Kayak - Coming Up for Air (2008)

De grootvaders van de Nederlandse Symfo gaan maar door. In ieder geval is de hoes gedateerd. Op de muziek is het nu nog even wachten. In ieder geval staan de mannen op 12 januari in de Boerderij.

De eerste indruk n.a.v. enige beluisterde fragmenten is dat Night Vision als niet-conceptalbum in ieder geval wordt overtroffen. Dit is mede te danken aan de terugkeer van Edward Reekers en een vlotte eigentijdse productie. De cd ligt vanaf vandaag in de winkels en ik denk dat ik hem dit weekend wel in bezit heb.

ow is dat zo? Volgens mij niet hoor.

Zo'n gedateerde hoes hoort er echt wel bij vind ik. Ik hoop vooral dat de muziek erg geïnspireerd is, hoe gedateerd ze ook moge klinken!

Releasedatum is 4 januari vlgs. div. bronnen waaronder deze:

http://www.dutch-music.com/index.php?product_id=712&comingfrom=bestsellers

Maar inderdaad heb ik in het Kayak guestbook gelezen dat de release een week is vertraagd. We wachten af...............

Inmiddels kunnen downloaden. De release staat nu gepland op 18 januari. Dit is vergeleken bij de loodzware conceptprojecten van de afgelopen jaren echt een verademing. Een pittig rockalbum waarop ook de typische fraaie Reekersballads niet ontbreken. Minder flauw dan Night Vision, meer aansprekende teksten. Van gespierd tot zwaar en melancholiek maar vooral melodieus en niet vermoeiend. Geinspireerd? Gewoon Kayakkwaliteit, niets meer en niets minder. Aanrader!

Ik zat gisteren ff wat te zoeken op wat info omtrent zangeres Cindy Oudshoorn, waarvan ik dacht dat die niks meer met Kayak van doen had, en tot mijn aangename verbazing zag ik dat ze juist nog steeds deel van de band uit maakt. Nou, ben ik maar wat blij om want ze heeft een dijk van een stem.

En afgaande op de YouTube trailer is zij ook prominent aanwezig op dit album ))

Dat klopt. Op ongeveer de helft van de tracks heeft zij de leadzang en dat zijn meteen de stevigste. De rest wordt ingevuld door Reekers en Vunderink. Dit is een compleet ander album dan we van Kayak zijn gewend. Af en toe zelfs vergelijkbaar met Within Temptation. Dit rockt en spettert!

Nou ja Within Temptation, om die ene gothic achtige rocker die er op staat?

Voorlopig een aardig album maar ook niet meer dan dat. Reekers klinkt niet echt geinspireerd en tja Vunderink's bijdrage zijn de simpele rockertjes van het album maar dat was ook wel te verwachten. De strot van Cindy maakt veel goed, ook live is ze erg goed bij stem.

Natuurlijk wel beter dan Nightvision maar daar was dan ook weinig voor nodig.

Ik was in ieder geval niet teleurgesteld. Echt geniale prog moet je natuurlijk ook niet verwachten maar voor Kayak begrippen valt dit beslist niet tegen. Reekers is natuurlijk ook geen 20 meer. For old time's sake dan maar. Hoe vind je de titeltrack trouwens?

ik heb zelf lang geleden (meer dan 20 jaar) 3 weken ziekenhuis doorgebracht met alleen maar bandjes van kayak, dus ik kan wel zeggen dat ik een speciale band heb met deze groep, maar wat ze de laatste jaren (sinds de comeback) uitbrengen, heb ik helemaal niets mee.
het is helemaal niet slecht wat ze doen, maar voor mij is het hooguit 2 x luisteren.

Wel aardig hoor, sowieso zijn de nummers waar Cindy in zingt verre weg de beste. Ik "moest" vandaag naar mijn schoonfamilie in Friesland. Dat is twee uur rijden en aangezien dit album niet echt lang is kwam het album veel voorbij. Daardoor is het album bij mij wat meer gaan leven en geef ik het album een halve ster erbij.

Dat had ik dus ook. Je moet de cd wel een paar keer gehoord hebben maar dan begint ie toch wat meer 'wortel' te schieten. Met Cindy klinkt het iig een stuk frisser. Toch nog altijd jammer dat Max niet meer van de partij is. Heerink vond ik altijd matig en Vunderink teveel Diesel.

Wat een geweldige CD; ik ben een groot aanhanger van Kayak met Edward Reekers dus dat maakte me blij!
Maar, nog veel mooier op deze cd zijn de nummers met Cindy Oudshoorn. SUPERLATIEVEN schieten tekort, Freezing, Undecided, ik krijg hem niet uit mijn autoradio.
Oude mannen, gedateerde rock, flauwekul! Supergoede cd!

