leuk nieuw hip-hop album dat mij aanspreekt. Veel alternatieve, experimentele dingen worden voor mij verpest door matige emcees. De goede dingen komen de laatste jaren vooral van El-P's Defenitive Jux label, en er is een speciale vermelding voor MF Doom, m'n favoriete emcee van dit moment.

91. El-P - The Nang, the Front, the Bush and the Shit
92. Mr. Lif - Glimpse at The Struggle
93. J-Live - Satisfied
94. El-P - Deep Space 9mm
95. Mr. Lif - Post Mortem
96. MF Doom as Viktor Vaughn - Vaudeville Villain
97. Blackalicious - Make You Feel That Way
98. RJD2 - The Horror
99. Cannibal Ox - Scream Phoenix
100. MF Doom - Rhymes Like Dimes


Nou ja, dat was het wel een beetje

ERG herkenbaar

Bij 21 t/m 30 kwam ik erin. Nooit echt mijn stijl geweest, maar een leuk lijstje is het...

Het kan aan mij liggen. Maar ik mis hier tussen toch werk van bijvoorbeeld Blackalicious en Common.

Wel een heerlijke lijst by the way.

Blackalicious staat er wel tussen. Misschien had een track van Common's "Be" ergens in de laatste lijst kunnen staan, was van eerder werk nooit zo'n fan. Terwijl ik dat misschien wel zou moeten zijn als Tribe/Roots liefhebber.

97. Blackalicious - Make You Feel That Way

Idd, ben kippig. Mijn excuses. Je kiest ook meteen één van de mooiste nrs uit

Leuke lijst! Alleen zie ik dat goed en staat er geen enkele Timbo track tussen?

Verder wel veel verschillen met mijn lijst. Best logisch ook want ik ben van '83 en kwam pas in de hiphop bij nummer 51. Bovendien vind ik het genre steeds interessanter (diverser) worden nu ik me ben gaan interesseren voor de Nederhop en al die wazige Anticon dingen. Heb dus ook niet alle tijd om me nog aan klassiekers te wagen.

Vind Timberland een erg leuke producer, vind vooral een paar R&B tracks geweldig van 'm. Maar niet echt onderdeel van een bepaalde "fase" in m'n muzieksmaak. Gewoon een paar erg leuke tracks op albums die me verder niet zo veel deden (Jay-Z, LL, ...).

Als ik nog 10 tracks te kort kwam had ik een "Guilty Pleasure" lijstje gemaakt met o.a. Big Pimpin.

Grappig hoe je van bijna elke artiest een andere track kiest dan ik zou kiezen .

Geldt ook voor Kanye tracks. De beste man heeft toch z'n fair share aan supertracks afgeleverd (o.a. Takeover, Get By).

Tja voor Kanye geldt hetzelfde. Erg leuke producer, maar past niet in dit overzicht.

Inderdaad, Kanye en Timbaland zijn leuk en belangrijk voor de jiggy/pop vermenging met hip-hop en derhalve vrij invloedrijk, maar als toppers in het genre zelf zou ik ze echt niet benoemen.

Timbaland geen topper?! Hij is zeker een van de beste, en dat al een paar jaartjes. Helemaal een eigen geluid en hij zorgt met grote regelmaat voor te dikke nummers, voor commerciele en niet commerciele artiesten. Haalt vaak ook het beste in de artiesten naar boven.

Vind Kanye en Timbaland momenteel best bij de top horen, maar het gaat hier in dit topic om artiesten, producers en labels die voor mij persoonlijk de afgelopen 15 jaar belangrijk zijn geweest, vandaar dat ze hier ontbreken.

Ik ben (zoals misschien bekend) geen hip hop fan maar ik heb wel erg leuke herrinneringen aan Yo Mtv Raps, dat hebben ze volgens mij een tijdje op de zelfde avond uitgezonden als Headbangers Ball. Ik weet nog wel dat ik daar artiestenals Xzibit ten tijde van At the Speed of Life ontdekte. de vonk is bij mijn nooit echt overgeslagen, maar het heefd wel mijn muziekale horizon verbreed, en mijn voorliefde voor loodzware ganster ontwikkeld (als er dan een hip hop stij is die me aanspreekt dan die maar.)
Ook acts als the Wu tang (ten tijde van die dubbelaar, geen idee meer hoe die heet) en the Ol Dirty Bastard ken ik via MTV raps. Leuke herirneringen nu er over denk.

