Nu een paar keer beluisterd. Heel prettig album. Beetje vrolijkheid, volop melancholie. Niet al te ingewikkeld, easy listening, rustig, dromerig. Mooie akkoorden, veel mineurklanken, diverse country-invloeden. Misschien wel iets volwassener dan het eerdere werk.

Prima achtergrondmuziek, niet storend. Erg saai om actief naar te luisteren.

Niet vernieuwend, borduurt voort op het vorige album. De aanstellerige stem gaat op den duur bovendien ongetwijfeld vervelen.
Maar tot die tijd is dit weer heerlijke achtergrondmuziek, niet al te gecompliceerd en lekker vlot. Aanrader voor tijdens een fietstocht door het mooie lenteweer!

Vergelijkbaar met de andere latere albums van Snowy White: matige opnamekwaliteit, geen geweldige stem, een intonatie die aan Rapper Sjors doet denken en houterige drums. Maar de bluesrock ligt wel makkelijk in het gehoor. De gitaarsolo's zijn goed. En verdraaid, bij nader inzien lijken de nummers alleen maar beter te worden naarmate ik ze vaker draai! Niet slecht!