Onlangs dit album aangeschaft omdat ik het tot nu toe het meest aansprekende album van deze band vindt.

Het helpt enorm om je eerst wat in de zeer complexe en hartverscheurende thematiek van dit album te verdiepen.

De teksten spelen een belangrijke rol in deze emoties.

Het draait om het gnostische scheppingsverhaal, .......met name de Sethiaanse variant.

"Sophia" vertegenwoordigt het heilige vrouwelijke, de menselijke ziel, de moeder van wijsheid, en moet zich verenigen met haar tweelingziel, die in wezen het onbewuste mannelijke ego is, om samen het androgyne geheel te creëren.

Net zoals Eva in het christendom wijsheid wil verkrijgen door van de verboden vrucht te eten, probeert Sophia onontdekte en ongebruikte wijsheid te vinden.
Deze toegeving heeft tot haar ondergang geleid en ze is nu gevangen in de schaduw. Sophia wordt overweldigd door verdriet terwijl ze wacht, "verborgen in de schaduw", niet in staat om terug te keren naar het licht.
Nadat ze in de duisternis is gevallen en gescheiden is van het verheven spirituele universum, keert Sophia zich naar binnen en brengt een bijzondere duisternis voort die leidde tot de schepping van aarde, water, vuur en lucht.
Uit haar komt de Demiurg voort, een woeste en onhandelbare geest, die bezit neemt van de vier ruwe elementen die Sophia heeft gecreëerd en ze vormt tot een wereld vol gebreken zoals verdriet, angst, onwetendheid en een overvloed aan andere destructieve hartstochten ,allemaal dingen die Sophia heeft ervaren in deze zwarte afgrond, .........................zo ver van het licht.

Daarom is Sophia letterlijk "de moeder van onze gevangenis".

Deze wereld is geschapen door haar eigen verschrikkelijke, onwetende nakomelingen.

Absolute aanrader voor eenieder die van zeer emotionele, spirituele en zeer diepgravende muziek houdt.