Dit is een beetje een album om iedereen (niet in de laatste plaats Amanda zelf) tevreden te houden. Een beetje disco, beetje dance, beetje cover, beetje origineel, beetje Franstalig, beetje Aznavour, beetje ballade, beetje Italiaans. De beste nummers zijn Catwalk, The Actress en Prima Del Tuo Cuore. Niet onaardig zijn de covers van Fashion Pack en Follow Me. Ze heeft deze nummers echter zo vaak gecoverd dat het echt helemaal niets meer toevoegt aan haar oeuvre. Wel leuk is de cover van Macho Man van de Village People.
Bij deze CD zit ook een DVD, met allerlei optredens met wel heel veel vaseline op de lens....leuk maar niet meer dan dat.

Het is toch wat, ben je achter in de zeventig of eerder rond de vijfentachtig jaar oud (niemand weet het meer precies) maak je toch weer een plaat! Ik kan deze plaat erg waarderen. Ik heb hem nu tig keer gedraaid en het wordt steeds leuker. When I was Your Favourite Singer is in de geremixte versie echt geweldig. "nothing is forever but remember when I was your favourite singer" De ironie druipt er vanaf.
Zelf weet ze ook heel goed dat ze geen "goede" zangeres is en ze maakt er zelf ook grappen over!
Toch heeft ze een uniek stemgeluid. Done With Love is overigens de eerste keer dat ze zich aan de blues waagt, het is even wennen maar een hele bluesplaat zou me inmiddels wel leuk lijken. Ook de Franstalige nummers zijn zeer de moeite waard om te beluisteren. Enige "misser" is wat mij betreft Strangers In The Night. Dit nummer is saai en voorspelbaar, geen idee waarom ze nu net dit nummer moest opnemen.