Aangenaam Rene! Volgens mij kennen we elkaar, we hebben ooit mailcontact gehad over cd's van Maarten Peters. Veel plezier hier!

Heb ze tot nu drie keer live gezien op de nieuwe toernee. De nieuwe stukken worden overtuigend gebracht. Met dit album toont Kayak wederom aan geen ingedutte bejaardenband te zijn!

Heb hem al 2 keer beluisterd maar kan er nog niet voor warm lopen, geef het ook nog geen stem maar ben ang dat ik dirt persoonlijk 1 van de slechtsten ga vinden, ondanks dat hij hoger gewaardeerd wordt dan alle Kayakplaten.

De 35th Anniversary Box zou inmiddels uit zijn? Iemand een exacte releasedatum?

Nou, die is inmiddels volop verkrijgbaar en als de signalen mij niet hebben bedrogen ligt ie hier als 5 disc editie woensdagavond onder de kerstboom. Ben benieuwd. Zal wel een hele klus worden om zoiets toe te voegen.

Breng die box meteen maar weer terug. De cd's (in ieder geval de mijne) zijn verkeerd gelabeld in de haast om alles voor de kerst nog in de winkels te krijgen. Een en ander is ook op de officiële Kayaksite te lezen.

Voor zover ik het begrijp zijn enkel de printjes verkeerd om gedrukt. dus dan heb je toch gewoon alles enkel staat er cd1 op en moet het cd2 zijn en vica versa. Als dat alles is maakt mij dat nou niet echt uit.

Ik sta in dubio. Aan de ene kant is het handig dat de tracklist nu niet in de speler zit verstopt maar op de andere cd in de prachtige bladerbox is te lezen zonder het boekje te moeten beduimelen, aan de andere kant blijft het een goocheldoos. Ach, ik hou um maar. Alle materiaal is aanwezig en daar gaat het om. De Fan's Choice cd's hebben nu de Anniversary Concert tracklist opgedrukt gekregen en omgekeerd maar de cd 1 en 2 volgorde op beide sets klopt weer wel. Als je dat weet heb je er alleen maar gemak van. Een bijzondere kerstdrukte editie in een gelimiteerde oplage.

Fantastich album! Kayak is met de huidige vocale bezetting sterker dan ooit. Samen met het zeer getalenteerde componisten duo Ton en Pim heeft dit geresulteerd in een ongewoon mooi album. De mooiste CD die ik in jaren gekocht heb.
In Paradiso was ik erbij en kan met de DVD daar nog heel lang van nagenieten.

Vandaag nog eens beluisterd. Ben niet echt onder de indruk. Niet dat het slecht is maar vindt het toch niet de kwaliteit hebben van voorgaande albums.

Ik was blij dat Kayak, al dan niet vrijwillig, ervoor koos niet verder te gaan met musicals en rock operas, maar gewoon weer een ouderwetse plaat te maken. Stiekem betrap ik mezelf erop dat ik hier eigenlijk vrijwel nooit meer naar luister. Maar toch is het een goede plaat.

Ze zijn wat heavier geworden met de toevoeging van een tweede gitarist, maar dat kwam in de vorige platen nooit eerder zo goed naar voren. Verder kan Oudshoorn goed krachtig uithalen wat erg nodig is voor de nummers die Pim Koopman met haar had geschreven. Edward Reekers had dat niet overtuigend kunnen zingen. De rustige nummers zijn ook weer erg tof, met beide zangers. Alleen de titelsong stelt nogal wat teleur met het geforceerde tussenstukje waar Reekers nog even naar de microfoon grijpt. Ook is het gebrek aan wat complexere nummers een oorzaak van mijn weinige interesse in de plaat nu.

Toen ik midden jaren zeventig actief muziek begon te luisteren was Kayak een van mijn drie favoriete bands, maar na Starlight Dancer ben ik afgehaakt. Ik miste ik de magie van voorheen en de karakteristieke zang van Max Werner. Nu toch uit belangstelling toch maar naar wat recent werk geluisterd (vanwege de kwaliteiten vam Ton Scherpenzeel), zoals dit album. Helaas herken ik er weinig meer in. Ik vind het niet echt goed, ook weer niet slecht. Gewoon een aardig album, niet meer of minder. Maar dat is voor mij niet voldoende. Zet ik toch maar weer even The Last Encore op.

Verhoogd naar 4****. Broken White is toch zo een magisch mooi nummer he.

