leuk om te lezen! Ben zelf uiteindelijk helaas niet gegaan. Maar kan me heel goed in jou commentaar vinden. (On an Island in zijn geheel is toch iets te veel van het goede.) Waren die lieftallige achtergrond dames er weer bij? De dvd van Gilmour is wel fantastisch trouwens!

Voor zover ik mij kan herinneren, geen dames op het podium bij David.

Hij speelde overigens nog een mopje saxofoon. In een interview in Oor stond dat dat nog een van zijn wensen was...sax leren spelen. Nou t ging m redelijk af.

Upcoming Review

RIVERSIDE 21 april Boerderij te Zoetahmeah

RIVERSIDE – 21 april 2006- Boerderij Zoetermeer

Vrijdag 12 april 2006 was het dan zover. Mijn debuut in de Boerderij van Zoetermeer. Kennelijk heeft dit zaaltje (capaciteit 750 man) een sterke aantrekkingskracht op de jeugd uit de omliggende panden hetgeen er in ieder geval voor zorgt dat de ontvangst door buiten het pand opgestelde groepjes gezellige jongeren zonder kaartje, werkelijk hartverwarmend is. Dat gaf mijn, door ellenlange files danig gezakte, humeur toch wel weer een boost. Liever twee uur in de file om in Zoetermeer te komen dan er wonen. Met excuus aan iedereen voor wie het lot zo heeft mogen bepalen.

Binnen is de sfeer gelukkig een stuk beter. De Boerderij kent, wat ik zo snel even heb gezien, verschillende ruimtes waarbij mijn kompaan en ik besloten hadden dat t café in eerste instantie wel even the place to be was. De voor een luizige 8 muntjes, want ja, ook in dit soort delen van het land is aan de muntenterreur niet te ontkomen, een meer dan acceptabele satéschotel gescoord. Afgeblust met bier uit glazen. Ja lieve lezer, bier uit glazen bij een stevig rockconcert. Kom er maar eens om bij de HMH waar ze zelfs bij een optreden van Katie Melua gewoon een euro of 5 vragen voor lauw bier in een plastic bekertje. Daarnaast lijkt het mij dat ook de Boerderij draait op vrijwilligers. En die hebben er merkbaar zin in. Buitengewoon vriendelijk personeel. Boerderij: hulde!

De Boerderij is wel een zaal waar ik van zijn leven niet terecht was geraakt als revelatie Riverside daar niet zijn optreden had gepland. Een Poolse band waarvan de muziek zich begeeft ergens tussen Marillion, Pink Floyd , Porcupine Tree en meer van dat spul. Niet perse referenties die mij vandaag de dag nog direct naar de platenzaken doen rennen, maar bij Riverside is meer aan de hand. Op t eerste gehoor is het vrij makkelijke aanstekelijk rock met een stevige sympho tic. Nadere beluistering leert echter dat de composities buitengewoon knap in elkaar zitten en een verslavend element in zich hebben. De platen kan ik blijven draaien en mijn nieuwsgierigheid naar de vertaling ervan op het podium was groot.

Om 1 voor half 9 gleed het laatste stuk saté naar binnen en om exact half 9 betraden onze Poolse vrienden het podium. Een eerste blik op het viertal deed ze bij mij direct een punt of 40 stijgen op de sympathiemeter. Twee kale boerenpummels met brave borst uitstraling op drums en gitaar, een jong broekje met in Polen hip, maar hier achterhaald kapsel op toetsen en de studentikoze maar in eerst instantie schuchtere zanger Mariusz op bas. Vier gasten dus die het niet moeten hebben van een machouitstraling (heb gelukkig geen 1 x vuisten met twee vingers de lucht in zien gaan) of van een charismatische podiumvoordracht. Nee deze band moet het hebben van de muziek.

En die muziek, beste lezers, was prima. Volgens mij zijn alle nummers van de twee reguliere cd’s en een aantal van het ep-tje voorbij gekomen. En in wat voor uitvoeringen! Geweldig. Wat hou ik er toch van dat als je vier gasten op het podium ziet staan, je precies weet wie welk geluid voortbrengt. Dat je daadwerkelijk de afzonderlijke instrumenten herkent en als zodanig dus ook een oordeel kan vellen over de bijdrage van de individuen aan het groepsgeluid. Bijkomend aspect is dat je, zo dicht op het podium ook een wat ander beeld krijgt over de moeilijkheidsgraad. Hoe toegankelijk de nummers ook mogen klinken, de uitvoering ervan vraagt klaarblijkelijk vaardigheden.

