Ik kruip enkel in mijn pen als ik voel dat ik een plaat moet voortrekken...en bij deze is dat dus weer het geval. Een plaat die van begin tot eind zo consistent goed is, is al een hele prestatie. Natuurlijk...zijn stem moet je liggen, én het genre : pop met veel piano. Als pianopop-liefhebber droom ik al wel es van een line-up met oa Billy Joel, Ben Folds, Chilly Gonzales, Jack McManus en Eric Hutchinson. Charlie hoort daar zeker ook tussen. Ik was 'em trouwens uit het oog verloren na Running still...nog wat inhaalwerk dus. Blij dat ik 'em herontdekt heb.

Quasi perfecte poprockplaat. Supersongs. Goede producing. Leren kennen door de Spotify algoritmes toen ik Dead Club City van Nothing But Thieves virtueel grijs draaide. Intussen heb ik de band al live gezien in Kavka, een klein zaaltje in Antwerpen. Vette aanrader deze band live zien.
Dit is trouwens hun debuut maar met alle singles die ze hiervoor al uitbrachten hadden ze eigenlijk al een perfecte poprockplaat kunnen uitbrengen. Luister zeker es naar: End of it, For the wicked, Better with, Sleeping on the ceiling, Gold & Bones, I don't care, IDWBS maar ook naar de rustigere nummers Would you mind en Ms Supernova.
Dit is trouwens mijn allereerste recensie. Ik bezoek de website wekelijks maar puur informatief. Toen ik merkte dat niemand deze plaat punten had gegeven, laat staan een recensie, moest ik wel...