Wat moest ik weer wennen aan bepaalde nummers, maar als je er eenmaal aan gewend bent na een jaartje, blijf ik maar naar deze cd grijpen. Het intrigeert weer, zoals altijd bij de muziek van Ton en Pim. Sommige nummers hebben echt weer dat sfeertje van vroeger. Coming up for air vind ik weergaloos! En live zelfs nog beter!! Ook de laatste maten van Alienation is om kippevel van te krijgen. Daughter of the moon laat voor mij de tijdenvan Royal Bed Bouncer herleven.

Mijn eerste hele cd van Kayak en dat te danken aan mijn vrouw... Ze tipte me 6 jaar geleden alweer dat Kayak in de Tuyter zal optreden. Dat is ons dorpshuis met wat ruimten van de lokale plattelandsvrouwen e.d. en een "grote" zaal voor iedereen die denkt 150 bezoekers te trekken.. De Tuyter dus, we keken erop vanuit onze woonkamer, alleen de straat oversteken, Letterlijk! Welja, ik daar na toe, kon alleen de deuntjes die je hoort bij de top2000, maar die zijn wel oké dus een paar leuke liedjes kon ik wel verwachten. Achterover geleund en werkelijk fantastisch concert gezien en gehoord. Dat zijn de mooiste concerten, die waar je niet weet wat je kan verwachten, eigenlijk gestuurd door je vrouw die zelf niets met muziek heeft. Maar ja, het was hier toch tegenover dus....
Deze cd stond daarna lange tijd op #1 in mijn playlist! Prachtige ballades en afgewisseld met heerlijk uptempo nummertjes. Alleen Sad state of Affairs en About you Without you halen bij mij geen voldoende de rest is goed tot zeer goed. Mijn favorieten Freezing, Selfmade Castle en Broken White. De laatste is zo heerlijk melancholisch.... Moet soms een beetje denken aan Het Dorp van Wim Zonneveld, niet zozeer muzikaal maar puur het gevoel wat ik er bij krijg en wat ik zo slecht kan omschrijven

Dit studioalbum kenmerkt zich voor mij als HET album waarop Cindy Oudshoorn het album "maakt". Freezing is van uitzondelijke schoonheid en het titelnummer heerlijk bombastisch rockend. Alienation is mijn favoriet. Maarr.... live komt het beter tot haar recht. Wat Kayak sinds Night Vision wel heeft, is dat er nummers voorkomen die ik oversla. Op dit album zijn dit Medea, Mask And The Mirror en Broken White. Sterkste nummers zijn Alienation/ Cocoon/ Freezing/ Undecided/ Selfmade/ Coming Up.

"COMING UP FOR AIR" was het vijfde album sinds de come-back van Kayak en betekende tevens de terugkeer van Edward Reekers. In de eerste periode was hij op 3 albums te horen en op dit 13e overall album van Kayak mocht hij de lead vocalen delen met Cindy Oudshoorn, die sinds "MERLIN - BARD OF THE UNSEEN" deel van de band uitmaakt. In tegenstelling tot het vorige album is dit schijfje een terugkeer naar een regulier album, zonder concept dus. Er staan een aantal prachtige tracks op "COMING UP FOR AIR", waaronder het titelnummer, het stuwende "ALIENATION", het proggy "THE MASK AND THE MIRROR" en het door Oudshoorn fel gezongen "SELFMADE CASTLE". Een aantal rustige, midtempo en uptempo songs zorgen voor een gevarieerd album, dat wat mij betreft een flink stuk beter is dan "NOSTRADAMUS - THE FATE OF MAN", het minste album dat Kayak in zijn carriére gemaakt heeft...gelukkig, ze kunnen het dus nog!

Prima plaat op het snijvlak van pop en rock met vleugjes van het symfonische verleden. Leuk hoe naast de melodische rijkdom ook diverse teksten echt iets te melden hebben, met aparte onderwerpen (Medea !), een uitgebreid vocabulaire, alles elegant verwoord en met een uitstekende Engelse uitspraak gezongen – het meelezen van de teksten tijdens het beluisteren van de muziek resulteert bij dit album in mijn oren in een meerwaarde. Aan de minkant moet ik zeggen dat het niveau van de eerste vier nummers op de rest van de plaat lang niet altijd gehaald wordt, dat de gitaarsolo's niet altijd ergens heen gaan en dat de zang van Edward Reekers nogal bezadigd klinkt, zeker in contrast met het vuur in de uitstekende stem van Cindy Oudshoorn. En als ik buiten het openingskwartet nog twee hoogtepunten mag noemen: What I'm about to say zou zó aan Barbra Streisand aangeboden kunnen worden (ook al doet de titel me steeds denken aan Jesus Christ superstar: "I only want to say..."), en op het prachtige Broken white legt Reekers juist precies de juiste kwetsbaarheid aan de dag. Al met al toch een behoorlijk overtuigend en gefocust album.