Rhapsody - Rain of a Thousand Flames (2001)

Tussendoortje wat gerust als een heel album gezien mag worden.
Meer van hetzelfde of het moet je opvallen dat Fabio Lione met wat agressievere zanglijnen begint te strooien. Maar tjonge jonge wat een gave songs weer. Wat mij betreft zet Rhapsody met dit soort tracks het leeuwendeel van de Europese power metal acts in de spreekwoordelijke hoek

Inderdaad een tussendoortje. En word ook beschreven als een verdieping binnen het concept. Nu boeit het concept ons in het algemeen toch wat minder, maar het is goed en leuk bedoeld. Dit albumpje bevat mijn favoriete Rhapsody track so far: Rain of A Thousand Flames. Wat een geniaal nummer: "Dies Irea Regna, Nell Oscurita..." en dan breekt de hel los. Een grote brei van gitaargeluid en symphonische melodieen, maar o zo prachtig in elkaar gezet. Het nummer heeft gewoon alles. De hele plaat is een stuk heftiger geworden. Niet meer dat idyllische "I'm a proud, mighty and noble warrior."-gedoe, maar gewoon een brute veldslag tegen "the dark creatures of the abyss." Fantastisch! 4,5*!

Ik ben weer eens grondig Rhapsody door gaan nemen de afgelopen week. Ik ben net achter iets nieuws gekomen. The Wizard's Last Rhymes blijkt gebaseerd te zijn op een van mijn favoriete symphonieen: New World Order van Dvorak!!!!!!

Puur genieten. Deze plaat verdient het om verhoogt te worden naar de 5*!!!!!

is het een album of niet? als ik het als album zou moeten beoordelen komt hij uitstekend uit de bus maar er mogen tien minuutjes bij.

Officieel is het een ep. Maar 3 kwartier is ruim voldoende voor een album toch?

ja klopt wel eigenlijk, ik heb ook niet naar de minuten gekeken maar naar het aantal nummers.

Inderdaad een lekker tussendoortje. Ik beschouw het zelf ook als een EP'tje, aangezien er toch in tegenstelling tot een reguliere plaat weinig te beleven valt. De twee langere nummers zijn zeer sterk. Wizards Last Rhymes is deels gebaseerd op de negende symphonie van Dvorak, magisch! Het titelnummer luistert lekker weg.

Overigens vind ik Queen of the Dark Horizons een van de beste nummers die Rhapsody ooit heeft geschreven. Die fantastische verandering van ritme in het midden...

Feitelijk een veredelde EP, maar met 44 minuten wel één met albumlengte. De dik aangezette stijl van het Italiaanse Rhapsody ligt me niet zo, maar ik moet zeggen dat het allemaal wel erg fraai klinkt en subliem in elkaar is gezet. De plaat is een mengeling van powermetal, filmscore en hoorspel, vaak over-de-top in zijn bombastische aanpak, maar het werkt grotendeels wel. Eigenlijk ben ik hierdoor best wel benieuwd geworden naar de rest van Rhapsody's oeuvre...

Mijn favoriet is Symphony of Enchanted Lands II: The Dark Secret. Verder is vrijwel alles de moeite waard; het is in de kern powermetal met een eigen bombastisch, gepassioneerd geluid, goede zang en fantastische songs van allerlei aard.

Ik kwam vandaag bij het doorlopen van mijn CD-collectie de promo van deze EP tegen. Ik kan me niet heugen wanneer ik deze CD voor het laatst heb gehoord. Bij het terugluisteren snap ik ook wel waarom.

Deze bombastische geluidsdiarree is gaat bij mij grotendeels het ene oor in en het andere weer uit. Af en toe wordt mijn interesse gewekt door een mooi uitgewerkte passage maar over het algemeen kan me dit niet boeien. In de kern is dit een 13-in-een-dozijn vorm van power metal. Dankzij de toeters en bellen lijkt het soms nog een beetje ergens op. Snel terug in de kast hiermee.

Ja, ik laat Rain Of A Thousand Flames gewoon gelden als een volwaardig album. Het duurt 44 minuten, dat is geen EP meer. Daarnaast zijn de nummers niet te vinden op andere albums en horen ze qua verhaal gewoon bij die Emerald Sword Saga. Rain Of A Thousand Flames herinner ik me vooral nog door die absurde videoclip met een naakte dame en bandleden die slechte CGI dingen bevochten. Het artwork van dit album is ook fantastisch en tot nu toe verreweg het meest duistere dat de band heeft gehad.

