DGM is inderdaad nog in ontwikkeling maar toch is dit geen slechte cd hoor. Nummers als In my heart, The last memory, Do What you want en change direction zijn echt wel goede nummers. In het midden zit wel een onding Anthem genaamd maar de cd verdient volgens mij een 3.

Een album dat perfect weergeeft wat progressive power metal moet zijn. Mooie melodieuze stukjes samen met stevig gitaarwerk. De mannen van Divided Multitude bestaan al van 1996. toch is dit nog maar het derde album na 2004 is de band namelijk gesplit.
Het album begint met het mystieke resurrection daarna volgen drie mooie powerprog nummers. om af te sluiten met het nogal lange Regrets. Dit nummer lijkt een keerpunt, je hebt het gevoel oei nu zal het allemaal wat minder worden. Toch is Regrets het enige minpuntje. Want na het nutteloze interludium volgen nog goede nummers zoals my dying hour, Pieces on the floor, Guardian Angel. En de pareltjes Promised Land en Deeds of Deception. Toch een meer dan verdiende 3,5 voor dit album.