Het zijn spannende tijden voor Oasis-fans. Noel komt eraan met een experimenteel album, en ook Liam trekt de aandacht naar zich toe. Niet alleen z'n aankomende soloplaat maar ook enkele weergaloze optredens zoals bv. op Glastonbury en Reading zorgden ervoor dat Liam geregeld over de tongen ging de voorbije maanden. En nu is hij er.

Na de singles (Wall of Glass, Chinatown, FWIW) en de onverwacht uitstekende liveoptredens van Liam waren mijn verwachtingen over deze soloplaat al heel wat gestegen. Na drie luisterbeurten zijn deze verwachtingen nóg overtroffen.

Productie is door gans het album heen herkenbaar waardoor het 1 mooi geheel wordt. Ook is Liam gewoon erg goed bij stem.

De songs zelf dan. Liam heeft er zeker en vast goed aan gedaan om de hulp in te schakelen van co-writers om hem bij te staan deze plaat. Wall of Glass alleen al heeft bij wijze van spreken meer melodie en refrein dan 9/10 van het Beady Eye werk. Hele frisse en melodieuze songs, soms wat steviger, soms wat rustiger. Paper Crown hoort bij het beste dat er sinds de split Oasis-gerelateerd is uitgebracht. You Better Run rockt geweldig en Come Back To Me is een pure knipoog naar de Britpop. Andere blikvanger is Bold, een song die wel volledig van de hand van Liam komt.

Een goeie, frisse en melodieuze plaat in combinatie met z'n stem die live het best klinkt sinds 2002 maken deze Liam Gallagher opnieuw "hot" in muziekland. En dat kan ik enkel maar toejuichen.