Het album lijkt ook voor het eerst de term 'film score metal' goed te handhaven. Waar Symphony Of Enchanted Lands en in iets mindere mate Legendary Tales vooral echt barokke klassiek muziek hanteerden, is de orkestratie hier vooral op een soundtrack manier ingezet. Het werkt goed in een song als Queen Of The Dark Horizons of het met Dvorak's New World Symphony opgeleukte The Wizard's Last Rhymes. Waar de band echter nu voor het eerst net iets te ver gaat, is met het Tears Of A Dying Angel, waarbij de verteller met zijn 'OH GOD, OH NO GOD!'-stukjes echt op de lachspieren werkt. Daarnaast zijn Deadly Omen en Elnor's Magic Valley moeilijk echte nummers te noemen. Rain Of A Thousand Flames is echt nog steeds erg leuk, maar tot nu toe toch wel het minste dat ik van de band heb gehoord in deze marathon.

Voorlopige tussenstand:
1. Dawn Of Victory
2. Symphony Of Enchanted Lands
3. Legendary Tales
4. Rain Of A Thousand Flames

Normaliter bespreken Lennert en ik alleen de albums, maar als EP's langer dan een half uur duren, nemen we ze toch gewoon mee. Ook om Rain Of A Thousand Flames kun je niet echt heen. Het mag dan wel een tussendoortje zijn geweest, maar het mag er zeker wel wezen. De titeltrack is het snelste nummer van Rhapsody tot nu toe. Het klinkt ook zeker niet verkeerd. Queen Of The Dark Horizons heeft prachtige momenten. Tot dan overigens niet het sterkste materiaal dat de band uitbracht, maar het eerste stuk van de Gothic Saga is niet best. Het lange gesproken stuk haalt de vaart eruit, maar het klinkt ook voor geen meter. Ook The Poems Evil Page gaat niet lekker. Gelukkig voorkomt Rhapsody een 3,5* en neemt het lekker wraak met het van Dvorak bewerkte stuk. Wat een heerlijk epos!


Tussenstand:
1. Dawn Of Victory
2. Legendary Tales
3. Symphony Of Enchanted Lands
4. Rain Of A Thousand Flames

Dan zou ik maar gauw de soundtrack van Dario Argento's Phenomena van het Italiaanse gezelschap Goblin eens gaan beluisteren. Het hoofdthema van Queen of the Dark Horizons is namelijk daarop gebaseerd.
Muzikaal is het dus niet 100% een Rhapsody-nummer, alhoewel ze het thema wel geniaal in het nummer verweven hebben.

Rain of a Thousand Flames is een 'tussendoortje' van Rhapsody, wat zo'n beetje als opwarmertje dient voor het slot van de The Emerald Sword-saga, het album Power of the Dragonflame.
Maar deze EP is toch echt wel de moeite waard, aangezien er een aantal nummers op staan die er absoluut toe doen.

Als eerste het titelnummer, wat op dat moment het hardste en snelste nummer is die Rhapsody uit zou brengen, een ongelooflijke knaller van de eerste orde.

Favoriet is echter het door mij al eerder aangehaalde "Queen of the Dark Horizons", wat dus als basis het hoofdthema heeft van Goblin's soundtrack voor Dario Argento's horror-klassieker Phenomena.
De heren hebben altijd al inspiratie gehaald uit o.a. horror- en fantasy-films en Dario Argento behoord tot één van hun favorieten en automatisch dus ook de muziek van de Italiaanse formatie Goblin, die veel heeft bijgedragen voor het werk van Argento.
Los hiervan is "Queen of the Dark Horizons" een waanzinnig nummer, die naast dat het zwaar leunt op de muziek van Goblin, ook een hoop eigen input met zich meebrengt. Het resulteert in een fenomenaal nummer wat ook nog eens ruim dertien minuten duurt.

Tot slot mag "The Wizard's Last Rhymes" ook zeker niet onvermeld blijven. Hier wordt muzikaal teruggegrepen op Antonín Dvořák's "Symphony No. 9 in E minor, From the New World" en de combi tussen de razende powermetal van Rhapsody vermengt met de klassieke invloeden van deze prachtige symfonie is ook weer meesterlijk gedaan.

De overige nummers voegen niet zo heel veel toe en tevens is de 'verteller' van het verhaal eerder een doorn in het oog (of in dit geval oor), vanwege de suffe manier waarop het verhaal vertelt wordt. Maar dat is nou eenmaal een onderdeel van de muziek van Rhapsody.

E.e.a. neemt niet weg dat de nummers die er wel toe doen, ervoor zorgen dat deze EP van Rhapsody een ruime 4 punten met zich meekrijgt.
Het mooiste is nog dat het allemaal nog veel beter en heftiger zou worden op Power of the Dragonflame, één van de allerbeste albums van de band en tevens dus het slot van het verhaal rond The Emerald Sword.