Naar verluidt was Boyd niet blij met het drumwerk van Hans Waterman.
Dat klikt op sommige opnames ook niet helemaal lekker eerlijk gezegd.
Vooral wat betreft de shuffles.
Gezien de korte opnametijd is dat ook wel begrijpelijk.
Er waren toentertijd nauwelijks drummers in Nederland te vinden die blues shuffles konden spelen.

De eerste NL drummer die ik ooit hoorde die dat wel onder de knie had was Cesar Zuiderwijk bij Livin' Blues.

Niks tegen Hans Waterman trouwens, een uitstekende drummer.
De LP vind ik erg fijn.
De samenwerking Boyd-Peter Green/Fleetwood Mac was wel sterker.

De enige zangeres die mij steeds weer kippenvel weet te bezorgen, al vele jaren lang..
Een ontzagwekkend zangtalent die haar gelijk niet kent.
Eigenzinnig ook, en introvert.
De docu over de opnames van dit album was onlangs nog eens te zien bij TV Ons, en laat zien onder welke moeilijk omstandigheden de opnames tot stand zijn gekomen.
Mijn bewondering voor Eva is er alleen maar groter door geworden.
Mijn meest favoriete song van dit album is Autumn Leaves.
Een standaard song, door velen gezongen, maar nooit in de toonsoort die Eva koos en alom verwondering opriep, die echter al ras omsloeg in bewondering.