The Who - Face Dances (1981)

Waarschijnlijk mijn allereerste cassettebandje (met een verftube op de cover. Een andere cover dan de elpee). Gekregen voor mijn eerste (en laatste) communie van opa en oma, dus ja enig sentiment speelt wel een rol bij het beoordelen van dit album. Ik vind de nummers nog steeds fris en creatief klinken en zet het dus met enige regelmaat nog op.

Niet dat ik enige hoop koesterde, maar ook Face Dances is geen best album. Ik vraag me echt af wat de heren op dit punt dreef om door te gaan. Muzikaal hebben ze allang niks meer te vertellen. Redelijke songs wisselen het erg matige werk af. Cache Cache is heel saai. Did You Steel My Money is een aanfluiting. How Can You Do It Alone is een regelrechte draak door de opbouw. Hoe kun je dit als ervaren muzikant schrijven? You vind ik dan weer hilarisch vanwege de verwijtende tekst, terwijl het gevoel geheel wederzijds is. Another Tricky Day laat maar al te goed horen dat The Who er niet meer toe doet. Wat een saaie, duffe brol.


Tussenstand:
1. A Quick One
2. My Generation
3. Quadrophenia
4. The Who Sell Out
5. Who Are You
6. Tommy
7. Who's Next
8. Face Dances
9. The Who By Numbers

Pas vanaf The Quiet One begin ik een beetje het idee te krijgen dat dit album ergens heengaat. Het gitaarwerk rockt hier eindelijk weer, de drums vallen weer een beetje op (gemis van Moon is toch wel duidelijk) en de zang is lekker rauw (verrassing van Entwistle!). De nummers die voorheen te horen zijn, vallen vooral onder het kopje 'valt niet heel erg op'. Het andere Entwistle nummer You is ook een beduidend betere track dan de rest van het Townsend werk. Overigens is het nergens echt ergerlijk slecht of iets in die richting. De productie is prima en warm en het luistert op de achtergrond echt wel weg, maar het is jammer om te constateren dat ook deze band de overgang van jaren '70 naar jaren '80 moeilijk kon bijhouden.

Tussenstand:
1. Who's Next
2. Quadrophonia
3. Tommy
4. A Quick One
5. Who Are You
6. My Generation
7. Face Dances
8. The Who Sell Out
9. The Who By Numbers

Na het verlies van Keith Moon besloot The Who toch verder te gaan, met ex-Faces Kenny Jones op drums. En meteen was er kritiek omdat hij een minder spectaculaire stijl had dan Moon. Die het zelf relativeerde dat hij de beste drummer was in de Keith Moon stijl. Op Face Dances geen uitgebluste band die het niet meer weet maar prima songs van Pete Townshend en John Entwistle en beslist geen 2e keus. Want dat was een verwijt dat Petr Townshend de beste songs voor hemzelf hield. You Better You Bet is een sterke opener en single, de overige nummers zijn redelijk tot goed. Uitstekende zang van Roger Daltrey die met het klimmen van de jaren steeds beter is gaan zingen, Pete die een bescheiden rol op gitaar speelt, wederom fenomenale baswerk van The Ox en degelijk drumwerk van Kenny Jones. Face Dances behoort niet tot de top van The Who maar is gewoon een prima middenmoter. Mooie hoes trouwens.