The Rolling Stones - Rewind (1971-1984) (1984)

1 van de weinige Stones platen die ik bezit. Lekkere verzamelaar. 3,5*

De eerste cd die ik kocht nadat ik fan was geworden (ik had al Undercover en Dirty Work).

Vond hem toen helemaal te gek, maar draai hem nu eigenlijk nooit meer.

Is inmiddels ook wat achterhaald door veel betere en completere verzamelaars als Jump Back en cd2 van Forty Licks.

Maar wat er op staat is natuurlijk wel heel goed.

Deze is ook al tijden niet meer leverbaar.

inderdaad `n lekkere verzamelaar , stan allemaal goede nummers op
minpunt ; er hadden wel wat meer nummers op gemogen.
mijn favo; fool to cry , waiting on a friend , angie , beast of burden.

Is een beetje overbodig geworden. Het is trouwens wel leuk dat Hang Fire en Heartbreaker erop staan. Die vegen de vloer aan met hun meeste hits.

Ik herinner me dat mijn vader deze thuis heeft liggen. Zal wel als aanvulling op "The Singles Collection: The London Years" zijn (die m'n vader ook heeft), aangezien die verzamelaar maar tot 1971 loopt en deze in dit jaar begint.

Precies dezelfde reden waarom ik Jump Back aanschafte. Om The Singles Collection aan te vullen. Ik heb het zelfs zo uitgevogelt dat ze allemaal in die box zitten.

De titel is niet helemaal waar, want uit 1984 zijn hier geen tracks te vinden.
Op de hoesfoto staan scène-foto's afkomstig uit de clip van 'She was hot', maar dit nummer is hierop vreemdgenoeg niet aanwezig.
Van 'She's so cold' naar 'She was hot' was voor The Stones maar een kleine stap.
Hoewel hier 13 sterke nummers op staan mis ik toch nog belangrijke singles en album-tracks zoals 'Wild horses', 'Bitch', 'Happy', 'Star star', 'Time waits for no one', 'Hot stuff', 'Respectable', 'She's so cold', 'Going to a go-go (live)', 'She was hot' en 'Too much blood'.
Ik denk overigens dat niemand die vervelende cover van 'Ain't too proud to beg' zal missen.

Zeer degelijk verzamelalbum, maar er ontbreekt inderdaad wel het één en ander, maar ja 14 jaar samenvatten in 13 nummers valt niet helemaal mee

Mooi jaren '70 overzicht.

Hoezo maakte de Stones geen geweldige muziek meer na hun London years. Wat wil je nog meer? Naast Miss You & Angie zijn mijn geheimfavorieten Undercover Of The Night & Waiting On A Friend hierop te horen.
5,0* natuurlijk!

Precies West, je zet me op de juiste track: The London Years is de Stones in hun beste 'Blues-traditie': meer dan goede covers van bestaande blues-classics en ook creatieve en tijdloze songs van eigen hand binnen dat genre. O.a. die nrs. die jij noemt, maar ook bijv. '80/'90 jaren songs zijn op een andere leest geschoend. Dat is gewoon minder mij ding. Zij zijn gewoon een andere weg ingeslagen en dat is (voor mij) jammer want van orgine (London Years-werk) zitten ze heel dicht bij mijn roots/soul.
No offence, just the way it is!

Jongens wat is er mis met een chronologische volgorde (dan had ie 4 sterren gekregen)

De Engelse LP-tracklist van 'Rewind' is ietsje anders:

Brown Sugar
Undercover of the Night
Start Me Up
Tumbling Dice
It's Only Rock 'n' Roll (but I Like It)
She's So Cold
Miss You
Beast of Burden
Fool to Cry
Waiting On A Friend
Angie
Respectable

Voor de CD-versie is de Amerikaanse tracklist gekozen. Ze hadden de tracks 'She's So Cold' en 'Respectable' als bonus tracks toe kunnen voegen.

Dat was mijn eerste kennismaking met de Stones toen ik -geloof het of niet- 4 jaar oud was. Vooral Beast of Burden maakte veel indruk op me en is tot op de dag van vandaag één van mijn favoriete nummers.

Deze is niet meer door Virgin heruitgebracht, dit in tegenstelling tot de twee andere verzamelaars Made In The Shade en Sucking In The Seventies.

Een beetje lullige verzamelaar vind ik dit.
Opzich is er een goede greep gedaan uit het latere werk van de heren, maar moeten dat maar 13 nummers zijn? Sowieso missen er hele happen uit, en is dit zeker geen best off, al zijn de tracks wel goed.

Het was in feite een elpee, en dit aantal nummers past daar precies op. Dus pakweg de grootste hits tussen 1973 en 1984, klopt toch aardig.

Als je zoveel hits hebt gemaakt als de Rolling Stones, is één compilatie LP voor de periode 1971-1984 wat aan de krappe kant.

Alleen al over de jaren 1971-1976 had een boeiende verzamelaar kunnen worden gemaakt en dat geldt ook voor de periode 1978-1984.

