1986 17.

52 * Papa Don't Preach 4
36* Open Your Heart
05 * White Heat
48 * Live to Tell 1
17 * Where's the Party
28 * True Blue 2
39 * La Isla Bonita 3
27 * Jimmy, Jimmy
16 * Love Makes the World Go Round

Ik was op vakantie, maar anders had ik zeker gestemd.

Madonna's True Blue was een van mijn eerste 5 albums, maar ik heb hem al zeker 20 jaar niet gehoord, dus ik sla deze ook over.

Jimmy Jimmy staat ineens wel erg hoog sinds thelion. Zal matthijs wel goed in de oren klinken

Gauw een ander album posten dan, voor matthijs de zeis hanteert.
En ik moet ook nog toevallig om 20.00u op een vergadering zijn.

1986 18. Depeche Mode - Black Celebration (1986)



232 stemmen / 3.82 sterren / 6 meningen

Black Celebration / Fly on the Windscreen - Final / A Question of Lust / Sometimes / It Doesn't Matter Two
A Question of Time / Stripped / Here Is the House / World Full of Nothing / Dressed in Black / New Dress

Depeche Mode - Black Celebration (1986) - Full Album - YouTube

1986 18.

00 * Black Celebration
00 * Fly on the Windscreen - Final
00 * A Question of Lust
00 * Sometimes
00 * It Doesn't Matter Two
00 * A Question of Time
00 * Stripped
00 * Here Is the House
00 * World Full of Nothing
00 * Dressed in Black
00 * New Dress

Ik kom hier later zeker op terug, want ik moet dringend nog eens luisteren.
Voor mij het minst beklijvende DM album van de jaren 80. Wat stroeve songs hier en daar.
Fans noemen dat experimenteel, ik vind het soms van compositorische bloedarmoede getuigen.

Ik weet dat het dezelfde periode was Dazzler! Bijzondere tijd voor mij en ook herkenbaar aan andere hits die Sandra bedreigde met een hogere positie in de top 10. Schreef alles op toen dus ik zit even terug te bladeren. In Nederland zat Sam Cooke in de weg en een tweede plek bleef het bij in de Nationale Hitparade en in Belgie was het een ander verhaal. Steeg in de tweede week van 19 naar 1 enz... Scherp opgemerkt Dazzler Maar Madonna was haar idool en die keuze had veel te maken met de door jouw genoemde overeenkomst ( Italie). Madonna is natuurlijk een leuke verschijning maar absoluut geen concurrent van jouw landgenote. Krijg bijna spijt van die opmerking Hoe lul ik mij hier uit ....
Sandra ziet Madonna als haar voorbeeld 01:14

"minst beklijvend"? Oei da's nog eens een klap in het gezicht. Hier staan sowieso al vijf wereldtracks van de band op. Vooral Stripped en A Question Of Lust staan op eenzame hoogte.

1986 18.

04 * Black Celebration
05 * Fly on the Windscreen - Final
03 * A Question of Lust
02 * Sometimes
00 * It Doesn't Matter Two
06 * A Question of Time
07 * Stripped
00 * Here Is the House
00 * World Full of Nothing
01 * Dressed in Black
00 * New Dress

Tja, over dit album heb ik met de topicbeheerder de degens ter plaatse al eens gekruist (wie het na wil lezen, klikt aldaar op "6 Meningen"). Om kort te gaan: ondanks de aanwezigheid van een aantal mindere broeders wat mij betreft na Violator Depeche Modes beste.

1986 18.

09 * Black Celebration 5
08 * Fly on the Windscreen - Final 3
07 * A Question of Lust 4
02 * Sometimes
01 * It Doesn't Matter Two 1
12 * A Question of Time 6
09 * Stripped 2
00 * Here Is the House
00 * World Full of Nothing
01 * Dressed in Black
00 * New Dress

Samen met voorganger Some Great Reward (1984) een 4* album. Zeg maar de midden-periode van dit viertal toen ze de weg naar het grote publiek hadden gevonden. Maar deze klinkt een stuk zwartgalliger en cynischer vergeleken met hun hit-album uit 1984. Maar ook een paar nummers die ik mij gewoon niet meer kan herinneren.

