Milow - Coming of Age (2008)

Het tweede album van Milow. Zijn eerste album was toch wel héél goed dus ik ben benieuwd naar dit album. Al denk ik wel dat het anders zal zijn qua sfeer als je luistert naar de eerste single 'Dreamers and Renegades'. Maar toch, ik ga er zo snel mogelijk om als het uitkomt!

De live versie van 'Canada' was in elk geval de moeite waard op de Gentse feesten!

Op Milow's myspace kun je vanaf vandaag iedere dag een nieuwe track uit dit album beluisteren (in dezelfde volgorde als op het album). Vandaag dus Canada. Beter dan Dreamers & Renegades als je het mij vraagt.

Bedankt voor de tip!
Canada is inderdaad een heel mooi nummer, al schat ik de track van vandaag (The Ride) net iets hoger in.
Hoe dan ook, 3 dagen ver, 3 schitterende nummers.
Op basis hiervan geef ik met plezier al 3 sterren.
Stem word zeker nog verhoogd, want dit is terug een topalbum in spé!

Ja, inderdaad. Het nummer van vandaag is zeker ook niet slecht, als het allemaal zo zal zijn zal het een deftig album zijn! Wel vreemd dat D&R eerste single werd, is tot nog toe de minste van de drie.

Maar ik wacht met stemmen tot minstens 1 februari, dan ga ik er meteen om.

Als ik het begin van 'Dreamers & Renegades' hoor op de radio, moet ik altijd spontaan aan de Fountains of Wayne denken. Het lijkt er echt verdacht hard op. Nochtans is het doelpubliek voor iemand als Milow een totaal ander publiek dan dat van de catchy poprock songs van de Fountains of Wayne. Als de rest van het album in de lijn ligt van dit liedje, weet ik niet of zijn publiek van de vorige CD daar zo happig naar gaat zijn.
Niet dat ik de Fountains niet goed vind of zo - in tegendeel zelfs - maar van iemand als Milow verwacht je gewoon zulke dingen niet.
Vind ik toch.

Het album is inmiddels te koop via Itunes. Al wacht ik wellicht toch nog even op zaterdag

Geen slecht album. Het niveau schommelt wel wat op deze plaat vind ik. Mijn favorieten zijn 'The Ride', 'Out of My Hands' -alle twee prachtig- en eigenlijk ook wel 'Herald of Free Enterprise', het instrumentale gedeelte in dat liedje rond 3:55 minuten is prachtig!

Het liedje 'Coming of Age' vind ik dan weer het minste nummer.

Wel aangeboden tegen een héél mooie prijs, de richtprijs ligt rond de 12 of 13 EUR, in MediaMarkt heb ik deze gekocht voor amper 10,50 EUR op de releasedatum!

Dat komt omdat Milow zelf de cd verkoopt aan winkels. Daarom kan hij goedkoper de cd aanbieden.

Dreamers and Renegades is niet echt een hit in Vlaanderen. Maar wat nog niet is kan nog komen! Ik wens het hem toe. Sympathieke gast.

@ chansadres: Neenee hoor, dat doet ie niet zelf. De platenmaatschappij Munich doet nog steeds voor hem

Na het toch wel aardige The Bigger Picture heb ik ook Milows tweede worp maar in huis gehaald. Hooggespannen verwachtingen had ik niet echt want erg lang heeft de debuutplaat niet in mijn CD-speler gekampeerd: mooie liedjes, dat zeker, maar spijtig genoeg verloren ze bij elke luisterbeurt een beetje aan kracht. Ik hoopte dan ook vooral om op Coming Of Age een aantal bekoorlijke, melodieuze popnummers terug te vinden, hoe lang ze ook maar mogen meegaan.
En dat valt prima mee: met een beetje geluk word ik een weekje of twee verliefd op deze plaat om hem daarna zo af en toe nog eens van onder het stof te halen. De kalere songs weten me moeiteloos in te pakken en tonen Milow op z'n best. De rijker gearrangeerde liederen vind ik soms wat vlakjes, maar vallen best nog te pruimen.
Tekstueel daarentegen kan Jonathan Vandenbroeck me opnieuw niet overtuigen: het leunt toch dichter aan bij Damien Rice dan bij Leonard Cohen en Milow mist wat inhoud (ik klink pretentieus, ik besef het).
Maar goed, dat kan de pret niet drukken: met zijn tweede album slaagt deze Leuvense singer-songwriter er opnieuw in om een prima plaatje af te leveren met als leidraad de mooie stem van de zanger.

ik was in belgie van de week en dat kwam mooi uit want in nederland kon ik em nog niet vinden, mijn verwachtingen waren ook wel hoog en dat niet alleen, deze sympatieke belg verdient wat mij betreft een groter publiek ook buiten het thuisland, zijn soloalbum werd ook al weer veel te laat uitgebracht in nederland, volgens mij wel 2 jaar later dan ik hem had. zonde.
Wat wel leuk is dat ik nu regelmatig you don't know op de radio hoor.
Maar goed, terug naar dit album. op het eerste gehoor viel het me wat tegen, de kracht van z'n eerste album zat hem wat mij betreft voornamelijk in de eenvoud. HEt lijkt erop of jonathan hier van alles uit de kast probeert te halen om een beetje groots te klinken, dat wil ík juist niet horen.
Maar het is misschien nog te vroeg om te oordelen, maar vind hjet tot nu toe nog wat tegen vallen,

Hij doet samen met Racoon een tour de komende weken. Eerst in Belgie met racoon in het voorprogramma daarna gaan ze naar Nederland waar Milow in het voorprogramma van Racoon staat.
ben benieuwd, wie weet krijgt Milow wat meer bekendheid.