Dan zou er gelijk mooi aandacht kunnen worden besteed aan onopgemerkt gebleven singles van de Stones, zoals inderdaad Doo doo doo (Heartbreaker), Hang Fire en Beast of Burden.

Rewind is daarom een beetje los zand, Emotional Rescue naast Tumbling Dice. De eerder aangehaalde London Years vormt meer een homogeen geheel en gaat ook maar over een periode van een jaar of 6, 7.

Rewind zal vermoedelijk daarom ook langzaam uit de geschiedenisboekjes van verzamelalbums verdwijnen.

Ik vind het in ieder geval een stuk smaakvoller samengesteld dan Jump Back.

Na 1983 gaat het niveau wat mij betreft rap omlaag en die ommekeer wordt hier gemeden.
Ook geen nare edits in Miss You, dus dat werkt ook in Rewind's voordeel, en de cd-versie (oude CBS-cd uit de 80's) klinkt lekker bassig.

Dertien Stonesnummers op rij. Terugkijkend een aardig verkopende plaat. Eens in de zoveel jaar verscheen er een verzamelaar om een Stonesloos jaar effe te overbruggen.
Zodoende Rewind. De hits met enkele wat discutabelere keuzes.
Hang Fire van Tattoo You bijvoorbeeld. Ik heb niets tegen die song, maar er staan veel betere stukken op datzelfde album. Had voor mij ook zo Respectable van Some Girls mogen zijn.
De overigens 2e single van die plaat en The Stones op z'n ruigst.
Ook She's So Cold ontbreekt en dat is wat mij betreft een gemiste kans.
Geen Hot Stuff, en da's ook jammer. Is toch wel een essentieele Stones song dunkt mij.

Beetje los zand. De songs deugen, maar de samenstelling had beter gekund.
Ook dat is natuurlijk van smaak afhankelijk.

Geen hot stuff! toch leuk om aan te geven dat rolling stones ook met reggae geflirt hebben.
Verder zou memory motel ook leuk zijn geweest. Ik heb het idee dat de periode van na exile een verzamelalbum volstaat.

Dat van dat losse zand vind ik hier juist meevallen.

Met een beetje fantasie sluit het aan op Big Hits, Through The Past Darkly en Made In The Shade, als je de doublures met de laatste eventjes door de vingers ziet.

En, zoals eerder gezegd, kwam hun zwakste periode hierna.

Kanttekening is dan wel dat Going To A Gogo, She's So Cold, Hot Stuff of Respectable sommige van de nummers die ook op Made In The Shade staan hadden kunnen vervangen.
Maar ik vrees dat de Stones-'franchise' toen al wist hoe er gemakkelijk geld verdiend kon worden.
Een minpuntje op een verder heerlijke verzamelaar.

De Amerikaanse LP-versie van Rewind (1971-1984):

kant a
1. Miss You
2. Brown Sugar
3. Undercover of the Night
4. Start Me Up
5. Tumbling Dice
6. Hang Fire

kant b
1. Emotional Rescue
2. Beast of Burden
3. Fool to Cry
4. Waiting on a Friend
5. Angie

Op het vinyl was er dus geen plaats voor It's Only Rock & Roll (But I Like It) en Doo Doo Doo Doo Doo (Heartbreaker).

Fijne verzamelaar van de Stones. De aftrap is gelijk al erg goed met een van mijn favoriete Stonessongs 'Miss you'. Daarna gaat het lekker verder met 'Brown sugar', 'Undercover of the night' en 'Start me up'. Eigenlijk vind ik alleen 'Tumbling Dice', 'Hang Fire' en 'Beast of Burden' wat minder. Verder allemaal lekkere nummers en Stones klassiekers.

Hang Fire heb ik ook nooit wat aan gevonden , en is een van de 2 zwakke tracks (Neighbours) vanaf Tattoo You,wat verder een behoorlijk goed Stones album is, wss op deze verzamelaar geplaatst vanwege een US single release
Ze hadden toen genoeg betere Jagger/Richards songs te rewinden

Er is sinds enige tijd een Japanse CD-heruitgave van deze verzamelaar op de markt. Die bedient bikkel2 en anderen op hun wenken, want hier worden Hang fire en Doo doo doo doo doo vervangen door respectievelijk Respectable en She's so cold. Dat maakt de samenstelling een stuk aangenamer en doet recht aan de singles-discografie van de Stones. In deze configuratie zou het album van mij een half punt meer krijgen. Dan nog blijft het jammer dat een nummer als Hot stuff er niet op staat, maar qua singles klopt het dan in elk geval redelijk. Hooguit ontbreekt dan uit deze periode nog She was hot (en eventueel Too much blood), maar dat vind ik niet zo'n groot gemis.

Dit is dus (bijna) dezelfde tracklist als de originele UK-LP en -cassette, zoals Pieter Paal hierboven al aangeeft, maar deze configuratie is bij mijn weten nooit eerder op CD uitgekomen.