De gitarist, laten we hem Pjotr noemen, krijgt alle ruimte voor smaakvolle solo’s, de drummer, laten we hem Pjotr noemen, timmert tamelijk subtiel en gedoseerd de nummers aan elkaar, de toetsenist, laten we hem Pjotr noemen, zorgt voor een constant en smaakvol tapijtje onder het moois van de andere Pjotr’s en krijgt zo nu en dan ook de gelegenheid om, bij weer maar eens een prachtige break, zijn synthriedels op het publiek los te laten. Speciale vermelding ook voor zijn nummertje luchtgitaar spelen hetgeen maar weer aanvullend bewijs is dat eigenlijk iedereen die iets met toetsen en/of pc’s doet, eigenlijk veel liever gitarist was geworden . Knapste prestatie was in mijn optiek echter die van de bassist/zanger die, zoals gemeld, dus geen Pjotr heet. In veel nummers van Riverside is de bas niet het ondersteunende instrument maar treedt het daadwerkelijk op de voorgrond. Als je met die wetenschap, ook mag zingen, dan vraagt dat wel iets van kundigheid. Enige bewondering is dan wel op zijn plaats, zeker als je dat alles doet op de manier waarop het vrijdag gedaan werd.. Mariusz heeft een prima live zangstem en bracht de songs met de nodige passie. Hetgeen me zeer meeviel want ik moet eerlijk toegeven dat op plaat de zang bij momenten karaktervoller had gekund.

Al met al dus een prachtavond gehad. Vier Poolse knapen die enthousiast en gedreven, en naarmate het optreden vorderde, ook met steeds meer vertrouwen hun knappe werk ten gehore brachten. Het plezier dat ze er zelf in hadden bleek duidelijk uit de steeds uitbundiger wordende bedankjes van Mariusz en het feit dat ze een toegift of drie, vier hebben gegeven waarvan twee nadat het zaallicht al weer was aangegaan. Het enige minpuntje dat ik kan bedenken aan deze avond was het publiek. Voorin de zaal de mensen die daadwerkelijk voor de muziek komen en achterin de zaal de mensen die voor die 15 euro om t even welk bandje gaan “kijken” maar eigelijk alleen maar komen om te veel bier te drinken en door de rustige passages heen te ouwehoeren. Met name dat laatste is wel storend en bijna een argument om voortaan maar 50 euro voor een kaartje te vragen. Heb je tenminste alleen de fans binnen.

Gelukkig is het aantal fans voor deze verrassende band behoorlijk aan het stijgen. Aan de ene kant gun ik dat deze brave borsten van harte. Aan de andere kant is het ook wel leuk om ooit in een klein gezelschapje te kunnen zeggen: “ weet je nog.....Riverside...nooit meer wat van gehoord maar wat waren ze geweldig”.

Op weg naar de uitgang toch maar de Poolse versie van “Out of Myself” meegenomen. Om vier redenen: om deze geweldige band te steunen, omdat lieve Poolse meisje achter de balie een plezier te doen, om de afwijkende hoes maar vooral omdat ik op de terugweg Riverside wilde horen. En dat is iets wat ik zelden doe.....na een concert een cd van de desbetreffende band draaien. Nu wel. Het zegt genoeg.

...zullen vanavond naar Belgie rijden VanDeGriend....I want more .... en over dat kakelende publiek....de band brakes hebben daar een uitstekend nummer over geschreven...Hi How Are You....draai het tien keer achter elkaar met flink volume, en je frustratie is weer een beetje weg. Wat mij overigens opviel was dat het achter in de zaal knalvol was, maar voorin was relatief veel ruimte.

Mooie recensie. Ik vond het publiek overigens helemaal zo slecht nog niet. Ik mocht een paar maanden geleden in deze zelfde Boerderij Mostly Autumn aanschouwen, en daar heb ik me werkelijk pimpelpaars geërgerd aan de door jouw genoemde gelegenheidsbezoekers cq zuiplappen.

