Dit album is inderdaad helaas nooit uitgebracht omdat ie al op internet was uitgelekt. Eeuwig zonde want in de zomer van 2003 (jaar van uitbrengen) was dit goed tot z'n recht gekomen. Heerlijke nummers als Daylight, In Praise of the Sun, favoriet Spirit (met gastzangeres Jewel) en het achtstevoren klinkende Something Wrong. Opvolger Sommersault was een stuk minder (ook dankzij een verregende zomer) maar Giants uit 2010 is weer een juweeltje

Weinig reacties bij dit album. Na het succes van het vorige album Home is dit een beetje aan iedereen voorbij gegaan. Dit album is een beetje half-half. Opnieuw een instrumentale opener die weer erg lekker klinkt, daarna springen alleen Cherry Lime Rickey, Byzantium, Enough to get by, Dr Crippen en het heerlijke Park Bench er uit. De rest is zeker niet slecht maar minder memorabel.

Toch heel raar dat deze lager gewaardeerd wordt dan bijvoorbeeld albums 3 en 4. Deze kan zich prima meten met z'n voorganger.
Een nieuwe Twist in my sobriety staat er niet op en Cathedral song blijft onovertroffen. Maar dat hoeft ook niet, dit album staat prima op zichzelf met mooie liedjes zoals Once and not speak, Sunset's arrived, Little sister leaving town en Harm in your hands. De 2 uptempo nummers aan het begin vallen heel erg uit de toon en hadden van mij dan net niet gehoeven. Gelukkig maakt het wonderschone It all came back today het helemaal goed.