Mja, misschien, maar ik vind Timbaland toch eigenlijk meer een r&b-producer.

Hij kan alles . Net als The Neptunes wisselt hij het af. Volgens mij maakt Timbo trouwens meer hiphop dan R&B tracks.

Wat een prachtlijst Jordy! Je kiest van heel veel artiesten (Nas, NWA, Snoop, Dre, Eminem, Wu-Tang) de nummers die ik ook bij de beteren vind horen, en ik ben het ook voornamelijk eens met de tussenverhaaltjes. Ook ik moest even flink wennen aan Enter The Wu-Tang maar vind hem nu een van de beste albums allertijden, Loud is ook een van mijn favoriete labels(helaas is het opgeheven), ik vind de G-Unit figuren ook talentloos en zoek nu steeds meer naar andere muziekstijlen.
Leuk trouwens ook de lijst van Premier die albums zo'n beetje weet te redden, ik vind Premier in ongeveer alle periodes buiten Gang Starr beter dan binnen Gang Starr.
Leuke verhalen dus, waar ik het grotendeels mee eens ben. Ik kan alleen wat minder door de tijd heen vertellen omdat ik pas 16 ben. Toch een erg mooie lijst.

Dat heb ik dus niet bij de Enter the Wu-Tang, ik vondt het bij 1e keer eigenlijk al een aardige plaat, maar hij werd wel steeds beter.
Verder is je lijst erg bekenbaar ook al ben ik pas 16 en pas sinds dit jaar me erg heb verdiept in de hip-hop.
Alle tracks die ik niet heb, maar wel op deze lijst staan zal ik zeker downloaden (hehe ) maar ik weet niet of je aan deze lijst moet beginnen als je niet bekend bent in dit genre, want echt heel toegankelijk is het niet.

Niet toegankelijk??????

Leuk lijstje. Ik ga ook maar eens een paar nummers opzoeken, denk ik.

Erg leuke topic Overlaatst ontdekt bij een van de laatste pagina's. Vooral interessant voor de jongeren onder ons die dat nooit echt meegemaakt hebben. Alvast bedankt Jordy

Maar wel zeer herkenbaar vanaf het moment dat ik kwam kijken..... (no. 81-90)

Jammer dat ik pas in de zomer van 2005 naar hip hop ging luisteren.

Same here. Of ja, naar echte hiphop. Daarvóór was het 50 Cent, Eminem, The Game e.d.

Ik ook, gelukkig heb ik ondertussen wat beter ontdekt (vooral dankzij MuMe natuurlijk)

Trouwens leuke lijst Jordy, als ik het lees, word ik jaloers dat ik niet die tijden heb meegemaakt

Ik begon toen met Sage Francis. Heel klein verhaaltje staat bij Sage hieronder. Had vandaag mijn top 10 albums op InsideGamer gepost (heb die hier nu ook toegepast):




1. Sage Francis - A Healthy Distrust.

A Healthy Distrust was het eerste album dat ik probeerde toen ik hip hop een kans ging geven in de zomer van 2005. Was het voorheen nog zo dat ik dacht dat hip hop alleen over bitches en money ging (wat mij overigens nu niet meer ergert), daar liet dit album zien dat hip hop ook andere dingen te bieden heeft. Flinke porties humor, afgewisseld met serieuze boodschappen. Ik ben dit album eeuwig dankbaar.




2. Sean Price - Monkey Barz.

Mijn favoriete rapper, afkomstig uit de Boot Camp Clik en wordt daar vaak als leider van gezien. Deze man rapt niet om te rijmen of om iets nuttigs te zeggen; het moet gewoon zo gruwelijk mogelijk klinken, en dat doet het zeker. Een van de tracks (Rising to the Top) was trouwens ook te horen op een radiostation in Grand Theft Auto 3.




