@ Slowgaze:

Het is 'more then meets the eye' zeker? Het kwartje valt pas na enkele keren nadenken en lezen.

Ja, daar heb je gelijk in. Ik ben niet altijd even toegankelijk, maar dat is ook niet echt mijn streven. Ik probeer een gedicht gelaagd te krijgen, waarbij de lezer de atmosfeer en het gevoel moet aan kunnen voelen bij de eerste of tweede lezing, maar waar ook meer onder de tekst zit.

Stralen is meervoud dus het moet "dansten" zijn. Foei Rob, ik moet er gewoon een beetje van huilen.

Danste moet dansten zijn.

Grafgantz was me voor.

Maar als het met 'n' moet, en de 'n' staat er al, wat dan?

Dan is het danstenn.

Dan ben ik blij dat je de edit knop hebt weten te vinden.

De roem stijgt je al naar het hoofd na die ene pm zo te zien.

En jij je bril. Ouwe kuttenkop.

Tijd voor een wat meer absurdistisch gedicht:

Zoute tijden

De zon begint bol te staan
van schijnbaar eeuwig durend zwakzinnig geraaskal
uit monden van zweetblaffende drogistenruimtes

Dode paarden trekken
hun trotse ruiters mee
in een staat van agrarisch saaie apathie.

Langzaamaan keert iedereen terug naar zijn pisotevien
Langzaamaan keert iedereen terug naar zijn positieven

Een wildgroei van betweterige breedneusapen
die halfbakken over de leuning hangend toch
overal een vette vinger in de pap willen hebben.

Deze had je al geplaatst, toch?

Alleraardigst gedicht, een paar goede beelden, leuk woordgebruik, hoewel ik breedneusapen iets té vind.

zie jij hem staan?

tnx en wat bedoel je met te? te weird?

Het voelt voor mij alsof je teveel op zoek bent naar rare woorden. Maar dat is puur een mening, misschien vinden anderen het wel een goed woord in je gedicht.

ja, dat doe ik ook wel. ik probeer op die manier een beetje bombast in het gedicht te stoppen.

Wat prima is, hoor. Alleen haalde dat woord me een beetje uit het gedicht.

Ik moet zeggen dat ie hier ook al valt na enkele keren lezen, maar kan me er nog niet zo goed over uitspreken. Een gedicht schrijf je in de allereerste plaats voor jezelf, alle anderen die het daarna goed vinden, zijn een bonus

Daar zit wel een kern van waarheid in. Gedichten voor een groot publiek schrijven is ontzettend moeilijk, omdat smaken zo verschillen, veel meer dan bij romans, bijvoorbeeld. Maar goed, kwaliteit is altijd wel zichtbaar.

Hmm... Die mening deel ik niet met je, moet ik zeggen.

Ik schrijf zeer veel voor mezelf, maar zet het wel allemaal op een blog, zodat de mensen die het vinden het toch kunnen lezen. Maar ze echt doelbewust verspreiden, doe ik niet. Good things always find their way.

ik maak sowieso een onderscheid tussen gedichten waar ik me prettig bij voel maar die absoluut niet geschikt zijn voor anderen(op een paar na) en gedichten die dat juist wel zijn. zo ga ik bepaalde gedichten hier niet posten, dat is gewoon niet interessant voor de meesten.

A-ha, op die manier. Ik ben bezig met een gedichtenbundel, dus ik ben wel lezersgericht aan het schrijven.

Mijn gedicht zit door al jullie gezever nu onder een dik pak sneeuw. Tijd voor een herkansing:

Nu ik een vaste aanhang heb zal ik met regelmaat een gedicht droppen. Soort van Nico Dijkshoorn-achtig gebeuren alleen dan leuk.

Purmerend

De haast gouden stralen van de zon,
dansten in haar eigen weerkaatsing.
Een tafereel, puur en oprecht.
Aan de opzichtig aanwezige waterkant.
Of Purmerend een waterkant heeft?
Misschien. Misschien niet.
Mijmeringen in de ochtend.

Ik vind nu dat je dat mijmeringen-concept een beetje aan het uithoeren bent, maar soit.

sorry maarten ik wist niet dat je mijmerde

simpel maar mooi, goede sfeer neergezet.
maar wat is nou die aanhang? of bedoel je een cultstatus door je taalfouten die je hiervoor nogal eens maakte?

Bedankt voor je opbouwende kritiek. (De anderen ook trouwens bedankt voor het lezen!) Ik snap heel goed wat je bedoelt hoor. Dit is niet een van de werken waar ik bijzonder trots op ben, gewoon iets wat ik net vond in een verkeerde map. Ik ben al enkele jaren af en aan bezig met poëzie. Recentelijk niet zoveel meer omdat ik al enige tijd het gevoel voor dichten kwijt ben. Ik weet niet precies waarom, maar ik vertrouw er op dat het vanzelf weer terug komt.

Ik heb geëxperimenteerd met verschillende stijlen. Soms wel rijmend, soms niet. Beide hebben wel iets. Voor de rest praat ik liever niet teveel over wat ik schrijf. Het is voor mij dan ook grotendeels 'masturbatie' om in jouw metafoor te verblijven.

Wat betreft jouw gedichten. Zeker niet slecht. Veel van mijn gedichten staan vol van enjambementen. Jij doet dat ook goed. Vooral je tweede gedicht vind ik sterk. Met name de zin 'en het is ook' doet wel iets bij me. Wat ik iets minder vind is de referentie naar kandinsky. In poëzie hou ik niet zo van letterlijke referenties. Maar dat is meer een persoonlijke smaak.

Ten slotte nog een gedichtje wat ik gisteren terugvond, in diezelfde verkeerde map

Spelfout

Voor ik het wist.
Nog voor het getypt was.
Sterker nog, gisteren al.
Daar stond ze.
Midden in de zin.
Op het einde nog één.
Eigenlijk waren ze overal.
Als een deken liggen ze over het gedicht.
De warmte van een spelfout.

VanDale heeft voor heel de dinsdag een spelfoutdeken ingesteld,
elke typ- dan wel spelfout dient direct te worden gemeld.
Als vandaag nog de magsiche grens van de 50 bereikt worden mag,
zal VanDale genoodzaakt zijn de spelfoutdeken te verlengen tot woensdag.

Niets










Weinig

Lusteloos graaide ik in mijn zaken.
Op zoek naar het geen ik zocht.
Een portemonnee.
Hoeveel geld?

Veel

Daar stonden we.
Met zijn allen.
Capuchons op.
Soms met vuurwerk.
Frustraties werden geuit.
'Hondenlul' riepen we dan.
En maar lachen.
Tot de buurman zijn tekkel naar binnen riep.
En het beest uit het zicht verdween.