Spyweirdos - Wetsound Orchestra (2006)

Dit vind ik denk het beste album van de week tot nu toe. Een uitgebreider stukje en cijfer komen later.

Ik vind de meeste nummers ook wel erg bijzonder en algemeen dik in orde. Het geheel daarentegen vind ik dan weer minder interessant. Vaak worden dezelfde geluiden gebruikt en dat maakt het een tikkeltje saai. Zo lijkt de intro van nummer 2 erg op die van nummer 3 al vind ik die wel behoorlijk aardig. Zo'n herhaling lijkt mij enkel interessant als je de nummers ver genoeg uit elkaar zet.
Voor de rest wat glitch hier en daar, veel aardige geluiden. Af en toe akoestische instrumenten zoals piano en viool die aan het oeuvre van Murcof doen denken. Maar dan vraag ik me af waarom hij dat hier doet. Ik zie weinig relaties tussen de akoestisch elektronisch en uitsluitend elektronische nummers. Het lijkt alsof hij dit deed om Murcof-liefhebbers voor zich te winnen...
Al bij al blijft het een erg leuk plaatje dat ik na verschillende luisterbeurten nog wel zal opzetten.

Sfeervol album dat je zowel als achtergrond muziek kunt laten pruttelen als 'intensief' op je koptelefoon kunt luisteren.

De plaat begint erg sterk met Cellar. Gaaf hoe die piano sample zo abrupt afgekapt wordt en de rest op de achtergrond doorvloeit en pruttelt. Een mooi contrast. Het beatwerk van Already Happened Tomorrow en 3.5 ec is niet echt orgineel, maar de (soms dramatische) strings en aanvullende geluidjes (viool, subtiele voice/film- samples) maken dit toch wel weer erg mooie tracks.

Portal is op zichzelf weinig bijzonder, maar leuk als overgang naar Fallen die eigenlijk ook weer in dezelfde lijn is als de eerste drie nummers; subtiele en afgekapte samples, mooi gedoseerde opzettelijke glitches en errors en dramatsche strings. Maar zoals thejazzscène al zei, wel wat weinig variatie en veel dezelfde geluiden. Gelukkig wordt er op de tweede helft van het album wel wat meer gevariëerd;

Bij Bubble of Dreams zit dat vooral in de beats. Ook hangt er in dit nummer meer een dromerig dan een dramatsch sfeertje. In deze track komen de voice-samples pas echt goed tot hun recht, omdat ze een beetje dat gevoel creëren van een dromerige roes waarin je maar de helft meekrijgt van wat er gebeurt. Ook in U ligt er nogal wat nadruk op de beats. Verder wordt hier meer gerommeld met de voicesamples. Leuke afwisseling maar had inderdaad niet veel dan 3 minuten moeten duren, prima lengte zo. The Key keert weer een beetje terug naar de pruttelelectronica waar het album ook mee opent, maar bevat wel geweldige 'volle' pianosamples die de track zijn karakter geven.

Innsbruck is lekker duister en werkt naar een soort van beklemmende climax (mòòi). En gelukkig krijgen we bij Should Be a Spell ook nog weer even wat ademruimte, dit is namelijk weer wat dromerige en lichtere kost. Wel is dit het enige nummer waar ik de viool niet echt mooi vind uitkomen (misschien zijn de samples wel te lang of te gelikt), maar verder een hele aardige afsluiter.

Wat ik zo goed vind aan dit album is dat het nergens té bombastisch wordt. Het blijft allemaal mooi ingetogen. Ook is de productie erg goed en krijg ik het gevoel dat er in elk nummer nog genoeg details te ontdekken zijn.

De remixen zijn leuk als aanvulling. Sommige blijven dicht bij de stijl van Spyweirdos, terwijl andere wat meer heavy (Map EP, Funckarma) of meer uptempo (B. Fleischmann) beats hebben gekregen.

Al met al een boeiende plaat waar ik niet gauw op uitgekeken zal raken (heb 'm dan ook direct besteld op cd).

4,5*

Een album met potentie.

Niets heel erg schokkends maar zeker ook niet slecht.

3,5 voor nu.

De remixen zijn ook aardig en sommige spreken me meer aan als de originelen (Alva Noto, maar hoe kan dat ook anders)

Sorry, maar dit album ligt mij niet echt. Als ze nou al die piepjes en kraakjes hadden weggelaten, had ik het wel goed gevonden, maar ik vind het veels te zenuwachtig. En dat helpt de mooie muziek achter de piepjes en kraakjes een beetje om zeep.

