My Morning Jacket - Z (2005)

donderdagavond pukkelpop, ik en mijn vriend gaan naar de marque om eens naar een band te gaan zien die volgens humo werkelijk fenomenaal live is en dat ze net een meesterwerk op cd hadden gezet namelijk deze ''Z'', dat moest ik gewoon zien dacht ik,

het was werkelijk verrukkelijk om naar hun muziek te luisteren en het echt te beleven, dus kocht ik hun ''meesterwerk''.

''Wordless Chorus'' is een opener zoals ik nog niet veel heb meegemaakt, zoals de titel het zegt is er geen reffrein, er is geen reffrein nodig, het nummer balanceert tussen extase, constante dreiging en jesse james die elk moment gaat uithalen met zijn strot.
''It Beats For You'', een fantastiche love-song waarin hij zijn ziel blootstelt en zijn geliefde probeert te overtuigen van zijn oprechte gevoelens.
''Gideon'' is een dromerige pop-song die op het einde veranderd in een stevige portie lawaai, ''listen!!'' listen!'' roept hij en luisteren zal ik.

dan komen er voor vele 2 songs die wat minder zijn, ik kan het er alleen maar oprecht mee oneens zijn
''What a Wonderful Man'' is een zeer vrolijk nummer over een man die hem helpt en hem troost bied maar die op het einde zomaar vertrekt.
dan is er de single '' Off The Record'', met een waanzinnige intro en een reffrein die zelfs je oma met een glimlach zou mee neurien. Daar waar de intro zo waanzinnig is daar is de outro zo rustig, maar daarom zeker niet minder intens.
''Into the Woods'' is onheilspellend en de lyrics maken dat zeer duidelijk.
''A KITTEN ON FIRE. A BABY IN A BLENDER. BOTH SOUND AS SWEET AS A NIGHT OF SURRENDER.''

''Anytime'' en ''Lay Low'' zijn de 2 hardste nummers op de plaat en wederom is er boven al het lawaai de stem van jesse james die alle vormen lijkt aan te nemen, de muziek en zijn stem, het is een perfecte combinatie, wat kan die man zingen.
''Knot Comes Loose'' is dan weer het zachtste nummer van de plaat, op een trieste manier zingt hij '' BABY,CAN'T YOU SEE THAT I'M SMILING???'' kippenvelmoment!!
het laatste nummer ''Dondante'' is een 8 minuten durende trip die deze plaat niet beter zou kunnen afsluiten

ik schreef ook eerder in mijn bericht dat dit album naar meer smaakte, daarmee bedoelde ik dat dit album een verkenningstocht was en dat ik nog maar aan het begin van mijn tocht ben, andere albums van My morning jacket zal ik zeker en vast ooit beluisteren maar momenteel heb ik een heel vette kluif aan deze plaat.

ik ervaar ''Z'' als een sprookje, een wereld waarin nimfen en boselven samen over lange groene velden rennen, waar dag en nacht een is , waar heksen baby's in een blender stoppen en katten in brand steken maar vooral waar My Morning Jacket heerst en het is ze gegund!!

Not bad for a first one; heye!! thumbs up felix !!

Ik vind het best wel een goed plaat alleen is het gewoon niet helemaal mijn muziek.

Ik heb MMJ al bij de eerste plaat leren kennen, maar ben ze een beetje uit het oog verloren. 3 weken geleden kwam ik Okonokos tegen en BAM! Daar waren ze weer. Inmiddels is Z na een keer of 10 luisteren een klein beetje bezonken. Fantastisch. Natuurlijk niet echt te vergelijken met de eerste cd's maar dit is toch echt een treetje hoger hoor. Ik heb niet zoveel met What a Wonderful Man, maar ervaar verder alleen hoogtepunten. Lay Low is vooralsnog favoriet. Maar als ik dat hardop zeg, voel ik al dat ik andere nummers tekort aan het doen ben; ingewikkeld hoor!
4,5*

