Hot Chocolate - Mystery (1982)

Naar dit album ben ik best wel benieuwd aangezien hier 2 van mijn favoriete singles van Hot Chocolate op staan (tracks 1 en 6). Een van hun laatste albums ook, maar ik denk zeker niet hun slechtste.

Girl Crazy is zo intens fout dat het weer leuk wordt.

It Started With A Kiss ..... heb ik nog fijne zomerherinneringen aan .

Ik sta er nooit zo bij stil , maar toch was dit een leuk bandje .

MYSTERY 1982

Ik heb altijd een zwak gehad voor Hot Chocolate.
Puike singles groep die van vroeg in de jaren 70 met hits
als Brother Louie, Emma, You Sexy Thing en So You Win Again
heerlijke chocolademelk wist te serveren. Twee blanke muzikanten
en drie zwarte waaronder de immer glimmende kaalkop Errol Brown.

Op Mystery (1982) prijkt het was misleidende Are You Getting Enough.
Een titel die in 1981 op single verscheen, maar waarvan de hitversie
op het vorige album Class (1980) is terug te vinden.

Opvallend is de manier waarop Hot Chocolate haar sound weet
aan te passen aan de vroege jaren 80. De zware gitaarbrom uit de jaren 70
maakt plaats voor een stralend laagje synthesizer.

RAK baas Micky Most durft het zelfs aan om zijn oudste hitmakers
een nummer te doen opnemen van zijn nieuwste hitsensatie Kim Wilde.
Meer nog, het prachtige You'll Never Be So Wrong wordt de eerste single
van het album. Maar eerlijk is eerlijk ... Kim Wildes versie is veel sterker.

In het voorjaar van 1982 verscheent dan Girl Crazy op single.
En tot eenieders verbazing is Hot Chocolate opnieuw bovenaan
de hitlijsten terug te vinden. Vooral in de Benelux slaat de hit erg aan.
Dansbare disco meets synthpop ... als een zomers ijsje zo lekker.

Zo mogelijk nog beter vergaat het de ballad It Started with a Kiss.
Met een dijk van een tekst boordevol jeugdsentiment en zo herkenbaar
dat het nummer zelfs helemaal bovenaan de Benelux hitlijsten is terug te vinden.

Jammer genoeg kan de vierde single Chances het succes niet vasthouden.
Dit keer een wat kleurloze ballad die ook minder fris klinkt dan de vorige hits.

Begin 1983 verschijnt het met mondharmonica opgevrolijkte
What Kinda Boy You're Looking for (Girl) dat het opnieuw aardig doet.
Jammer komt het te laat voor dit album en zal het ook niet opgenomen worden
op Hot Chocolate's laatste album met onder meer Tears on the Telephone.

Vier sterren al was het vooral uit nostalgie en dankzij twee onvergetelijke hits uit 1982.

1982.. De promoclips bij de songs gingen steeds meer vorm krijgen en toppop was nog niet ingehaald door Countdown. Nadat ad Visser de nationale hitparade had gepresenteerd kwamen de 5 tips langs. De laatste van de tips was altijd Avro's toppoptip( zoiets als de alamschijf van veronica en de paradeplaat van de tros)
Ik kan me nog goed herinneren dat Girl Crazy ook zo'n toppoptip was...maar dat kon toch niet serieus genomen worden. In de promoclip was Errol Brown te zien in een aerobic-outfit( destijds erg populair) met beenwarmers en terwijl hij zijn lied zong deden ze met een hele groep hele simpele aerobicbewegingen op straat.. Nee dit kon toch echt geen hit worden.. een paar weken later stond dit nummer hoor in de hitparade met zelfs nog uitzicht op de eerste plaats.
gelukkig gaat het om het liedje, want dat is eerlijk gezegd na al die jaren stiekum toch een leuk liedje gebleven..en die clip...waarschijnlijk haalde Lionel Richie zijn inspiratie voor zijn clip voor all night long van Girl crazy, want ook hier wordt gedanst op straat.. Grappig

Verdorie Errol. Rust zacht man.
Ik ga gelijk hun fijnste (maar ken nog niet alles)...Girl Crazy weer eens draaien. Te lang geleden alweer. Zoals bikkel2 hierboven ook al aangaf...toch wel een leek bandje met uiteindelijk toch nog behoorlijk wat hits.

Ja Poeha, dat Errol Brown in 2015 zo plotseling overleed... Met het (mij te) gladde Girl Crazy wist de groep in juni 1982 #4 te scoren, een tekst over een meidengek pakte me niet. Desondanks één van hun bekendste hits.
Mystery is na twee mindere platen dan toch weer op niveau. Het album klinkt als een eenheid, de muziek als die van een groep. De reden is waarschijnlijk dat er weer voor eigen werk wordt gekozen, oftewel de liedjes van Brown, bijgestaan door nieuwe toetsenist Chris Cameron.

Naast de pop van de grote hit hoor ik aardige disco in het titellied, gevolgd door het saaiere (maar dansvloerfähige) Are you Getting Enough Happiness met zijn funkgitaartje en hetzelfde geldt voor No Tears. Chances blijkt een verraderlijke oorwurm, een aangename semiballade in de soulhoek.
De B-kant start met meer popsoul, die van hit It Started with a Kiss. #7 in augustus 1982, een zomerhit in de weken dat ik op vakantie was in Luxemburg, de laatste keer dat deze dwarse puber meeging met zijn ouders.
Dan een liedje dat bijna als die van de destijds modieuze new romantics klinkt: You’ll Never be so Wrong, geschreven door Marty en Ricky Wilde, vader en broer van Kim. Het zit Hot Chocolate als gegoten. Emotion Explosion is een pittig dansnummer en hetzelfde geldt voor het nog snellere One Night’s not Enough.

Wat ik nou zo gek vind: op MuMe las ik bij het vorige album over non-albumsingle No Doubt about It, die op dit Mystery zou staan. Dat klopt echter niet volgens Discogs; noch voor de Europese, noch voor de Amerikaanse versie. Wel te vinden op verzamelaars van de groep, waarover ik lees dat die sowieso hun bestverkopende platen waren.
Mystery is een degelijk album en al hoor ik liever het Hot Chocolate van de eerste albums, die uit de jaren ’70 met hun wahwahgitaren, strijkers en blazers en warme soulfunkpop, in 1982 waaide een andere wind en dat jasje paste hen prima.