Op Bentes eerste album stonden een paar sterke songs. Ook de productie was goed. Maar het kon nog alle kanten op. Al die duetten met bekende Nederlanders. Waar was de echte Bente? Mama kijk beloofde veel goeds, maar zeker geen garantie voor het komende album.

Nu is er Drift. En ze kan het zelf! Ze neemt je direct mee in de duisternis van alle dag. Waar de belofte van morgen het toch elke keer weer wint van de teleurstelling van gisteren. Er staan nog twee duetten op, maar nu niet met gearriveerde artiesten. Hier gaat het om Bente. Vrijwel geen zwakke plekken. Fantastisch geproduceerd. Genoeg verrassende wendingen. En die heerlijke vrouwelijke stem. Dank.