menu

Sparks - Indiscreet (1975)

mijn stem
3,94 (33)
33 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Islands

  1. Hospitality on Parade (4:00)
  2. Happy Hunting Ground (3:47)
  3. Without Using Hands (3:23)
  4. Get in the Swing (4:07)
  5. Under the Table with Her (2:21)
  6. How Are You Getting Home? (2:59)
  7. Pineapple (2:44)
  8. Tits (4:59)
  9. It Ain't 1918 (2:07)
  10. The Lady Is Lingering (3:41)
  11. In the Future (2:12)
  12. Looks, Looks, Looks (2:36)
  13. Miss the Start, Miss the End (2:49)
  14. Profile * (3:30)
  15. I Wanna Hold Your Hand * (2:56)
  16. England * (3:16)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 41:45 (51:27)
zoeken in:
avatar van blunnie
3,5
Zeer sterk album van Sparks.Prima in het gehoor liggende songs,met soms neurotische inslag(in the future en How are you getting home)Dan weer brassband(looks looks looks en Get in the swing)Dit is het meest gevarieerde album in hun hoogtijdagen.It aint 1918 is schitterend(met viool)Het album heeft eigenlijk geen slechte nummers.Luister hier nog steeds graag naar.Ik geef 3.5 ster

avatar van blur8
4,5
Wat ook opvalt is de spetterende producie van de Meal-boys.
Het staat als een huis. ook na meer dan 30 jaar.
Hun muziek was en blijft tijdloos.

avatar van suffeteun
En wat een opener op dit album.

avatar van Dibbel
3,5
Album van The Sparks wat echt alle kanten op gaat.
Heel wat anders dan de nerveuze, jagende rock van Kimono My House.
Hier hoor je vooral soms nogal maniakele theatrale muziek.
Een kermisliedje als Get In The Swing naast een jazznummertje als Looks, Looks, Looks.
Semi-klassiek in It Ain't 1918, manische hoekige pop in Tits.
Ook Pineapple en Without Using Hands zijn 'vreemd', maar wel lekker.
Verder dan ook nog min of meer gewone popliedjes zoals Hospitality On Parade, Happy Hunting Grounds en The Lady Is Lingering.
Alleen In The Future vind ik wat minder en teveel over de top.

Ongekend afwisselende plaat, waarbij je toch meteen en echt bij ieder nummer meteen hoort dat het The Sparks zijn.
Looks, Looks, Looks (dat zo als achtergrondmuziekje bij een Laurel & Hardy-filmpje kan), haalde in 1975 de tipparade nog in Nederland, daarna werd het stil totdat ze in 1979 een grote discohit haalden met Beat The Clock.
En ik zeg nogmaals: het moet wel haast dat een zekere Mika de platen van de Sparks ook allemaal beluisterd heeft.

Uiteindelijk wordt het te theatrale, het cabareteske en het teveel aan afwisseling wat mij betreft het album ook een beetje fataal, waardoor ik op 3,5 blijf steken.
Maar de hoes, zowel de voor- als de achterkant is geniaal.

Hoef wel weer 2 weken mijn nagels niet meer te knippen...

avatar van Geert van der Loo
4,0
Hyper ADHD album van de Sparks. Minder gitaargedreven dan de 2 voorgangers. Alweer prachtig allemaal, hoewel wel een aantal luisterbeurten nodig zijn om de plaat echt op waarde te schatten. De songs zitten weer ingenieus in elkaar. Niet te luisteren vlak voor het slapen, een dubbele espresso is relaxter.

Gast
geplaatst: vandaag om 03:54 uur

geplaatst: vandaag om 03:54 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.