Echter bij Riverside had ik totaal niet dat gevoel. Ik stond zelf op het balkon, dus ook zeker niet dicht bij het podium, maar heb alleen last gehad van het gepraat tijdens de laatste twee encore's wat op zich niet zo vreemd is als je bedenkt dat veel mensen al op weg naar de uitgang waren en er dus moest worden geroepen dat ze terug moesten komen. Het kan dus veel erger.

En laat het alsjeblieft geen 50 euro worden zeg.. ik, als arme student, vind 15 euro al vrij veel, zeker als je de belachelijke servicekosten erbij optelt.

Prachtige recensie, waar ik me helemaal in kan vinden...

... maar je kunt ook aan de bar staan, bier drinken én genieten van het concert.

Ik stond redelijk dicht bij de bar en daar ging t wel. Gekwetter was meer van achter uit de zaal. Nou ja, viel alleen maar op tijdens rustige passages. Mijn avond was er niet echt minder om maar t viel me op.

Ik zal de tip van Bono ook eens uitproberen. Vanavond in Belgie gaat niet lukken maar als ze zich in september idd weer melden, ben ik van de partij.

Vwb die servicekosten helemaal eens. 4,85 op een kaartje van 15 euro is echt te veel

Dat VanDeGriend nog maar veel optredens mag gaan kijken. En daar verslag van mag blijven geven. Elke keer weer een heerlijk wegdroommoment. Wederom dank, VanDeGriend.

Misschien maar eens overdenken om aan het einde van het jaar de reviews uit te geven in boekvorm! Nogmaals mijn complimenten voor het mooie relaas

Hulde aan VanDeGriend en zijn reviews . Ik heb vind het echt jammer dat ik niet naar dat Riverside-concert kon gaan

Je hebt wel wat gemist. Maar ik heb vernomen dat ze aankomende september in Hardenberg "Het Podium" optreden. Maar Anathema voor de donderdag 4 mei gaat veel goedmaken!

kan ik ze toch nog zien . En reken maar dat ik er bij Anathema ga zijn, echt zin in .

Currently Available

DEEP PURPLE - 26 januari 2006 - HMH Amsterdam (pagina 1)
SIMPLE MINDS - 17 februari 2006 - HMH Amsterdam (pagina 1)
DAVID GILMOUR - 19 maart 2006 - HMH Amsterdam (pagina 1)
RIVERSIDE - 21 april 2006 - Boerderij Zoetermeer (pagina 2)


Upcoming review

EARTH, WIND & FIRE - 7 mei 2006 - Ahoy Rotterdam

Oh ja...ff aan de slag

EARTH, WIND & FIRE, 7 mei 2006, Ahoy Rotterdam

Earth , Wind en Fire is typisch een act waarvan ik geen cd’s meer koop, maar wel in de spreekwoordelijke rij voor een kaartje voor een optreden ga staan.Gelukkig was het op 7 mei jl. weer eens zover en mochten we de swingende funktornado verwelkomen in een stijf uitverkocht Ahoy

In diverse media werd dit concert aangekondigd als het eerste optreden sinds 16 jaar. Echter, hoewel op mijn leeftijd het geheugen natuurlijk in toenemende mate onbetrouwbaar wordt, kan ik mij toch nog optredens van veel recenter data herinneren. Allereerst een jaar of 7 geleden in het voorprogramma (!) van Barry White in dezelfde Ahoy. Het zou mij overigens niets verbazen als dat optreden voor Barry het laatste duwtje richting een voortijdig einde is geweest. Waar EWF de Ahoy binnen no time van de stoelen kreeg om te dansen, lukte het Barry daarna eveneens, maar dan voornamelijk om toeschouwers richting de uitgang te manoeuvreren. Tevens nog, ook redelijk recent (dacht 2001), een optreden in de Utrechtse Jaarbeurs. Daar was de volgorde support act – hoofdact beter op orde. Kan me herinneren dat die support act Blof was en dat deze mannen na hun eigen optreden, naast mij, met open mond hebben aanschouwd hoe een optreden wel moet.

