Linkin Park, een band die door de één geprezen wordt en door de ander verafschuwd. Het begon allemaal met Hybrid Theory, een sterk album met een mix van rock en hip-hop. Die lijn trokken ze met het ietwat mindere Meteora door. Vier jaar later met Minutes to Midnight liet de band een heel andere sound horen. Het Linkin Park van Hybrid Theory was niet meer, tot teleurstelling van velen. Minutes to Midnight was een vrij ingetogen album op een aantal nummers na, bijvoorbeeld Bleed it Out . Maar voor mij liet dit album zien dat de band een stuk volwassener was geworden. Nu, anno 2010, komt de band met het album A Thousand Suns.

Dit album is weer heel anders dan MtM. Het is wat electronischer geworden, de scratches zijn terug. En bovendien heeft Mike, in vergelijking met MtM, een grotere bijdrage gekregen door te zingen en te rappen.

De eerste single was The Catalyst moest er ietwat aan wennen, maar het nummer is nu uitgegroeid tot een van mijn meest favoriete nummers van het album. Wretches en Kings was de tweede, ook dit nummer moest ik wat vaker luisteren.

Maar wat een sfeer heeft dit album. De kortere tussenstukjes voegen echt wat aan het geheel toe. Wat hier al vaak is benadrukt en waar ik het ook mee eens ben is dat je het album het best in zijn geheel kan luisteren. De nummers komen dan het best tot zijn recht.

Ik ben erg tevreden over het album. Voor mij laat de band met dit album wederom zien gegroeid te zijn en een eigen sound te hebben. Daarom geef ik dit album de welverdiende 4 sterren.