The Teardrop Explodes - Kilimanjaro (1980)

Doe je rode dansschoentjes maar weer uit - we hoeven niet te twisten

Het is ook waar je de focus legt: emotie (Sound) vs reflectie (XTC, Smiths etc)

Floep... weg berichtje! Opnieuw!

Klopt! Maar niet alleen wat 'de focus' betreft. De liedjes van The Teardrops vind ik namelijk ook niet zo sterk. Op het totale oeuvre van XTC, om die er weer even bij te pakken, is pak 'm beet 10% van de liedjes en tja... op de drie reguliere albums van The Teardrops Explodes is 't zo ongeveer 80% van de liedjes, waar ik niet warm of koud van wordt.

Ik heb trouwens nu ook rode pantoffeltjes!

Prima album. Ik vond het vroeger ook wat te jolig maar er komt een dag dat je al die tunnelvisie afwerpt en je onbevooroordeeld naar muziek kan luisteren. Het is typisch Britse muziek uit het postpunktijdperk. Zeg maar uit de tijd dat Britse bands weer interessant werden. Afgezien van The Clash heeft Britse punk weinig substantieels opgeleverd. Maar kregen Indie bands wel meer aandacht. En was er voor alle smaken genoeg te genieten.
Nu ik Kilimanjaro na zeker 40 jaar weer hoor geniet ik van de prima popsong waar menige tijdgenoten een voorbeeld aan hadden mogen nemen. Nummers met kop en staart, puntig, melodieus. Hubert van Hoof, ooit bekend van Kro radio en zijn voorliefde voor de perfecte popsingle, zou dit album een dikke 5 sterren geven.

Wat een heerlijk meeslepend album is dit.
Die stem van Julian Cope herken je ook uit duizenden.
Sleeping gas is een meesterwerkje.

Dat deze niet in de top 50 staat zeg...

Een meesterwerk inderdaad!
Vooral de eerste drie en laatste vier nummers!

Wel opletten jonges, de eerste topper is uiteraard het klassieke Treason, met de fijne wendingen/hooks, mede dankzij David Balfe (op keyboards); die is ook terug te vinden op - fijne albums voor ekte indiejan(n)en:

Dalek I Love You - MusicMeter.nl

Wel in mijn Album Top 50 van 1980

Kan je dat hier ook op MuMe zien?

Blijft jammer dat die andere hit van ze, Reward, hier niet opstaat.

Wel bij de bonustracks zo te zien

Ja klopt, maar niet op het album dat ik heb
Waarschijnlijk later erbij gezet bij de reissue repackage.

Aantal jaren geleden verscheen er een 3cd-versie. . Wellicht is die nog tweedehands te vinden (amazon.de bijv). Album hield zich gewoon aan de toenmalige traditie van geen singles op het album.

Heb tijdens Crossing Borders (2008) nog een tijdje met Julian Cope gesproken (lang haar en een kapiteinspet) - hij was vergezeld van Harry de Winter en was daar om zijn boek te promoten. Heb toen Harry de Winter getipt om The Fleet Foxes te gaan bekijken (imo een een band naar Harry's hart).

Niet direct, je hebt natuurlijk wel gewoon de uitgebreide zoekfuncties en daar kan je alle albums uit 1980 welke je zelf van een stem hebt voorzien opzoeken en daarin ook nog van alles mee doen (welke volgorde, wat voor type albums en tot dan wel vanaf een bepaald cijfer wat je gegeven hebt)

Ik heb een enkele cd versie uit 2000 en daar staat de zogenaamde "fictional" Japanse EP versie van Kilimanjalo er achter, met Reward.

Kilimanjaro uit 2000

Jaja, nu weten we dat wel, dat je Julian gesproken hebt...

Jonges, koffie opdrinken, tijd om het Praethuys verlaten en aan de slag te gaan.

Praethuys mijn fave kroeg in Leiden

Heb jij Julian nog gefeliciteerd gisteren Mjuman, hij was namelijk jarig

De bonustracks die hier staan staan bij mij op het album Wilder

Vanaf single Pick It Up van The Employees (compilatie Bel 80) kom ik in de wondere wereld van new wave bij dit debuut van The Teardrop Explodes. Met de context van de andere namen waarvan werk in die maand verscheen (o.a. Talking Heads, Joe Jackson, The Monochrome Set, Japan, O.M.D. en The Police) valt het geluid van Kilimanjaro enorm op. Sterker nog: in vergelijking met álle andere namen die ik tegenkwam, is dit compleet anders.

Voor het eerst hoor ik een volle, gladdere popproductie. Alsof je hoort wat namen als Duran Duran, Spandau Ballet, The Stranglers, Feargal Sharkey of Tears for Fears zouden gaan doen. Ja, het is een vorm van new wave; tegelijkertijd is het geschikt voor een poppubliek en daarmee voor radio en hitlijst.
In Nederland lukte dat laatste trouwens niet, maar met When I Dream (op de elpee in lange versie) betraden ze eind september 1980 de Britse hitlijst, om in oktober twee weken op #47 te pieken. Diezelfde maand verschijnt de elpee Kilimanjaro. Die piekt op #34 en verdwijnt uit de albumlijst, keert in maart '81 terug tot #36 om wederom te verdwijnen en in mei begint 't pas echt. Piekend op #24 komt de plaat tot in totaal vijfendertig weken notering.
De comebacks van Kilimanjaro hebben te maken met het succes van non-albumsingle Reward (#6 in maart) en het wél op de elpee te vinden Treason (It's Just a Story) (#18 in mei).

Dat zijn de cijfertjes van toen. Met de oren van nu is duidelijk dat ze voorop lagen met die frisse wave waarin blazers nogal eens een vrolijk popgeluid helpen neerzetten. Dit in contrast met de volle stem van Julian Cope en de postpunkachtige gitaar- en toetsenpartijen.
Heb nooit geweten dat de wortels van de groep zijn verweven met Echo and the Bunnymen, zozeer zelfs dat Echo's Read It in Books in feite hetzelfde liedje is als Books bij The Teardrop Explodes. Dank divart voor je bericht uit 2008, waarbij ik me bovendien heel goed kan vinden in het allereerste bericht bij dit album van tondeman (niet meer actief): "Ik blijf me erover verbazen dat dit uit 1980 stamt... Deze groep was veel tijdgenoten een paar stapjes voor!"

Als album is het ook sterk, al ben ik steevast na één keer afspelen dringend aan wat anders toe. Alsof ik plotseling verzadigd ben na het eten van een besuikerde donut. Maar twee uur later zet ik 'm dan toch weer op.
Extra memorabel zijn naast de singles opener Ha Ha I'm Drowning, Went Crazy en Bouncing Babies. Bij die laatste is het omgekeerd: alsof The Stranglers van invloed waren. In 2005 verscheen een uitgebreide heruitgave met daarop ook de non-albumsingle.

Volgende halte in oktober 1980: The Ruts en hun tweede album Grin & Bear It.

Treason, lekker zeg!!