Het blijft geweldig om te zien hoe scherp de mediatheek van deze Sandra Kim fan nog beheerd wordt.
Mensen die hun muzikale wortels loochen, neerkijken op hun eerste platen of zich schamen voor hun idolen van toen stemmen me droevig. Maar met sheep67 kraak ik graag een paar muzikale noten.

Ik ben nog eens gaan zitten voor Black Celebration.

Het titelnummer is een kanjer, Fly on the Windscreen valt me wat tegen (dacht dat ik het beter vond)
en bij A Question of Lust gaat mijn grijze haardos akelig rechtop staan: wat een draak van een song.

Er zal dus heel wat moeten gebeuren in de volgende nummers om me te overtuigen.

Sometimes doet hard zijn best om met te overtuigen de plaat af te zetten.
It Doesn't Matter 2 kan met zijn vocale pufjes niet tippen aan zijn zusterlied op Some Great Reward.
Hoewel het nummer weer voor een beetje zuurstof zorgt na twee ronduit zwakke nummers.

Maar ik kan pas helemaal opgelucht ademhalen bij de albumversies
van A Question of Time en Stripped, twee fijne singles die naast de titelsong mogen staan.

Here Is the House vind ik een fijne albumtrack die meteen punten waard is.
Maar met World Full of Nothing begint de overkill aan Martin Gore vocalen me te storen.

En Dressed in Black onderstreept dat deze plaat toch vooral uit rustiger materiaal bestaat.
Ik mis een beetje de punch die wel in die twee goeie singles en de titeltrack zit.
New Dress is gewoon geen goed nummer, ze kunnen zoveel beter.

1986 18.

14 * Black Celebration 5
09 * Fly on the Windscreen - Final 1
07 * A Question of Lust
02 * Sometimes
01 * It Doesn't Matter Two
15 * A Question of Time 3
13 * Stripped 4
02 * Here Is the House 2
00 * World Full of Nothing
01 * Dressed in Black
00 * New Dress

Het album heeft zijn 3* bij mij enkel te danken aan de nummers die punten kregen.
En dan merk ik dat ik met Here Is the House voorlopig alleen sta.

Hoewel ik mezelf een fan durf noemen, haak ik af als het donkere DM randje te zwart wordt.
En aangezien dat in de jaren 90 vaak het geval was, raakte ik het spoor na SOF&D kwijt.
Je kan gerust zeggen dat ik samen met Alan Wilder de band verliet.

But Not Tonight (de bonustrack en b-kant) draait nu
en dat nummer is beter dan de helft van Black Celebratoin.

Nou thanks dazzler voor het compliment. Zijn woorden die ik nog niet vaak ben tegengekomen. De mensen in mijn omgeving vinden mijn adoratie voor haar ook wel apart en doen daar niet moeilijk om. Ze weten ook nauwelijks wie het is en komen niet verder dan dat ene beruchte zinnetje (ga ik niet te vaak herhalen). Schril contrast met de jaren '80, de periode dat ze vooral actief was (qua hit-noteringen). Hou maar op met als resultaat dat ik het als een guilty pleasure ging zien. Het was geen dagelijks gespreksonderwerp meer in ieder geval. Sinds haar come-back album uit 2011 heb ik er maling aan wat men zegt en denkt.

dazzler

P.S mijn mediatheek bestaat uit items van haar die nog niet zijn gepubliceerd voor een groot publiek, zeg maar. Heb nog een paar documentaires liggen hier maar dat ligt nogal gevoelig voor haar en zoals je weet "hou ze mij in de gaten" dus dat laat ik maar. Er bestaat zeker nog een groep die-hards ( de meeste ken ik wel ) die nog 100 % gaan voor haar. Maar nu genoeg over haar!

Precies hoe ik er over denk. Muziekliefhebbers die een deel van hun muziekliefde in een taboehoekje hebben geplaatst. Waarom?!
In dit topic valt dat reuze mee met die droevenis. Dat komt denk ik mede omdat dit topic meer nostalgisch gestemde mensen aantrekt/ samenbrengt. Ook veel mensen die zowel van oude als nieuwe en (voor hen) bekende en onbekende muziek houden (zoals ik), en die veel stijlen kunnen waarderen. Super toch?