Enfin, genoeg gezever over vroeger. Op naar het optreden van 7 mei jl. Allereerst kan ik melden dat voor wat betreft het bestellen van kaartjes, een locatie strategie was ontwikkeld. Immers, VanVanDeGriend (voor intimi, mijn vrouw Susanne) zou op datum van optreden precies 8,5 maanden zwanger zijn. So much voor de arenkaarten dus, maar mooie plaatsen op de eerste Ring is natuurlijk ook prima. Op Ticketmaster 34 x kaarten voorbij laten gaan, totdat ik ze eindelijk had. Stoel 1 en 2 zodat bij een overweldigend toiletbezoek de overlast voor de andere toeschouwers tot een minimum beperkt zou blijven en Susanne niet ingewikkeld zou hoeven te doen op die smalle randjes. Want dat zou natuurlijk wel eens lastig kunnen zijn als er wat meer omvang meekomt dan normaal gezien.

En hier het bewijs dat je nooit te oud bent om te leren want stoel 1 en 2 zitten dus niet aan de buitenkant zoals je zou verwachten, maar echt precies in het midden van een rij. Ahoy heeft namelijk bedacht van binnen uit te tellen. Aangezien het pas mijn 300ste Ahoy bezoek was, had ik dit al wat langer kunnen weten. Mocht je trouwens ooit heel stoer tegen iedereen vertellen dat je op rij 1 zit in Ahoy, dan kom je ook van een koude kermis thuis want dat is dus precies de bovenste en minst benijdenswaardige rij.

Ingeklemd tussen twee niet zwangere negerinnen, die desondanks qua omvang ongeveer het dubbele van mijn Susanne waren, wachtten wij op het optreden van de mannen en enkele dame van EWF. Om stipt 20.00 uur floepten de lichten uit en stormde een 11 man sterke, in smetteloos witte maatpakken uitgedoste band met goede zin het podium op. Wat volgde was een ruim twee uur durende set waarin echt alle funk- en soulklassiekers van EWF voorbij kwamen, aangevuld met wat minder bekend, maar desondanks gruwelijk swingend werk, van recente releases als Illumination. Uiteraard waren zanger Philip Bailey en bassist Verdon White de grote blikvangers. Met name de laatste, die toch onderhand ook wel een jaartje of 60 moet zijn, was vergeten zijn medicijnen tegen ADHD in te nemen en heeft twee uur lang als een bezetene bassend over het enorme podium gestuiterd. Daar kan Ronaldo nog wat van leren zeg maar. Voor de uitvoeringen van klassiekers als September, Boogie Wonderland, Let’s Groove, en Shining Star werkelijk niets dan lof. Met respect voor al die veelbelovende beginnende bandjes, ook in muziek heeft ervaring kennelijk een toegevoegde waarde. Onwaarschijnlijk puntig en strak uitgevoerd met desondanks ruimte voor enige improvisatie.

Klapstuk was wat mij betreft het nummer Reasons. Voor users die dit niet kennen, een enorme vocale prestatie is vereist om dit nummer op adequate wijze uit te voeren. Ik verwed er dan ook een jaarsalaris (dat van Susanne) om dat geen van de Idols kandidaten dit nummer kan zingen zonder aan het eind van de rit bij de eerste de beste K&O arts een spoedoperatie te moeten ondergaan om te redden wat er nog te redden valt. Bedenk me trouwens opeens dat het allicht een goed idee is om alle Idols kandidaten verplicht Reasons te laten zingen. Zijn we van dat gedoe ook weer af.

De vocale prestatie werd overigens, zoals de kenners zullen weten, verlangd van Philip Bailey. En eerlijk is eerlijk, ik heb hem er ook wel eens aan onderdoor horen gaan en hield dus mijn hart vast. Maar allemachtig...werkelijk loep en loepzuiver gezongen hetgeen een uitzinnig (en ik overdrijf niet) Ahoy tot gevolg had.

In mijn enthousiasme over dit concert (een van de betere van dit jaar) kan ik nog pagina’s vullen. Laat ik besluiten met te melden dat EWF er in geslaagd is een stampvol Ahoy vanaf de eerste minuut te laten kolken. Met prachtuitvoeringen van de lange lijst van krakers en een visuele spektakel dat zijn weerga niet kent.

bedankt, VanDeGriend.
en hopelijk volgen de Idols-gangers je welgemeend advies op.

Wederom hulde VanDeGriend. Zoals EWF een voorbeeld zouden zijn voor potentiële Idols-kandidaten, zo is jouw vermogen tot het schrijven van dergelijke stukjes een voorbeeld voor de gemiddelde recensist.
Wederom dank.

