Beetje lastig te beoordelen deze EP. Als je alle nummers los zou luisteren of zou tegenkomen in een setje is het best vet. Diepe kicks zijn goed. Maar het is veel van het zelfde qua sound. Natuurlijk laat een artiest zich herkennen door zijn sound maar bij deze EP lijkt het wel heel veel op elkaar naar mijn mening en ook al is het best aardig, het verveelt...

Het nieuwe is er een beetje van af als je de andere EP ''Paradox'' eerst hebt gehoord.. En het recept blijft in zeer grote lijnen gelijk.. De kicks ''lijken ook weinig te veranderen, ze zijn weliswaar af en toe verzwaard maar toch..

Uitschieters vind ik toch wel de titeltrack en Can't Get Enough. Zeer fraaie melodie. Misschien dat ik nu wat raars zeg maar het doet me zelfs een beetje denken aan de koning van de melodieën ''Tha Playah'' en ja dat is een compliment.. Voorlopige score van 3 sterren..

Ik was wel zeer benieuwd waar die zang wegkwam van Can't Get Enough, zat eerst te denken aan ''Skin'' maar kan het zo niet vinden...