3. The Jacka - The Jack Artist.

Hier begint het getouwtrek al, maar ik heb er voor gekozen om The Jack Artist maar op nummer drie te zetten. Dit album is eigenlijk het enige album van langer dan een uur speeltijd, die ik in een adem uit kan luisteren. The Jacka pompt hier heel veel realiteit en eerlijkheid in. Jacka heeft een zeer unieke stijl van rappen, die perfect past bij de beats die hem geleverd worden, en dit alles overgoten met een hele hoop soul en R&B.




4. Cormega - The Realness.

Cormega rapt over dezelfde onderwerpen als The Jacka, en Jacka wordt vaak gezien als de Cormega van het westen. Over het algemeen gezien is Cormega de betere rapper, maar de beats die Jacka voorgeschoteld krijgt op The Jack Artist zijn gewoon een stukje beter dan die van The Realness. Het album heeft maar twee features, waarmee Cormega laat zien dat hij heel goed zelf een album kan dragen.




5. Black Moon - Enta da Stage.

En hier is nog een Boot Camp Clik-gerelateerd album. Buckshot, als het ware de lead-rapper van dit trio, is ook lid van de negenkoppige formatie. Dit album zette destijds (1993) samen met albums als Illmatic en Enter the Wu-Tang de eastcoast weer terug op de kaart, nadat mannen als Dr. Dre (met The Chronic uit 1991) en Ice Cube (AmeriKKKa's Most Wanted uit 1990 en Death Certificate een jaar later) de westcoast in de picture hadden gezet. Lekkere grauwe producties, maar toch ook erg jazzy.




6. Kool G Rap - 4, 5, 6.

Vanaf hier wordt het helemaal moeilijk, maar ik ga toch voor Kool G Rap. In 1995 had Kool G Rap al een hele carrière achter de rug; hij had namelijk al drie regelrechtige classics samen met DJ Polo achter de rug. Zes jaar na de eerste classic laat de man zien dat hij nog steeds heel erg hard kan spitten met een flow waar je U tegen zegt. Er is eigenlijk geen rapper die zijn flow kan evenaren. Waarom staat dit album dan op plaats 6? Dat komt omdat het album een paar minder sterke tracks kent. Slecht zijn die tracks zeker niet, maar ook niet werelds.




7. Souls of Mischief - '93 'til Infinity.

Souls of Mischief bestaat uit vier leden van de Hieroglyphics crew. Heel erg jazzy album met dikke basslines, niet teveel afwisseling qua beats, en een heel erg eigen stijl. Tajai kon mij op latere solo-albums niet bekoren, maar hier klinkt 'ie toch wel heel sterk, net als de andere drie leden.




8. O.C. - Word... Life.

Dé typische mid-nineties eastcoast stijl, zoals ik ze het liefste heb. Time's Up, de beste track van het album (tevens een van de beste ooit), is een uptempo track waar O.C. er op los spit. De rest van het album is veel jazzier. Heel erg goed gevonden lyrics met een geweldige flow van O.C. en een aantal heel erg sterke producties van D.I.T.C.-lid Buckwild.




9. Masta Ace - Disposable Arts.

Ge-wel-dig conceptalbum over Ace die vrijkomt uit de gevangenis, en om verdere problemen in de toekomst te voorkomen, kiest om te gaan studeren aan een hip hopacademie, afstudeert, vervolgens terugkeert naar Brooklyn en daar een bescheiden huisje koopt. Masta Ace heeft een heel erg eigen stemgeluid, en is al een veteraan in de hip hop. Jammer van de paar echt mindere tracks, en hij is eigenlijk ook ietsje te lang. Daarom blijft deze op plaats 9 haken.




10. Mobb Deep - Hell on Earth.

Toen waren we aangekomen bij de hekkensluiter van mijn top 10, en dat is het duo Mobb Deep met Hell on Earth uit 1996. Ik zie vaak dat mensen The Infamous uit 1995 het beste album van de Mobb vinden, maar voor mij is dat toch deze. De stijl is precies hetzelfde: heel erg donkere, grimey producties van Havoc met een Havoc en Prodigy die een uur lang heel goed op dreef zijn. Jammer dat ze tegenwoordig zo lui zijn geworden omdat ze geld teveel hebben. Anders hadden we nog meer gems van deze twee kunnen zien.

Mooie review Harco. Ik moet Enta da Stage echt een keer gaan luisteren.

Mooi stukje, Harco!