Jesus Jones - Doubt (1991)

Beste Jesus Jones-album in mijn ogen. Heerlijke popsongs als 'Real, Real Real' en 'Right Here Right Now' afgewisseld met scheurende gitaartracks als 'Stripped' en 'Trust Me'. 4*

Was altijd wel een leuk bandje ja. Ooit nog eens zien optreden op een afgeladen Parkpop (was dat jaar volgens mij een van de drukstbezochte ever). Gewoon een fijne plaat die je op een lekker hoog volume moet draaien en meebleren!

Ja, daar was ik ook! Volgens mij speelden toen ook nog o.a. The Shamen en The Wonderstuff. Voor mij was dat jaar een van de betere edities!

Knappe plaat van deze prima donna's van wat toen "Grebo" heette.. je had toen ook nog "Gayebikers On Acid" (ik verzin dit niet hoor), "Pop Will Eat It Self", "Zodiac Mindwarp and the Love Reaction".....

Dit is idd. hun beste album met de eerder vermelde krakers "real real real", "right here, right now", maar ook "who? where? why?"....

Trust Me is een geweldige opener, hakt er gelijk in. En ik ben het met c-moon eens dat Who? Where? Why? ook een super nummer is. Helaas deden ze buiten Groot Brittannië bar weinig. Vergelijkbaar met het eerste album van EMF qua sound.

Mijn eerste kennismaking met deze band. Kende de naam wel vanhorenzeggen, en toen ik ooit een DCC-bandje moest kopen is het deze geworden. Geen verkeerde keuze! Opvolger Perverse vind ik net iets beter.

Net iets? Geheel andere stijl, psychedelisch, ipv poppy, meer gevoel en nog steeds goede melodieen. Ook de plaat daarna.

Voor mij geen twijfel. Dit is het sterkste album van deze jongens. Ook live van ze genoten (Het Paard) nadat deze plaat was uitgekomen. Allemachtig, wat gingen die gasten tekeer, vooral de toetsenist, die gedurende het gehele optreden als een topatleet een turnoefening op de brug deed, met z'n toetsenbord als het toestel. Right here, right now was een klein hitje en komt nog wel eens voorbij op de radio. De andere albums zijn helaas over het algemeen wat zwakkere afgeleidens van dit heerlijke Doubt. In eerste instantie vond ik het iets weg te hebben van Here and now, maar dat is toch punkier.

leuk indiepop crossover album met een flinke injectie dance invloeden. De singles hebben hier in tegenstelling tot in Engeland bar weinig gedaan. Real real real en International bright young thing zijn echte bler nummers met een groove.
Wel erg kort dit album, net zo kort als de carriere want na een paar albums hebben we weinig meer vernomen van deze band

12 jaar tussen de eerste en laatste plaat, valt wel mee toch? Of vergelijk je ze met de Rolling Stones?

Lekker rammelend plaatje van de mannen. Destijds draaide ik dit veel in de trein naar de kazerne . Nu denk ik al 20 jaar niet meer gehoord tot vandaag bij het klussen. Leuk dat ik alles nog kon meezingen. Heeft toch meer indruk gemaakt dan ik dacht .Niks aan de hand muziek . 3 en halve ster waarvan een halve voor het jeugdsentiment