GENESIS - 1 juli 2007, Amsterdam Arena

Op 1 juli dan voor het eerst in ik meen 15 jaar (of is t toch 20) naar een optreden Genesis geweest. En het was een hele leuke dag, ondanks het concert.

Die Arena, wie dat daar ooit verzonnen heeft. Mislukt als “voetbaltempel”en zeker mislukt als “concertzaal””. Het gedoe erom heen ook. Dat begint al als je de parkeergarage binnen rijdt. Een huppeltutje ingehuurd bij Tempo Team, legt je fijntjes uit dat je op de festivalknop moet drukken om vervolgens 17 euro voor parkeren af te tikken. Kijk daar krijg ik dus non-conformistische neigingen van en dat dat gedrag een keer werd beloond, bleek toen ik na afloop mijn kaartje “gewoon” hebt betaald en “slechts”11,70 hoefde af te tikken. Volksverlakkerij eerste klas. Maar ok, de auto stond lekker droog.

Aangezien we vroeg waren hebben we heerlijk in het zonnetje kunnen genieten van een biertje en de prima sfeer die op de Arena Boulevard (die naam, man man, of je de winkelstraat van Noordhoek, met een kruidenier en een cafe, PC Hooftstraat zou noemen). Vervolgens vrij bijtijds op zoek naar ingang Noord-C, en dat was maar goed ook. Een rij van heb ik jou daar en een doorstroom van 1 bezoeker per anderhalve minuut. En aan het veiligheidsaspect lag het niet want al had ik een raketwerper van anderhalve meter meegenomen, geen bewakingsman die hem had gevonden met deze wijze van fouilleren.

Nou dan ben je dus eindelijk in die hal, en heb je dorst en honger. Nou heb ik altijd gedacht dat ze in Amsterdam wel raad weten met echt geld, maar niks hoor. “Arena’s” moet je kopen. Nou en dat valt mee hoor. Zo’n kaartje kost 20 euro, staat leuk een plaatje op van Collins cs, dus waar voor je geld? Nope, bij het afrekenen van een biertje, een Red Bull en twee onduidelijke schijven die een hamburger moesten suggereren, blijkt dat de Arena interpretatie van de Euro, een hele andere is dan die van mij, en naar ik aanneem de gemiddeld bemiddelde Nederlander. Een absolute aanfluiting, iets anders kan ik er, zonder echt grof te worden, niet voor verzinnen. Als je zulke prijzen vraagt, geef er dan wat voor terug zou ik zeggen. Oh ja, bij de toiletten hadden ze een arsenaal Tante Sjaans weg gezet die dan wel zeiden dat de bijdrage voor het gebruik van de, zowaar nette, toiletten, vrijwillig was, maar evengoed bij een donatie van 50 cent wisten te melden, “ik kan ook wisselen hoor Moppie”.

Enfin, heb je fijn je plaatsje opgezocht, blijk je tussen het, in de Arena kennelijk gebruikelijke, theaterpubliek te zitten. Totaal, maar dan ook echt totaal geen concertsfeer. Ja gezemel over rook die van 5 rijen beneden per ongeluk waarneembaar was voor een ouwe sok met het humeur van mijn gelukkig reeds lang geleden overleden Ome Henk. Daar zat ik dan naast. Begint die vogel, fanatiek aan zijn sinas lurkend, ook nog een praatje in een taal die mij tot voor gisteren totaal onbekend was. Of wat dacht je van de "vitale bejaarden". Je weet wel die groep mensen die in grote getale, na een groepsfietstocht van 50 kilometer, neerstrijken op jouw terras als je eens een keertje een dagje vrij hebt om met je zoontje te fietsen en op dat terras eigenlijk een ijsje had willen eten. Nou dat is het soort mensen die al beginnen te zuchten en te steunen als je er even langs moest om wat te drinken te halen. Voor de goede orde, voordat het concert überhaupt begonnen was. Die zaten dus allemaal in mijn vak.

