Out of this world, maar niet per se in de positieve zin.

Jacob is iemand met erg veel kennis over muziek(theorie). Zo veel zelfs dat hij een wonderkind te noemen is. Het is dan ook erg interessant om hem z'n kennis te horen delen in lectures. Ook de zelf in mekaar geflanste filmpjes op z'n zolderkamertje zijn best leuk. Het blijft vermakelijk om iemand te zien die tientallen instrumenten en vocale harmonien in één filmpje weet te douwen en ieder instrument ook nog eens volledig gemasterd blijkt te hebben. Knap hoor, maar ja, meer dan "wow! wat knap!" gaat het voor mij niet. Een soort muzikanten porno. En dat blijkt toch een vrij oppervlakkige manier van naar muziek kijken.

Misschien dat ie die kijk-hoe-knap-factor wat meer weet te minderen met puur audio en meer m'n ziel weet te raken.

Nope, ook zonder beeld is het bijna allemaal maar luisteren naar een soort alien, ik kan me er maar moeilijk mee identificeren. Hier en daar hoor ik wat leuks, speelt ie een lekkere groove, soms zelfs erg lekker. Hij kan het ook allemaal. Maar ik vind het allemaal veels te veel geneuzel en te veel emotie willen oproepen vanuit een soort wiskundige benadering. Ook z'n hele sound vind ik veels te clean, niks-aan-de-hand en te soft. En aan die stem wen ik ook maar niet.

Nee, misschien dat mensen hier wel iets bij voelen. De man weet ongetwijfeld wat ie doet, hij weet dat ieder geval mooi uit te leggen. Maar meer dan de interessante lectures, wat hints van lekkere grooves en youtube-filmpjes om op z'n muzikale kunnen te kunnen kwijlen zitten er bij Jacob voor mij niet echt in.