Spyweirdos - Wetsound Orchestra (2006)

Sfeervol album dat je zowel als achtergrond muziek kunt laten pruttelen als 'intensief' op je koptelefoon kunt luisteren.

De plaat begint erg sterk met Cellar. Gaaf hoe die piano sample zo abrupt afgekapt wordt en de rest op de achtergrond doorvloeit en pruttelt. Een mooi contrast. Het beatwerk van Already Happened Tomorrow en 3.5 ec is niet echt orgineel, maar de (soms dramatische) strings en aanvullende geluidjes (viool, subtiele voice/film- samples) maken dit toch wel weer erg mooie tracks.

Portal is op zichzelf weinig bijzonder, maar leuk als overgang naar Fallen die eigenlijk ook weer in dezelfde lijn is als de eerste drie nummers; subtiele en afgekapte samples, mooi gedoseerde opzettelijke glitches en errors en dramatsche strings. Maar zoals thejazzscène al zei, wel wat weinig variatie en veel dezelfde geluiden. Gelukkig wordt er op de tweede helft van het album wel wat meer gevariëerd;

Bij Bubble of Dreams zit dat vooral in de beats. Ook hangt er in dit nummer meer een dromerig dan een dramatsch sfeertje. In deze track komen de voice-samples pas echt goed tot hun recht, omdat ze een beetje dat gevoel creëren van een dromerige roes waarin je maar de helft meekrijgt van wat er gebeurt. Ook in U ligt er nogal wat nadruk op de beats. Verder wordt hier meer gerommeld met de voicesamples. Leuke afwisseling maar had inderdaad niet veel dan 3 minuten moeten duren, prima lengte zo. The Key keert weer een beetje terug naar de pruttelelectronica waar het album ook mee opent, maar bevat wel geweldige 'volle' pianosamples die de track zijn karakter geven.

Innsbruck is lekker duister en werkt naar een soort van beklemmende climax (mòòi). En gelukkig krijgen we bij Should Be a Spell ook nog weer even wat ademruimte, dit is namelijk weer wat dromerige en lichtere kost. Wel is dit het enige nummer waar ik de viool niet echt mooi vind uitkomen (misschien zijn de samples wel te lang of te gelikt), maar verder een hele aardige afsluiter.

Wat ik zo goed vind aan dit album is dat het nergens té bombastisch wordt. Het blijft allemaal mooi ingetogen. Ook is de productie erg goed en krijg ik het gevoel dat er in elk nummer nog genoeg details te ontdekken zijn.

De remixen zijn leuk als aanvulling. Sommige blijven dicht bij de stijl van Spyweirdos, terwijl andere wat meer heavy (Map EP, Funckarma) of meer uptempo (B. Fleischmann) beats hebben gekregen.

Al met al een boeiende plaat waar ik niet gauw op uitgekeken zal raken (heb 'm dan ook direct besteld op cd).

4,5*

Laat ik ook mijn zegje maar eens doen, gebaseerd op de reguliere tracks (heb ook een beetje tijdnood qua muziek). Vind dit album eigenlijk behoorlijk meevallen. De vergelijkingen met Murcof (Zeurcof) kan ik niet helemaal volgen, dit is beduidend energieker en creatiever vind ik. Het geheel is ook veel meer beatdriven wat de vaart er tenminste een beetje inhoudt. Sure, er zitten wat slappe tracks tussen, maar er is ook genoeg moois om te koesteren, zoals "U" en "Fallen". Wat ik af en toe een beetje jammer vind zijn die wegstervende violen of die electroruis sampletjes, behoorlijk cliché in dit genre. Maar ze weten het tenminste te doseren en het staat niet op zich. Waar teveel ambient acts maar wat wegmodderen met stiltes, opkomende windvlagen of andere lukrake invallen zit hier veel meer systeem in. Plaat die je vrij makkelijk opzet en zich niet opdringt, maar ook nergens ergerlijk eentonig wordt. Misschien wordt het nog een 4, maar vanwege toch wat magere tracks maar even een 3,5*