Milow - Coming of Age (2008)

Na het toch wel aardige The Bigger Picture heb ik ook Milows tweede worp maar in huis gehaald. Hooggespannen verwachtingen had ik niet echt want erg lang heeft de debuutplaat niet in mijn CD-speler gekampeerd: mooie liedjes, dat zeker, maar spijtig genoeg verloren ze bij elke luisterbeurt een beetje aan kracht. Ik hoopte dan ook vooral om op Coming Of Age een aantal bekoorlijke, melodieuze popnummers terug te vinden, hoe lang ze ook maar mogen meegaan.
En dat valt prima mee: met een beetje geluk word ik een weekje of twee verliefd op deze plaat om hem daarna zo af en toe nog eens van onder het stof te halen. De kalere songs weten me moeiteloos in te pakken en tonen Milow op z'n best. De rijker gearrangeerde liederen vind ik soms wat vlakjes, maar vallen best nog te pruimen.
Tekstueel daarentegen kan Jonathan Vandenbroeck me opnieuw niet overtuigen: het leunt toch dichter aan bij Damien Rice dan bij Leonard Cohen en Milow mist wat inhoud (ik klink pretentieus, ik besef het).
Maar goed, dat kan de pret niet drukken: met zijn tweede album slaagt deze Leuvense singer-songwriter er opnieuw in om een prima plaatje af te leveren met als leidraad de mooie stem van de zanger.