Level 42 - World Machine (1985)

Level 42, vanavond in het voorprogramma van de Simple Minds in Hellendoorn. Geweldige muziek, vooral het gepluk van Mark King is fantastisch. Ik heb wel zoiets ik heb het nu wel weer een keertje gehoord. De muziek van Level 42 is eentonig te noemen. Hot Water blijft hun mooiste nummer.

Ik hou het vooralsnog op "Love Games"

En laten ze datt nummer nu gisteravond niet hebben gespeeld.

Je was er ook?

Grappig deze hoes heb ik al lang niet meer gezien, ik heb dit album nog op elpee, die ligt volgens mij nog ergens op zolder in mijn ouderlijk huis, ik zal binnenkort de stof er eens af gaan blazen.
Something about you vond ik toen een leuk nummer. Een 2,5 nu, toen zou ik hem hoger hebben gewaardeerd.

Hot Water is toch wel steengoed hoor, zit er nu naar te luisteren. Die basgitaar, die funkt als een tierelier man!

Ik heb de LP nog ergens liggen. Ik zou toch zweren dat 'Hot Water' niet op het album staat, maar op voorganger 'True Colours'. Is bovenstaand album niet een Amerikaanse editie ofzo?

Inderdaad, de lp-versie had niet de zelfde liedjeslijst.

lekkere muziek,goed album ik heb deze lp destijds grijs gedraaid en later toch maar weer de cd versie gekocht en nu na 21 jaar vind ik hem nog steeds klasse

Grappig dat niemand opmerkt dat de tracklisting van dit album niet klopt. Nummers als 'Hot Water' en 'The Chant has Begun' komen oorspronkelijk van het album 'True Colours' uit 1984. De oorspronkelijke tracklist van 'World Machine' is als volgt:
1. World Machine
2. Physical Presence
3. Something About You
4. Leaving Me Now
5. I Sleep On My Heart
6. It's Not The Same For Us
7. Good Man In A Storm
8. Coup D'etat
9. Lying Still

Wellicht dat het dan ook de beoordeling nog wat beïnvloed

Volgens mij was een paar berichtjes eerder het iemand wel opgevallen.

Hier staat de tracklist van de amerikaanse versie, jij noemt de (wat mij beteft goede) lp-versie. Dat zal wel de europese zijn.

Maarre, pas het gerust aan

Lying Still is trouwens het mooiste nummer hier

Je hebt helemaal gelijk. Heb ik overheen gelezen. En Lying Still is inderdaad het mooiste nummer.

Redelijk album. Ik had vroeger de MC met op de andere kant allerlei remixen van hun bekendste nummers. In sommige gevallen pakte dat heel goed uit en soms ook weer niet.
Sommige CD-versies hebben als bonus track het goede 'Coup d'etat'.

....1 van de eerste cd's die ik aanschafte.......toch muziek die ik nu niet snel meer zal opzetten........en enkel nummer (bijv. 'Chant Has Begun') kan me nog wel boeien...

Lying Still is echt een pareltje! Ik luister sinds deze week weer wat vaker naar Level 42. Vroeger was ik er aardig fan van en daarna heb ik het jarenlang laten liggen. Beetje jammer misschien. Ik weet nog wel dat ik World Machine ooit heel goed vond. Een van hun beste platen!

De bovenstaande is van de versie voor de Amerikaanse markt.

1. World Machine
2. Physical Presence
3. Something About You
4. Leaving Me Now
5. I Sleep On My Heart
6. It's Not The Same For Us
7. Dream Crazy
8. Good Man In A Storm
9. Coup D'etat
10. Lying Still

Wat denk je van deze tracklisting.

De hits van Level 42 blijf ik - ondanks de typische jaren '80 sound- erg lekker vinden. Op dit album staan wat dat betreft genoeg hits. De overige nummers klinken soms wat saai en gedateerd.

Het beste album van Level 42, nou ja, min of meer net zo goed als hun debuutalbum die toen natuurlijk wel vernieuwender en origineel was. Op World Machine enkele hitjes maar het zijn voor mij juist de andere nummers die het totaalplaatje van deze cd zo sterk maken. Ik heb nog steeds een zwak voor The Chant Has Begun en Leaving Me Now. Voor mij ging na deze cd de band een te commerciele kant op, niet per definitie slecht en met nog best enkele leuke nummers maar echt bekoren konden ze mij niet meer.