Een nummer als U vind ik helemaal niks. Een soort halfbaken Hop-hopnummer. Vooralsnog een 2,5*

Vind het vooralsnog allemaal erg braaf, en vooral de eerste CD nogal suf en weinig gedurfd/apart.

Kabbelt teveel aan, luister er telkens naar en na een paar nummertjes heb ik geen idee wat ik eigenlijk gehoord heb. Doe ik moeite, dan is er weinig wat me blijft boeien.

Vind de remixes leuker eigenlijk, die voegen voornamelijk toe aan de muziek wat het origineel wat mist.

Degelijk album verder, maar niet echt zeer interessant vind ik.

3.5*

Ik ben mij meer aan het verdiepen in electronic, en moet zeggen dat dit best een leuk album is. Puur op gevoel, geef ik hier een 3 sterren voor. Meer kan ik er ook niet over vertellen.

Heb er eigenlijk ook niet veel over te zeggen. Mooi album, pruttelt fijn en heeft een licht dreigend sfeertje die je aandacht erbij houdt. De piano/viool samples in verschillende nummers vind ik erg sterk. Deze doen vaak wat aan Murcof denken.

3 sterren voor de moeite. beetje braaf en saai, soms zelfs ietwat muzakkerig. Het doet meer interessant dan dat het ook daadwerkelijk interessant is.

Laat ik ook mijn zegje maar eens doen, gebaseerd op de reguliere tracks (heb ook een beetje tijdnood qua muziek). Vind dit album eigenlijk behoorlijk meevallen. De vergelijkingen met Murcof (Zeurcof) kan ik niet helemaal volgen, dit is beduidend energieker en creatiever vind ik. Het geheel is ook veel meer beatdriven wat de vaart er tenminste een beetje inhoudt. Sure, er zitten wat slappe tracks tussen, maar er is ook genoeg moois om te koesteren, zoals "U" en "Fallen". Wat ik af en toe een beetje jammer vind zijn die wegstervende violen of die electroruis sampletjes, behoorlijk cliché in dit genre. Maar ze weten het tenminste te doseren en het staat niet op zich. Waar teveel ambient acts maar wat wegmodderen met stiltes, opkomende windvlagen of andere lukrake invallen zit hier veel meer systeem in. Plaat die je vrij makkelijk opzet en zich niet opdringt, maar ook nergens ergerlijk eentonig wordt. Misschien wordt het nog een 4, maar vanwege toch wat magere tracks maar even een 3,5*

Eigenlijk valt er over deze plaat niet zo heel erg veel te zeggen vind ik. Zeurcof heb ik er wel een beetje in kunnen vinden, voornamelijk qua beats en samples. Creativer is dit 'Spyweirdos' inderdaad wel, beter is het dan weer niet. De druppeltjes en scheurtjes hier en daar doen de ambient golven vaak ernstige schade toe jammer genoeg. Er had in ieder geval meer in deze plaat kunnen zitten. Bubble of Dreams en de twee afsluiters zijn het mooist.

Ik vind het wel een beetje een light versie van wat Murcof zelf doet. Maar het is best goed en een aangename plaat hoor. Druppels, glitch, een beetje donkerte, drama en daarnaast de warme doordub beats. De remixen zijn kwalitatief, een tikkeltje beter dan de originelen voor mij. Ze voegen in ieder geval goede variatie toe.

hop, en een halfje erbij. Dit is me toch een mooi plaatje! Ik zie de link met de in-mijn-ogen-veel-saaiere- Murcof niet echt hoor, maar ja, dit klinkt toch veel rijker en voller - Die remixen zijn een mooie aanvulling, en maakt deze cd een volwaardig pakket met muziek om lekker op te zetten. Wat mij betreft een aanrader!

Als dat zo is ligt dat mede aan Murcof Hij heeft deze gemasterd. Murcof vinden sommige saaier merk ik, ik zou hem alleen serieuzer noemen.

Check. Er zit meer eenheid in zijn albums. Dit is meer een mishmash waar de essentie soms zoek is.

Saai, serieus.. komt vaak op hetzelfde neer. Behalve om bij in slaap te vallen zie ik het doel van Zeurcof niet zo. De overeenkomsten hiermee zijn dan ook gelukkig voor Spyweirdos vrij nihil..