Loudness - Live-Loud-Alive (1983)

Heerlijk zwaar geweld van deze Japanse Hard rock groep. Ik vond ze beter toen ze alleen Japans zongen. Daarna mindere albums doordat ook hier de commercie (lees Amerikanse markt op de proppen kwam)

Dat maakt mij als 70 and 80's Hardrock fan nieuwsgierig. Ken de band wel maar op een of andere manier aan mijn aandacht ontsnapt. Op MP staan nog wat vinyl uitvoeringen te koop voor een redelijke prijs. Meteen geboden. Ben benieuwd

De zang hier is zo hemeltergend slecht dat ik dit echt niet kan beluisteren. Heb het vele malen opnieuw geprobeerd maar kan er echt niet doorheen komen. Omdat dit mijn cijfer zo erg naar beneden zou halen, onthoud ik me maar van stemmen.

Shit, mijn bod op MP maar weer intrekken dan van links naar rechts op MuMe.

Ik weet het niet, Broem. Zoals je hier aan de stemmen ziet, is zowat iedereen een heel andere mening toegedaan. Voor mij is de zang het belangrijkst (naast de muziek zelf uiteraard ). Wanneer dat zo slecht is als hier kan ik er echt niets mee, ook al is het muzikaal nog zo goed (en dat is het zeker). Maar nogmaals, met een gemiddelde van 4,50, lijk ik (bijna) de enige. Dus aan wie het dan ligt........
Ik zou zeggen, luister dit eens en oordeel zelf. Kun je altijd nog je bod intrekken, toch?
YouTube - Loudness - Live Loud Alive

Sir Spamalot wordt waarschijnlijk niet blij van dit berichtje, want dit album is me na alle positieve dingen die ik erover had gelezen, wat tegengevallen. Uit de periode waarin dit album is opgenomen, ken ik van Loudness drie albums: Devil Soldier, The Law of Devil’s Land en Disillusion. Die bevallen me goed, vooral vanwege de virtuositeit en lichtheid van het geluid op die albums, gecombineerd met de charmante doch onverstaanbare zang. Op dit album vind ik veel nummers tegenovergesteld klinken van hoe ik Loudness’ studioalbums ervaar: traag, en vooral wat log. Alsof de tonen zich moeten ontworstelen uit een laag slijk alvorens richting mijn oren te vertrekken.

Probleem is niet dat het album slecht is, maar dat het in mijn oren slechts op een paar momenten (Speed bijvoorbeeld) echt tot leven komt.

3.5*

Het is je vergeven.

De golf waarop de japanse High Speed Metal naar het Europese continent surfde was bizar hoog en ook snel weer teneinde.Bands als Loudness, Bow Wow en ook Earthshaker surfden allemaal mee en kregen toch wel een soort van naamsbekendheid begin jaren 80. Je kon er in ieder geval niet omheen. Waarom? Het was nieuw, snel, onverstaanbaar en daardoor ook wel weer grappig. Loudness was de koning van die golf en dit live album is eigenlijk alweer het laatste echte wapenfeit. Amerikanen pakten het daarna serieuzer aan, net zo snel maar iets bruter en dat was wel de golfbreker.
En eigenlijk is het maar een vreemd live plaatje. Veel gescheur en gebonk, zelfs zwaar en log soms. Je word helemaal niet zo overdondert door de misshien vooraf gehoopte speedy songs. Dikke ietwat simpele drumsolo, uitgesponnen gitaarsolo's, yep, de band wil laten horen dat ze er echt iets van kunnen. Daardoor laat Loudness zich ook van de andere kant zien. De goede wel te verstaan. Klein monumentje van de metalhistorie comes to live.

Jammer dat je over de zang begint. Het was '83, die jongens kwamen uit een heel andere cultuur, dat er uberhaupt speed metal kwam uit Japan was al heel bijzonder. Niemand viel verder over die zang (maar er werd wel eens lacherig over gedaan).
Akira Takasaki is een van de meest ondergewaardeerde metalgitaristen. Of het nou aanvankelijk met kopieren begon of niet, Loudness was een topband.
Met beelden van Paradiso, en van Rotterdam: Loudness - Live In Europe 1984 (Full) - YouTube

Vind het een btje vreemde opmerking. De zanger hoort toch gewoon bij de band?! Als ik die zo slecht vind dat ik er niet naar kan luisteren maakt het voor mij dat het in zijn totaliteit een niet te beluisteren album is, hoe goed het muzikaal mss is. Ik vind het op hun eerste studioalbums nog wel meevallen en die vind ik ook goed te luisteren, maar dit vind ik echt zo ver beneden alle peil dat ik er echt niet naar kan luisteren. En het maakt me dan niet uit waar ze vandaan komen en hoe nieuw alles wel of niet was, voor mij is het gewoon een hele slechte zang op dit album.

Op YouTube is de liveregistratie ook in beeld te zien. als kopie van een Laserdisc dus de beeldkwaliteit is voor een concert uit 1983 best goed (wel even op 720p zetten). De tracklist is niet hetzelfde als op LP maar dat mag de pret niet drukken. De intro 0-1:30, jonge stoere knapen die een gat in de ozonlaag met haarlak hebben achtergelaten met een brandende peuk op de lip, is te leuk om te skippen.
Intro - Theme Of Loudness Part II
01:30 - In The Mirror
05:17 - Lonely Player
10:01 - Angel Dust
14:18 - Higuchi's Drum Solo
18:15 - Exploder & Heavenward [Instrumental & Akira Takasaki Guitar Solo]
24:29 - Loudness
29:57 - Sleepless Night
35:40 - Speed
41:34 - *Encore Break
41:58 - Road Racer
46:32 - Sexy Woman
52:13 - Burning Love
57:40 - *Outro - Macula (Far From The Motherland)

Nu ook te streamen. Cult live klassieker .