Hier kun je zien welke berichten Bert Wasbeer als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Nou, het album is uit, en ik ben erg enthousiast. Het is inderdaad een conceptalbum geworden en de muzikale ambities spatten er af. De toon van het album is veel diverser dan voorheen. Er is weer een sea-shanty, er zijn meebrullers voor de kroeg, er is Duitstalige polka en gyspypunk. Maar ook bijna Clannad-achtige folk, recht toe recht aan punkrock en zelfs een mini-rockopera. Soms is de stemming nog altijd uitbundig en blij maar ook geregeld grimmig of melancholisch. De referenties die de band zelf noemde kloppen aardig. G.y.b.e en Radiohead hoor ik er eerlijk gezegd niet in maar wel weer Green day (Jesus of suburbia) en Ennio Morricone. Ook het oorlogsthema is mooi uitgewerkt. Allerlei perspectieven die in de oorlog voorkwamen krijgen een eigen song: de oorlog vanuit het perspectief van de soldaat, vanuit de moeder, vanuit de moordenaar van Franz Ferdinand, vanuit de deserteur, etc. Er zijn ook wel wat minpuntjes te vinden (de stem van de zanger is sterker in rauwe rocksongs dan in ballades, de band kan beter niet in het duits zingen) maar overall vind ik het een indrukwekkende stap voorwaarts en naar mijn mening moet hiervoor, zeker in bange rocktijden, toch echt wel een publiek voor te vinden zijn.
Daarom is het jammer dat waarschijnlijk vrijwel niemand dit zal lezen. Dit album is vast niet voor iedereen weggelegd maar verdient een groter publiek dan ze tot nu toe hebben.