Dat kan ik me nog goed herinneren. Deze twee toerden dat jaar (alhoewel ik dacht najaar 2003) langs diverse plaatsen in Nederland. Simple Minds én Level 42 op een avond zou een waar festijn zijn. Uiteindelijk toch niet gegaan, omdat ik bang was dat ze één a twee van hun overbekende klassiekers spelen en dan de rest invullen om een nieuw album te promoten. Vooral RHCP had daar een handje in, grote kans dat enkel het teveel gehoorde under the bridge werd gespeeld en de rest alleen nieuwe nummers van californication en by the way destijds. Ik vraag me af of ik wat gemist heb.

Best goed album van Level 42. Something about you en vooral Leaving Me Now zijn pareltjes. Als ik aan de jaren 80 denk dan eerst simple minds en zeker ook Level 42.

Had vroeger True Colours en deze op 1 casettebandje staan, en toen grijs gedraaid. Nu ik m onlangs op lp in een eurobak heb gevonden draai ik m weer regelmatig. Lekker, relaxed, funky.
Platen hierna vond ik toen een stuk minder. Al mag Running In The Family ook mee voor één euro.

Kant B is na It's Not the Same for Us wel een stuk minder dan kant A.

Een beetje een typisch Level 42-album: een tweetal uitschieters (Leaving Me Now & Lying Still), veel degelijke songs en een aantal overbodige vullers.

Een wisselvallig popalbum van Level 42. De opener is oké. Tracks 2 t/m 4 (Physical Presence, Something About You en Leaving Me Now) zijn de beste van dit album, waarbij met name het prachtige Leaving Me Now bovenuit steekt (mooie outro!). Something About You is ook erg leuk en terecht een grote hit geworden.

Het middenstuk voegt echter niets toe. Matig. Gemakzuchtige popsongs die de middelmaat niet ontstijgen. Het einde is beter, waarbij Lying Me Still een ballad is die mij aan It's Over doet denken.

Een redelijk popalbum dus, maar ik mis leuke instrumentals hier die spannend zijn. Het is evident dat Level 42 door de muzikale koersverandering veel commerciële successen heeft geboekt (Running In The Family met 5 hits), maar ik vraag me af of het de kwaliteit van de muziek goed heeft gedaan. Hierom lijken me de eerste albums van Level 42 interessanter.

De 4 opgenoemde nummers (Physical Presence, Something About You, Leaving Me Now en Lying Me Still) zal ik echter wél vaker gaan draaien!

Dat zijn dan ook meteen de sterkste vier. Verder vind ik de titelsong nog wel aardig, maar de overige nummers doen me helaas niet veel. Nou ja, dat is al meer dan de helft natuurlijk, dus een voldoende zit er wel in.

Een meer dan prima album van de heren, met als absolute topper Leaving Me Now. Die schaar ik in het rijtje Against All Odds van Phil Collins en If You Leave Me Now van Chicago, ook al van die parels. Beetje dezelfde sfeer uitstralend.
Maar de ontdekking is Physical Presence. Die zag ik niet direct aankomen. En dan ook nog eens dat toffe jamsessie-achtige stuk tot aan het einde. Lekker outro zo. En wat mij betreft horen de tracks (hoewel van iets minder niveau) Dream Crazy, Good Man in a Storm en Coup d'Etat ook tot die jamsessie. Heerlijke flow.

Dissonant op dit album is It's Not the Same for Us. Dat is echt een suf nummer, daarvan staan er ook een aantal op Running in the Family. Hier gelukkig maar eentje en daarom is dit een veel completer en beter album dan eerdergenoemde. Jammer dat ik deze niet eerder heb opgepikt. De boys zijn weer wat in achting gestegen wat mij betreft.
Zit tegen de 4* aan.

Mee eens. Dit is echt wel een voldoende tot ruim voldoende popalbum voor Level 42, maar er had zeker meer ingezeten voor deze band.