Vandaag mijn eerste kennismaking gehad met deze band middels dit album (wederom dank Rob)
Meteen in de gelukkige omstandigheid dat ik vaak in de auto zat, dus dit album drie keer achter elkaar heb kunnen beluisteren. Dat was geen weggegooide tijd. Een erg fraai album, met rustige mooie nummers, en met wat steviger werk. Dat laatste heeft wel enigszins mijn voorkeur. Met name Lay Low vind ik er bovenuit steken. Hte veelgeroemde Dondante, daar moest ik even aan wennen. Maar de groei naar de climax is prachtig. Dat korte nummertje had er van mij niet tussen gehoeven.
Ik begin even met 4 sterren. Dit zouden er wel eens meer kunnen worden. Even aankijken of ik er na meer luisterbeurten skipmomenten in ga ontdekken.

ik snap niet echt wat ik hierin moet zien...

de muziek pakt me niet echt, het klinkt allemaal erg 'dof'. ook de zanger klinkt vaag... nee dit pakt me (nog) niet. iemand tips om er toch in te komen? of is dit gewoon niet voor me weggelegd?

Niet te veel tijd aan besteden dan. Er is nog genoeg ander spul.

Probeer de liveversies van Okonokos eens; slaat dat niet aan, dan ben je een hopeloos geval en moet je ermee leven.

dat idee hat ik ook al, hij is over enkele ogenblikken 'aanwezig'

zal het een aantal luisterbeurten geven

Het laatste nummer is weergaloos. Alleen daarom al een 4. Daar blijft het dan ook bij.

net voor de eerste keer geluisterd.. dit ga ik een leuk album vinden!

Meesterwerkje, en zeker beter dan hun voorgaande albums.

Hier spreekt een My Morning Jacket leek. Welk album raden de kenners mij aan om mee te beginnen, of is dit erg subjectief?

Echt een MMJ kenner ben ik ook niet, maar ik beveel je deze CD iig van harte aan. Gewoon proberen?

Hmm. Vanmiddag deze plaat gekocht. Ik kwam de Plato binnen met een gedachte van 'het eerste wat ik nog niet zo heel goed ken, maar wel interessant genoeg voor een aanschaf vind, koop ik' en het is deze plaat geworden. Z. Wordless Chorus en Off The Record kende ik al van MMJ (ook wel wat andere nummers hoor, waaronder mijn persoonlijke favoriet One Big Holiday), beide prachtige nummers. De rest van de CD had ik eigenlijk nog niet goed geluisterd.

Nu heb ik de eerste helft van deze plaat best wel... intensief geluisterd en vooral het wonderschone Gideon viel mij gelijk op. Prachtig. Aan het tweede deel ben ik nog niet toegekomen (al staat de CD nu weer op ) en ik oordeel dus nog niet. Voorlopig aantal sterren? 4.5*.

*Edit:

Lay Low. Wáuw.

*Edit 2:

Wat? Een elfde track? Of ben ik de enige die die... 'bonustrack' hoort? o.o Ik had mijn koptelefoon nog op en wilde de CD opnieuw aandoen, maar opeens begon er weer geluid uit de koptelefoon te komen... En de CD speler gaf een 'Nummer 11' aan. Iemand idee hoe dit nummer heet? Ik vind het best wel een heel lekker nummer eigenlijk.

*Edit 3:

Nvm, dat nummer blijkt dus Chills te heten.

The Band of Horses wordt nogal eens vergeleken met My Morning Jacket, dus ik ben maar eens naar deze plaat op zoek gegaan. Helaas kan het me lang niet zo bekoren als eerdergenoemde band, een enkele uitzondering (het dreigende Into the Woods of het epische Dondante) daargelaten. Nummers kunnen me simpelweg niet boeien...

Net aan 2 sterretjes voor de enkele uitschieter.

Ik mag anders beide bands graag zien (maar vooral horen ). En wat raar, ik ben helemaal vergeten te stemmen. Wat is Gideon trouwens een verdomd mooi nummer! Lay Low is ook geweldig, evenals het brokinjekeel-achtige Dondante.