Dazzler, dank voor je trackvoortrack recensie. Het spoorde mij aan m ook na 15 jaar weer eens te luisteren, met de volgende resultaten

1986 18.

24 * Black Celebration 10
11 * Fly on the Windscreen - Final 2
11 * A Question of Lust 4
02 * Sometimes
08 * It Doesn't Matter Two 7
23 * A Question of Time 8
22 * Stripped 9
07 * Here Is the House 5
01 * World Full of Nothing 1
07 * Dressed in Black 6
03 * New Dress 3

Een topper qua songmateriaal, arrangementen en melancholie. Violator heeft dat ook maar daarnaast meer bezwerende vernieuwende beats en keyboardgeluiden. De beats op Fly on the Windscreen klinken al wel een beetje zoals Violator.

1986 18.

27 * Black Celebration 3
15 * Fly on the Windscreen - Final 4
18 * A Question of Lust 7
02 * Sometimes
08 * It Doesn't Matter Two
28 * A Question of Time 5
30 * Stripped 8
09 * Here Is the House 2
01 * World Full of Nothing
08 * Dressed in Black 1
09 * New Dress 6

Het DM album waardoor ik voor het eerst echt in aanraking kwam met deze geweldige (live) band.
Heerlijke hits wisselen zich af met prima albumtracks. Eén van de hoogtepunten is wel A Question of Lust, Martin Gore ten voeten uit. Maar ook het andere Question nummer is een lust voor het oor. Dat stond tevens op mijn eerste voorbespeelde cassettebandje ooit. Het titelnummer kan zich aardig meten met de versie op '101', wat ik nog steeds betitel als het beste live album ooit. En dan Stripped...dat intrigerende intro alleen al...nuff said. Fly on the Windscreen - Final en New Dress (dat nummer blijft me altijd weer zeer positief verbazen op dit album) zijn zeker voortekenen voor wat er zich vier jaar later zou gaan openbaren. Helaas ook hier een aantal zwakke broeders, te weten: Sometimes, It Doesn't Matter Two en World Full of Nothing, Die halen de waardering danig omlaag. Jammer. Het beste nummer van dit album is helaas een bonustrack. Breathing In Fumes (uitbouw/reprise van Stripped). Behoort samen met evenknie Stripped tot het beste materiaal van de boys. Nog steeds schandalig dat het het reguliere album niet heeft gehaald. But Not Tonight had ik ook graag ingewisseld op het studioalbum voor één van de fillers.
Waardering: 3,5*

1986 18.

37 * Black Celebration 10
21 * Fly on the Windscreen - Final 6
25 * A Question of Lust 7
03 * Sometimes 1
10 * It Doesn't Matter Two 2
37 * A Question of Time 9
41 * Stripped 11
17 * Here Is the House 8
05 * World Full of Nothing 4
13 * Dressed in Black 5
12 * New Dress 3

1986 18.

42 * Black Celebration 5
23 * Fly on the Windscreen - Final 2
31 * A Question of Lust 6
04 * Sometimes 1
10 * It Doesn't Matter Two
40 * A Question of Time 3
45 * Stripped 4
17 * Here Is the House
05 * World Full of Nothing
13 * Dressed in Black
12 * New Dress

1986 18.

49 * Black Celebration 7
28 * Fly on the Windscreen - Final 5
39 * A Question of Lust 8
04 * Sometimes
14 * It Doesn't Matter Two 4
43 * A Question of Time 3
51 * Stripped 6
18 * Here Is the House 1
05 * World Full of Nothing
15 * Dressed in Black 2
12 * New Dress

Prima plaat, geen Top 5 DM album maar de concurrentie is groot zullen we maar zeggen.

1986 19. The Triffids - Born Sandy Devotional (1986)



220 stemmen / 4.04 sterren / 2 meningen

The Seabirds / Estuary Bed / Chicken Killer / Tarrilup Bridge / Lonely Stretch
Wide Open Road / Life of Crime / Personal Things / Stolen Property / Tender Is the Night (The Long Fidelity)

1986 19.

00 * The Seabirds
00 * Estuary Bed
00 * Chicken Killer
00 * Tarrilup Bridge
00 * Lonely Stretch
00 * Wide Open Road
00 * Life of Crime
00 * Personal Things
00 * Stolen Property
00 * Tender Is the Night (The Long Fidelity)

Opvolger Calenture (1987) heb ik diep in mijn hart gesloten.
Deze wat ruwere voorganger moet ik nog wat laten bezinken.
Ik hoop er voor het verstrijken van de deadline op terug te komen.

