Zoals het na een harde chagrijnige week werken de vrijdagavond betaamde, werd er Herman van Veen geluisterd teneinde een bad trip down memory lane. En met Herman van Veen bedoel ik de schimmelbitter-mierzoete deuntjes van ons aller volkstroubadour. Van het 'de wereld is niet mooi, maar jij kan haar een beetje mooier kleuren' en het ge'opzij-opzij-opzij'. En dan maakt het op den duur niet uit of hij Duits zingt of 'kestikkedikkehoepstikkehapstikkehee' (lyrics van het Harlekijnlied bij mij aan te vragen).

Maar dan.

Damadada?dance.
Damadamadance!

Huh. Stond vast nog in mijn afspeelwachtrij van gisteravond ofzo. Was wel een gek avondje inderdaad. Haha stomme naam ook damadamadance. Ja.

Artiest:
Herman van Veen

O.
huh.
oke.

Herman? Mag ik 'Herman' zeggen? Als je dit leest: Ja. Volmondig JA, Herman. En met mij, de generaties X, Y en nu ook Z. We beloven je trouw in goede en slechte tijden, bij voorspoed en tegenslag, bij gezondheid en in ziekte.

En nu dus ook op de meest verse houseparties.

Tot de dood ons scheidt.