Emilie Autumn was vooral heel leuk toen ik nog een gefrustreerd tienermeisje was. Lekker afreageren op nummers als "Liar" en "Opheliac". Nu luister ik eigenlijk nog amper naar haar. De laatste tijd is ze ook niet meer bezig met muziek (nou ja, dééls dan), maar probeert ze een musical te maken die dan op Broadway moet verschijnen (droom lekker verder) en is ze bezig met schrijven. Geen idee of ze ooit nog muziek gaat maken, maar eigenlijk boeit me dat nog amper. Ik ben haar een beetje ontgroeid. Haar Fight Like A Girl album vond ik eigenlijk al minder interessant toen dat in 2012 werd uitgebracht.

Wel nog leuk om te volgen: al die anti-fans die ze heeft, die haar muziek wel goed vinden, maar niks met haar als persoon hebben. Maar eigenlijk zijn zeker 90% van haar fans wel realistisch ingesteld. De Emilie Autumn Confessions blog op Tumblr is echt geniaal. Om de paar weken/maanden (ligt eraan) kijk ik even kort op die blog om up-to-date te blijven en om te lezen wat mevrouw Autumn weer voor dingen doet of geschreven heeft - mét de nodige kritiek van haar "fans". lol.

Ik geef dit album toch een 5* door de vele (niet al te leuke) herinneringen die ik eraan koester, alhoewel ik eigenlijk beter een 4,5* kan geven omdat ik Gothic Lolita echt een vreselijk kutnummer vind. Vond ik trouwens toen niet, maar nu ik ouder ben, besef ik pas hoe stom dat nummer is. Ach nou ja, zo heel serieus neem ik die cijfertjes nu ook weer niet. 5* dus.