Ik voel me toch nog verplicht om iets te schrijven, kleine recensie. Het kortst samengevat misschien: 'beter dan het origineel'. Is dat niet te veel eer? Voor mijn gevoel klopt de kwalificatie. Deze beroemde liedjes liggen al zo lang te verstoffen ergens op een plank in je geheugen. Je was al haast vergeten waarom ze ooit zo goed klonken. Bekende kost, je hoort het al niet meer. En dan is daar Linde Nijland. Je kent de liedjes noot tot noot, alles klopt, alles klinkt precies zoals de liedjes in je geheugen klinken, maar alleen...beter. Veel beter. Ze zingt ze helemaal los. De zon breekt door en de vogeltjes beginnen te kwetteren op de takken boven je hoofd. Zo voelt het. Je hebt geen idee meer waarom je je net zo teneergeslagen voelde. Het leven is heerlijk met Linde Nijland in de cd-speler. Nou, ik kan wel door gaan, maar dat heeft niet zo veel zin. Alleen nog 1 ding: Ik vind dit album ook een heerlijke aanvulling op Linde's oeuvre. Niet elk album hoeft hetzelfde te zijn, en deze is op een vreemde manier toch heel erg verschillend. Erg imposant