Ik vind What A Wonderfull Man en Lay Low echt prachtig! En dan staan er nog veel meer op! Lekker energieke, artistieke muziek! Ik wordt er helemaal vrolijk van.
na 4 sterren verhoogd naar 4,5*

My Morning Jacket - Z

Een tijdje terug zat ik eens lekker naar de similar artists van Wilco te luisteren met mijn last.fm plugin.Ik liet de boel even lekker over me heen komen en hoorde verschillende nieuwe bands zoals Yo La Tengo en My Morning Jacket. My Morning Jacket viel op door die gekke-geluidjes-gitaartjes die er aan de ene kant een schattige draai aan gaven, maar aan de andere kant een ongeloofeloze indruk op mij achterlieten. Ik zocht hierna snel op Musicmeter het beste album op van My Morning Jacket en begon het te luisteren.
Het begin met Wordless Chorus begint traag, maar na een tijdje komt er een heerlijk sfeertje los en begint de muziek te gaan om de komende tijd ook niet meer op te houden. Gitaartjes en prachtige zanglijntjes volgen elkaar op en de lach op mijn gezicht begint helemaal op te komen. It Beats for You zet de sfeer van Wordless Chorus voort, en zorgt ervoor dat je helemaal blij het slechtste stuk van de CD afsluit. Want hierna komt de eerste echte topper! Gideon! Wat mooi, ook hier weer die meesterlijke gitaarsolotjes met precies op het juiste moment gespeelde akkoorden van het keyboard. Meesterlijk gedaan, het begin mag dan met een zeurderig gezongen Gideon!!! worden, maar het past zo goed in het nummer, alles wat klopt gewoon aan dit nummer, goede opbouw, goede zang, goede instrumentatie.
What A Wonderful Man zorgt ervoor dat je na dit nummer nog blijer wordt. Het meest onbezonnen nummer, ongetwijfeld ook het minst over nagedacht, maar het klinkt allemaal weer zo lekker. Dit was voor mij dan ook het eerste nummer wat er bovenuit sprong.
Hierna krijg je dan in vergelijking met de twee voorgaande nummers een iets minder nummer, maar het aanstekelijke refrein met daarin steeds Off the record, I'm off the record (of zoiets) maakt dit voor een groot deel goed en vol goede moed over een album wat als het nu afgelopen zou zijn een 4,0* zou krijgen, begin ik aan het liedje met een vrij lugubere tekst, zoals hierboven al vermeld (Kittens on fire, a baby in the blender. Dit maakt duidelijk dat niet alles vrolijk is op dit album. Into The Woods is dan ook het minst vrolijke nummer op de plaat.
Anytime volgt hierop en knalt er lekker in. Ik beschouw dit als opmaat naar de twee mooiste nummers die nog op deze CD zullen komen. Een briljante opmaat welteverstaan, want ook Anytime behoort tot mijn favoriete nummers van deze CD. Ook hier weer verschillende gitaarlijnen en echozang.
Dan komt voor mij een briljant nummer. Lay Low. Traag begin net als Wordless Chorus, langzame opbouw als in Gideon en dan de gitaren van Anytime. Bovendien hoor je de vrolijkheid van What A Wonderful Man in het hele nummer terug. Toen ik dit voor de tweede keer hoorde was ik helemaal verkocht. Heerlijk. Het kan toch moeilijk beter dacht ik, maar dat had ik mis. Na Lay Low komt eerst nog Knot Comes Lose, een vrij rustig nummer vergelijkbaar met Off The Record. Niet extreem bijzonder, maar gewoon een lekker nummer. Hierachteraan is dan de verbeterde versie van Lay Low geplakt. Een betere afsluiter voor dit album had je niet kunnen verzinnen. Dondante is wat Lay Low nog miste. Lay Low was een incomplete samenvatting van de hele CD. Dondante is wel compleet. Echt alles zit erin verwerkt. Luister Dondante en je weet hoe de CD is. Natuurlijk moet je dat niet doen, want een ding mis je dan, namelijk de andere goede nummers. Alle lof voor Dondante en ik gebruik 'm niet heel vaak, maar voor Dondante is deze wel op zijn plaats .

Al met al dus een geweldige CD, de gitaren voeren de boventoon en af en toe een aantal goedgeplaatste akkoorden ondersteund met die kenmerkende echozang is voor mij genoeg om hier een 4,5* voor te geven. Wat een mooie CD. Mijn eerste ontdekking via last.fm was een feit. En ik hoop dat Musicmeter en Last.fm mij nog een hoop nieuws mogen brengen.