1986 19.

07 * The Seabirds 7
08 * Estuary Bed 8
01 * Chicken Killer 1
02 * Tarrilup Bridge 2
03 * Lonely Stretch 3
09 * Wide Open Road 9
04 * Life of Crime 4
05 * Personal Things 5
10 * Stolen Property 10
06 * Tender Is the Night (The Long Fidelity) 6

Een fantastisch album, na The Queen Is Dead mijn favoriete album van 1986.
Met misschien wel hun bekendste song, Wide Open Road.
Maar Stolen Property, The Seabirds en Estuary Bed zijn zeker zo goed.
Van begin tot eind blijft de kwaliteit hoog, het is zo'n album wat ik graag van begin tot eind mag horen. Opvolger Calenture heeft dat ook, en is inderdaad over het geheel minstens zo sterk, hoewel het wat minder uitschieters heeft zoals bovengenoemde nummers.

Als 16 jarige kon ik niet om Madonna heen, maar wel om the Triffids. Inderdaad, ik luisterde zelden Nozems A Gogo (VPRO) en nooit Studio Brussel. Ik kende ze niet eens van naam tot een jaar of 10 geleden,. Via musicmeter ben ik een jaar of 3 geleden een paar dingen van hen gaan luisteren. Te weinig om dit album te beoordelen maar genoeg om te zeggen dat het me aanspreekt en ik het ergens tussen plaats tussen Prefab Sprout, XTC, the Sound en Echo & the Bunnymen. Ik beloof plechtig na morgen de 3 hoogst gewaardeerde tracks nog eens te luisteren!

Een echte MuMe-band... toen deze site net een paar jaar in de lucht was, had Calenture nog een zo bizar hoog gemiddelde, dat ik hem toen daarom beluisterd heb. Het stemgemiddelde is nog steeds hoog, maar niet meer wat het in het begin was... enfin, vind dat wel een aardige plaat, maar ben nooit veel verder gekomen met de band. Een pas voor deze dus.

Ik heb deze The Triffids - Wide Open Road (2010) verzamelaar in huis en die is wel aardig maar niet veel meer dan dat. Het zou op zich wel muziek moeten zijn die in mijn straatje valt maar de echte klik is er nooit gekomen. Ook een pas van mijn kant dus

Van The Triffids ken ik alleen maar Wide Open Road, wat op dit album staat (voor zover ik me kan heugen). Niet genoeg dus om hier punten uit te delen. Ik zal ook moeten passen.

17 * The Seabirds 10
12 * Estuary Bed 4
03 * Chicken Killer 2
03 * Tarrilup Bridge 1
12 * Lonely Stretch 9
17 * Wide Open Road 8
09 * Life of Crime 5
08 * Personal Things 3
17 * Stolen Property 7
12 * Tender Is the Night (The Long Fidelity) 6

25 * The Seabirds 8
18 * Estuary Bed 6
06 * Chicken Killer 3
04 * Tarrilup Bridge 1
19 * Lonely Stretch 7
26 * Wide Open Road 9
14 * Life of Crime 5
12 * Personal Things 4
27 * Stolen Property 10
14 * Tender Is the Night (The Long Fidelity) 2

32 * The Seabirds 7
22 * Estuary Bed 4
07 * Chicken Killer 1
09 * Tarrilup Bridge 5
25 * Lonely Stretch 6
36 * Wide Open Road 10
17 * Life of Crime 3
14 * Personal Things 2
36 * Stolen Property 9
22 * Tender Is the Night (The Long Fidelity) 8

Mooi album.

39 * The Seabirds 7
27 * Estuary Bed 5
08 * Chicken Killer 1
15 * Tarrilup Bridge 6
27 * Lonely Stretch 2
46 * Wide Open Road 10
20 * Life of Crime 3
22 * Personal Things 8
40 * Stolen Property 4
31 * Tender Is the Night (The Long Fidelity) 9

Voila en het album heeft er alweer een mening bij.
The Triffids - Born Sandy Devotional (1986)