http://i67.tinypic.com/sw2xwp.jpg

Na Marc Almond, the Smiths, the Smashing Pumpkins en Kate Bush is het tijd om aan een top 40 met nummers van Nick Cave & the Bad Seeds te starten.

Wederom een haast onmogelijke klus, waar jullie me vast op nummers zullen wijzen waarvan ik dan denk 'die ben ik helemaal vergeten'. Net als bij de andere topics geeft dat alleen maar aan hoe hoog ik deze artiest heb zitten. Er is zoveel moois om uit te kiezen.

Hopelijk doe ik er velen een plezier mee. Smaken zullen altijd verschillen. Het mooist is als er nieuwe Cave-liefhebbers door ontstaan en voor anderen misschien aanleiding om de komende tijd ook flink wat Cave-albums te gaan herbeluisteren.

40. Stagger Lee

It was back in '32 when times were hard
He had a Colt .45 and a deck of cards
Stagger Lee
He wore rat-drawn shoes and an old stetson hat
Had a '28 Ford, had payments on that
Stagger Lee




Cave is cool. Op het nummer dat deze top 40 opent zingt hij dit populaire Amerikaanse folknummer over de moord op Billy Lyons door 'Stag' Lee Shelton in St. Louis, kerstmis 1895.
In 1923 is de eerste versie van dit nummer uitgebracht door Fred Waring's Pennsylvanians.
Cave heeft het nummer op zijn uit 1996 afkomstige Murder Ballads gezet.

Leuke opname, ze maken er een soort homo-erotische bad-seeds-dance-party van. Ik kende alleen de versie van Mississippi John Hurt, die kwam ik laatst tegen in de lp-verzameling van m'n lief. Hij had ook in de top 10 gekund, maar er is nog zoveel ander moois...

Deze staat bij mij een stuk hoger in de lijst; namelijk op nummer 24.
Stagger Lee heeft het dreigende wat Red Right Hand ook wel heeft; Ik heb altijd het idee gehad dat deze een left-over van het album Let Love In was, en het uitgangspunt van Murder Ballads; de schreeuw op het einde maakt het wel af.

P.S. Ik vind Hans Teeuwen altijd veel van Nick Cave weg hebben; de maniertjes; het lange haar, de dansbewegingen, de pakken, en zelfs het uiterlijk.
Heeft verder niks met dit nummer te maken, maar ik vond het leuk om te vermelden.

Ha, dat idee heb ik nou ook altijd gehad. De vergelijking van Nick Cave en Hans Teeuwen.

Veel te laag, maar goed hij staat erin
Benieuwd hoeveel van zijn b sides en rarities t gaan halen..

Voordat er vragen over komen: ik heb Grinderman en The Birthday party er helemaal buitengelaten.

Het was zo al moeilijk genoeg

The Birthday Party staat er bij mij wel tussen.

De overbekende haardracht van Robert Smith (The Cure) is ook grotendeels beïnvloed door Nick Cave.

Hier mijn top 10. Top 5 staat wel vast, De anderen kunnen morgen anders zijn.
01. The Ship Song
02. Do You Love Me (part 2)
03. The Mercy Seat
04. Tupelo (lange versie)
05. Idiot Prayer
06. Hallelujah
07. The Good Son
08. Finishing Jubilee Street
09. God is in the House
10. The Kindness of Strangers

Ik denk dat bij Eric op nummer 1 staat
Straight to You.

Hij gaat zeker voorbij komen ja. Later komen we hier nog op terug

39. From Her to Eternity

Ah wanna tell ya 'bout a girl
You know, she lives in Room 29
Why that's the one right up top a mine
Ah start to cry, ah start to cry-y




Studioversie: Nick Cave And The Bad Seeds-From Her To Eternity (1987) - YouTube

Ik geef toe dat ik niet zo'n enorme fan ben van het rauwe, oudere werk. Ja, ik vind het goed, maar wat later kwam vind ik echt van ongekende hoogte zodat het oudere werk het daartegen toch moet afleggen.
Losse nummers kan ik een stuk beter hebben en zo ook deze titelsong van het gelijknamige album uit 1984.
In 1987 verscheen er een versie die gebruikt werd in de film van Wim Wenders: Der Himmel Über Berlin.
Een heerlijk duister en dreigend nummer.

Deze zal ik waarschijnlijk wel volgen, ik ken redelijk wat van Nick Cave & The Bad Seeds, maar nog lang niet alles even goed. Kan me nog goed het overweldigende concert op Lowlands 2013 herinneren, wat was dat goed. Echter, Stagger Lee al op 40 ?

From Her to Eternity bij mij op 13.
Ook meer gaan waarderen door Der Himmel Über Berlin, en ook door ervaringen bij concerten.
Bij de film zat trouwens ook opnames van Crime & the City Solution; ook hun oorsprong in The Birthday Party; Cave leverde later ook nog mooie bijdrages bij andere Wim Wenders films.

Six Bells Chime

(I'll Love You) Till the End of the World hoort er natuurlijk ook in. De hele soundtrack van die film is prachtig.

Denk dat sokra en vleertje dit wel kunnen waarderen.