Ik was wel benieuwd naar dit album. Dus ben ik het maar gaan luisteren. En ik heb er zeker weer een fijn album bij ontdekt. Erg mooi en fijn om naar te luisteren. 4*

Ik verklaar Z bij deze als persoonlijke klassieker. Indien mogelijk zo laat mogelijk op de avond te draaien. En als het nog niet zo heel laat is... draai hem dan 2 keer. Of 3 keer. (ik zit nu aan Anytime en gezien het een weekdag is vandaag, hou ik het bij één keer)

//edit: Hmmm... tis toch 2 keer geworden. Verslavend, die Z...

Gek eigenlijk hoe iedereen deze "Z" als meesterwerk de hemel inprijst en ik het gewoon meer voor hun twee vorige platen heb.
Dat het niet aan de kwaliteit van de nummers ligt bewijst het feit dat ik wel hun live cd fantastisch vind, en er daar gegrepen werd uit diverse albums inclusief deze. Maar de plaat zelf, ja, die klinkt wat te afstandelijk, te kil, te proper voor mij.
Terwijl velen dit verwijt dan weer maken op hun nieuwste ("Evil Urges"), ben ik dan daar weer niet helemaal mee akkoord. Daar waar in het verleden je nogal wat moeite moest doen om te weten wat JJ zingt, heb je dit niet meer op de nieuweling. Toegift aan de platte commercie hoor ik u denken. Ja, misschien wel, maar het doet geen afbreuk aan de kwaliteit van de nummers. Voor mij, de mindere in een sterke MMJ albumreeks.

"Dit album is wel wat voor je Steven", aldus een vriend van mij! Nou... ik weet het niet, het pakt me allemaal niet echt, hoewel ik goede berichten hoor over My Morning Jacket! Ik laat het bij 3*'en en ga eerdaags maar eens een ander album van deze band proberen, dus ik blijf hopen!

Teveel variaties op hetzelfde thema, teveel vals sentiment en teveel 80's powerpop invloeden (denk aan the Cars).

Maar, het luistert lekker weg.
Hun introvertere en dynamischere debuut maakte beduidend meer indruk.

Leuk om af en toe naar te luisteren maar in zijn geheel te weinig meeslepend (met Dondante als uitzondering) om dit als topalbum te beschouwen.

3*

Hmm vaag. Tot nu toe vind ik Z het beste album wat ze hebben uitgebracht. Staat bij mij in ieder geval in de top x van best uit gebrachte platen ooit.

In hun vorige albums zaten ook sterke nummers maar dit heeft meer dynamiek en afwisseling.

Retro-achtig album en zo eigenzinnig dat ze imo boven elke kwaliteitsdiscussie verheven lijken. Af en toe bijna hypnotiserend (It Beats for You), soms tegen het kitscherige aan (What A Wonderfull Man) maar altijd prettig in het gehoor liggend.
Van het pianowerk in Knots Comes Loose, met name tussen de twee en tweeenhalve minuut krijg ik visioenen van bijna drie decennia weggedrukte herinneringen. Het pianospel doet mij denken aan de muzak die te horen is in een bijna verlaten winkelcentrum op een druilerige maandagmiddag in de herfst waar je doelloos rondslentert want thuis komen de muren op je af vanwege het ondraaglijke verdriet omdat je vriendinnetje het in het voorafgaande weekend uitgemaakt heeft en je toch de tijd moet doden tot je kunt gaan slapen en het leed voor een poosje niet voelt.
Zoiets..
Prachtig album.

vocalen doen me soms erg sterk aan Band of Horses denken, die ik overigens muzikaal wat beter te behappen vindt. Dat is ook helegaar niet slecht, af en toe wat melancholisch. Heeft wat tijd nodig denk ik...
Sterk favoriet, vanwege ijzersterk gitaar gejank: lay low!

Band of horses heeft wel goed naar My Morning Jacket geluisterd mat wij betreft ka het niet in de buurt komen. My morning jacket muzikaal gezien juist erg goed. Deze plaat is wat mij betreft ook inderdaad de beste plaat. Maar toch blijft het vooral een live band.

Band of horses sla ik ook wat lager in achting. De eerste plaat van BOH was trouwens eentje die dichtbij in de buurt kwam van het niveau van MMJ, maar hun tweede album is toch echt een beetje jammerlijk verdwaald.

Dit is echt wel een meesterwerk, ik denk zelf één van de beste platen van dit decennia, niet?