Oh ja, het concert. Laat ik positief beginnen. Phil Collins was, voor zover ik dat kan beoordelen, prima bij stem en is en blijft een charismatisch performer. Ondanks dat ik al zijn grapjes nu wel een beetje ken, kon ik een glimlach hier en daar toch niet onderdrukken. Daarnaast vond ik het geluid, en ik zat tweede ring achteraan (ja die “tiny people in the back”) acceptabel, hoewel dat waarschijnlijk ook te maken heeft met een laag verwachtingspatroon. Daarnaast moet gezegd dat de band prima speelde hoor. Niks op aan te merken. Wat me echter van het hart moet, is dat er desondanks verder werkelijk geen ene fluit aan was.

Ten eerste was er, zoals gezegd, absoluut geen sfeer. In ieder geval niet in het vak waar ik zat. Ook dit komt mogelijk door het gedrocht dat de Arena is. De zo te zien toch luide toejuichingen vanaf het veld, waren bij ons nauwelijks te horen. Doet een beetje afbreuk aan de beleving als je het mij vraagt. Daarnaast ben ik helaas tot de conclusie moeten komen dat het overgrote deel van het werk van Genesis hopeloos gedateerd klinkt. De verfoeide hitjes, die volgens mij zo’n beetje allemaal gespeeld werden, zijn al niet de toppers in het oeuvre maar nu klonk het echt of je bij een “hiep hiep hoera laten we eens een jaren ’80 feestje houden”- festival zat. Wat mij betreft bleef slechts het echt oude werk, met als hoogtepunt “In the Cage” overeind. Voor de rest blijkt de eeuwigheidswaarde van het Genesis materiaal toch ernstig onder de maat te zijn. “Follow you, Follow me”….ik bedoel maar. Zelfs voorheen favoriete nummers als Home by The Sea en Domino klinken nu, met name door de obligate toetsenpartijen, wel heel erg van vroeger. Aangezien de meeste toeschouwers ook van vroeger waren (inclusief ik zelf hoor) zal menigeen dit een worst geweest zijn, maar ik ben, voor het eerst sinds Roni Size , voortijdig naar huis gegaan.

Dikke Flop.

Jammer van de flop, maar ik vond het in elk geval erg leuk om te lezen.

daar sluit ik me geheel bij. ik wil zelfs voorstellen een fonds in te stellen om vandegriend in staat te stellen meer naar dit soort concerten te gaan met als enige verplichting een uitgebreid schrijven achteraf.

ik denk hierbij nadrukkelijk aan de toppers, de tmf awards, roger waters another-dark-side-live-tour (natuurlijk op de wallen in hartje amsterdam - met catering uit de muur)

Jeetje. Waarom ben je eigenlijk gegaan? Zonde van je geld en je tijd jongen. Jammer dat je jouw algehele (en overigens terechte) Arena frustratie nu op het prima optreden afreageert. Er is geen nieuwe CD uitgekomen en het is een reunie tournee dus dit had je kunnen weten. Tip: ga voor de Volkskrant schrijven. Dat lekkere negatieve toontje past daar prima bij. Het was inderdaad leuk om te lezen.

Geweldige review!
Mij krijg je met geen stok dat voetbalstadion in.

Ik vind de Volkskrant een prima krant hoor. Ze zijn in elk geval wel kritisch.

Vandegriend: erg gelachen om je review.

hahaha super verhaal ja......!
zonde van het geld!
mij zou je ook met geen stok naar genesis krijgen en al helemaal niet de arena in. Maar goed ik vind de HMH eigenlijk al te erg. Ik ben zooo blij dat ik niet van stadionbands hou! (ik vind het wel zielig voor van de griend)

En mijj zou je met geen stok naar de kutbandjes krijgen die nu populair zijn maar waar je over 5 jaar niets meer van hoort. Dat is gewoon een kwestie van smaak.

En tja die Arena is gewoon doffe doffe ellende. Bij thuiswedstrijden van de club die vorig jaar in de Champions League verloor van Legoland is zelfs de stadionspeaker door de beroerde akoestiek nauwelijks te horen.

Dat weet je nog niet, hé

hahaha neeh....
uit voorzorg gaat ie alleen maar naar bands die 20 jaar geleden hun hoogtepunt hadden. dan weet je in ieder geval dat ze 5 jaar na hun begin nog bestonden!

Geweldig verhaal Rob!

Maar als je kaarten voor een Arena-concert koopt en je zit op de tribuneplaatsen, dan vraag je er ook om...