Net zoals zijn eerste album: een cd vol mooie nummers. Maar toch mis ik iets net zoals bij zijn vorig album. Jammer

De beste nummers vind ik: Canada, The Ride & Dreamers and Renegades.
3*

Ik had 'The Bigger Picture' al veel gehoord en die vond ik helemaal goed. Ik dacht eerst dat 'Coming Of Age' een grote teleurstelling was, maar als je hem een aantal keer hoort blijken er toch ook een paar hele goede nummers op te staan. 'The Priest' bijvoorbeeld!

Als ik zijn "hitjes" op de radio hoor passeren denk ik vlug "heel beperkt houdbare zooi", tja, dit is toch een beetje wegwerppop als je het mij vraagt, mij kan hij absoluut niet bekoren, als ik dat vreselijke Dreamers and Renegades hoor, draai ik de radio meestal een paar minuten uit, wat een zooi... euh... grootwarenhuizenmuzak komt dan als term het eerste bij me op.
Deze kelk laat ik héél graag aan me voorbijgaan...
Maar elk zijn meug natuurlijk.

Milow is een zeer getalenteerde songschrijver met een warme en emotionele stem en hoort beslist thuis in het rijtje van even getalenteerde als eigenzinnige Belgische singer-songwriters naast Admiral Freebee, Ozark Henry, Sioen en Tom Helsen.
Naast vlotte popsongs waarvan "Dreamers and Renegades" een voorbeeld van is, staan er ook fraaie, akoestische songs. Vooral "Canada" en "The Ride" vind ik prachtig.

Na het beluisteren van de eerste 4 liedjes heb ik de hoop opgegeven. Wat weeral een barslecht album!! 0.5 voor de moeite!

Vraag me ook af of we jou serieus moeten nemen als je de greatest hits van vengaboys een 5* geeft!

On topic:

Het is wat minder uitgebalanceerd als het debuut The Bigger Picture. Toch zitten er enkele nummers bij die mij zeker kunnen bekoren. Herald of Free Enterprise, Canada, The Priest en Out Of My Hands vind ik erg mooi. Toch overtreft dit het debuut zeker niet. 4*

Binnenkort speelt hij in Paradiso. Benieuwd hoe zijn muziek akoestisch en live overkomt. Ik ga er heen!

Ik heb gisteren het album toch eens in de shop beluisterd, man wat is dit erg!
Ik deel je mening, dit is oppervlakkige gebakken lucht, echt vreselijk!

Kijk, we zijn het als het ware eens NIET eens met elkaar, raar maar waar, moet kunnen, toch?

Dan zijn wij het toch over een keertje NIET eens, Father McKenzie. Tja, wij kunnen het niet ALTIJD eens zijn, wij verschilden eerder ook van mening over the Pixies en Arctic Monkeys, want twee totaal dezelfde smaken of meningen over alles bestaan gewoon niet. Hoewel mijn muzieksmaak van alle users tot nu toe het meest overeenkomt met die van Father McKenzie (laten we zeggen over 90%).
Wat dit album betreft ben ik het wel 100% eens met vanbakel64.

Ik ken zelf de muziek niet, maar ik vraag me toch af in hoeverre je je stem kan baseren op een eenmalige vluchtige luisterbeurt in een platenzaak. Dit komt meer over als graag een 0.5 willen uitdelen.

Milow's 2de plaat is aardig meer niet het klinkt leuk dit komt vooral omdat hij een behoorlijk goed in het gehoor liggende stem heeft niet door de kwaliteit wat hij schrijft. Het zijn qua melodieen vrij simpele liedjes maar dat vind ik niet echt storend. ik geef voot dit album een 3.0/3.5 omdat ik het toch wel kan waarderen het zeker niet geweldig maar ook niet slecht, leuk voor het moment alleen het nummer Darkness Ahead and Behind vind ik behoorlijk sterk dus ga ik toch voorlopig voor de 3.5 met name voor dit numme en omdat de rest na mijn mening niet slecht is.

0817 / MILOW - Ayo Technology

De nieuwe, ideale, muzikale schoonzoon van Vlaanderen.
Milow bakt radiovriendelijke broodjes en serveert ze met succes.

Zijn tweede langspeler leverde aanvankelijk slechts één
verdienstelijke, Jan Leyersachtige radiohit op: Dreamers and Renegades.
Met deze singer songwriter cover van 50 Cents Ayo Technology
bewees Milow de gave van de perfecte poptouch te bezitten.

Eerder de gave om een perfecte poptouch te herkennen en de mogelijkheid daar een gitaarliedje van te maken. Wat ik verder van Milow heb gehoord is niet veel soeps...

Met heel veel pijn en heel veel moeite aan moeten horen bij een vriendin van me in de auto! Nog nooit zo'n lange rit gehad! Sorry voor de mensen die dit wel leuk vinden, maar ik raak hier verre van opgewonden van!

Let's keep it short and simple; Milow heeft het nét niet.

Milow heeft te weinig uitstraling, dat is waar, maar een goede zanger en songschrijver is hij wel.

Milow staat komende week op 1 in de top 40 met Ayo Technology. Ik kende het nummer niet en heb het even intensief beluisterd en ik moet zeggen dat het best wel een mooi nummer is. Beetje in de categorie singer/songwriter. Het is voor de 8e keer dat een Belgische act de nummer 1 behaald in de top 40. De laatste keer was Summer Jam van Underdog Project in 2003 (nummer had een Belgische producer) en daarvoor was het Scoop in 2000. Maar ben best wel benieuwd naar de rest van dit album.