+1

38. Hallelujah

On the first day of May I took to the road
I'd been staring out the window most of the morning
I'd watched the rain claw at the glass
And a vicious wind blew hard and fast
I should have taken it as a warning
As a warning As a warning
As a warning




No More Shall We Part is voor velen één van de beste Cave-albums. Voor mij niet zo. Ik kom er altijd wat moeizaam doorheen en dat is bijzonder omdat ik groot liefhebbers ben van Kate & Anna McGarrigle (moeder en tante van Rufus Wainwright) die een aardige bijdrage leveren. De nummers los beluisteren gaat me vaak veel beter af, en dan geniet ik er dubbelop van, zoals dit prachtige nummer Hallelujah.

Bij mij staat deze op de 30e plek.
No More Shall We Part heeft mij voor langere tijd minder geboeid.
Eigenlijk kon ik pas toen ik de DVD God Is In The House kocht, dit album meer waarderen.
De rol van Blixa Bargeld werd steeds kleiner, en juist bij dit concert zag je dat het stokje vrijwel letterlijk werd over gegeven aan violist Warren Ellis.
Blixa helaas nooit live gezien samen met The Bad seeds; steeds was hij om een vage reden niet bij het concert aanwezig.

Nooit geweten van die zusjes McGarrigle, ik heb het album ook nooit veel geluisterd. Hallelujah heeft iets weg van The Eternal van Joy Division, met die niet vooruit te branden piano en drum, maar dan wat minder deprimerend. Intrigerende tekst.

Cave rules! Mijn toppertjes ' Lay me low' en 'Oh my Lord'

37. Right Now I'm A-Roaming

When I get home, I'm gunna clean up my house
When I get home, I'm gunna kick out that mouse
When I get home, I'm gunna put things in order
but right now, right right now, right now I'm a-roaming




De b-kant van Into My Arms. Herman Brood heeft er nog een cover van gemaakt (met als titel When I Get Home). Ik krijg er een Pogues-gevoel bij (ook een band die ik wel waardeer).
The Boatman's Call heb ik sowieso nogal hoog zitten en daar kan ik weer meer mee dan No More Shall We Part.

Voor wie de Brood versie wil horen: When I get home - Herman Brood - YouTube

Right Now I’m A Roaming staat bij mij op 39.
Ondanks dat ik al jaren Cave liefhebber was, kende ik toch eerder de Herman Brood versie, welke ook sterk is, maar mijn voorkeur gaat uit naar die van Nick Cave.
Ik heb juist meer met No More Shall We Part., The Boatman's Call vind ik meer een album wat mijn ouders ook zo kunnen kopen.
Met Nick Cave kon ik mij muzikaal afzetten tegen mijn ouders; Nick Cave hoort niet in een platenkast thuis naast Marco Borsato en Rob de Nijs.
Laat hem maar dreigend en demonisch klinken, zo hoor ik hem het liefste.

36. Fifteen Feet of Pure White Snow

Where is Mona?
She's long gone
Where is Mary?
She's taken her along
But they haven't put their mittens on
And there's fifteen feet of pure white snow?





Het gospelrandje van Cave..... het komt vaak terug in zijn latere werk en ook hier hoor je het. Maar altijd volgens de regels van Cave zelf. Afkomstig van No More Shall We Part. In de clip komen wat bekendheden voorbij zoals Jarvis Cocker en Jason Donovan.

Bij mij ook op 36.
De clip doet mij altijd wat denken aan die van dEUS - Instant Street.
De opbouw heeft er eigenlijk ook aardig wat van weg.

Interview begint pas na 7 minuten; wel de moeite waard Tom Barman interviews Nick Cave, April 2008 - YouTube

35. O Children

Pass me that lovely little gun
My dear, my darling one
The cleaners are coming, one by one
You don't even want to let them start




Afkomstig van The Lyre of Orpheus en voor velen misschien ook bekend uit Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1.
Toen ik het nummer voorbij hoorde komen in de film wist ik niet wat ik hoorde. Als je iets niet verwacht is het wel een Nick Cave nummer in zo'n blockbuster. Aan de andere kant: hij zat ook al eens in de film Shrek
Een lekker slepend nummer van een ongelooflijk sterke dubbelaar. In het begin nog één van de wat minder opvallende nummers, nu niet meer. Maar misschien komt dat toch ook een beetje door Harry Potter

Wel een van de betere van dit dubbelalbum, deze draai ik bijna nooit, maar wel lekker om weer eens te horen.
Nooit geweten dat deze in een Harry Potter film zat.
Voor mij is dit toch wel Nick Cave die opslagen speelt.
Eric en Deric (nee, wij heten geen Ween met de achternaam), beide Cave liefhebbers, de een van het duiveltje op de ene schouder, de ander van het engeltje op de andere.
Deze haalde niet mijn Top 40.

34. Where the Wild Roses Grow

They call me The Wild Rose
But my name is Elisa Day
Why they call me it I do not know
For my name is Elisa Day






Afkomstig van Murder Ballads: een duet met Kylie Minogue, een artiest die ik als guilty pleasure beschouw en daarmee een wonderlijke combinatie in meerdere opzichten. Een duet met PJ Harvey kunnen we wel volgen, maar Kylie?! En toch pakt het geweldig uit. Beauty & the beast zoals we het ook zagen bij Mark Lanegan en Isobel Campbell. Mierzoet en toch ongelooflijk mooi en Cave komt er mee weg wat mij betreft.