The B-52's - Cosmic Thing (1989)

leuk "eighties"-plaatje, vooral "Love Shack" natuurlijk, supernummer!

"Cosmic Thing"... shake it till the butter melts/ shake that cosmic thing! "Deadbeat Club" !! "Love Shack"... "Bushfire"
"Channel Z"...

Zovele hoogtepunten op dit heerlijke plaatje, een leuke manier om de '80's af te sluiten

En vergeet ook 'Roam' niet, dat was in de VS hun grootste hit dacht ik. Tevens mijn favoriet van dit album. Lekker aanstekelijk, vrolijk nummer (maar die hadden de B-52's wel meer )

Ja, André! Inderdaad... nog zo'n topnummer

damn, veeeeeel beter dan verwacht,

Zo funky, zo'n mooie stem, zo zalig

Samen met Wild Planet voor mij het beste wat deze groep heeft voortgebracht. Geweldige power, suggestieve teksten en de dames Pierson en Wilson zingen zo vreselijk mooi (net niet out of tune). Mijn persoonlijke favoriete nummers blijven Roam en vooral Topaz. 4,0

Hallo mensen...
Was ooit van plan nog eens naar de B52's te gaan luisteren omdat er nogal positief over ze geschreven werd... toen kwam 'Love Shack' uit en dat nummer blijkt een van de weinige nummers te zijn die spontaan anti-peristaltische bewegingen in m'n middenrif kan opwekken...irritante zang...vervelende quasi-opgewektheid...als jullie me nu vertellen dat het absoluut niet kenmerkend is voor hun verdere werk ga ik nog eens een poging wagen...

Dan zou ik er niet aan beginnen als ik jou was.

Dat ze wel degelijk "normaal" kan zingen bewijst ze wel op R.E.M.'s Out of Time (en met name het nummer Me In Honey). Ik ben ook niet echt fan van The B-52's. Paar aardige nummers, dan houdt het ook wel op.

nog zo een album die ik vroeger echt helemaal grijs draaide, idd echt super vrolijke muziek.
En er zijn maar weinig zangeressen die ik heb gehoort die zo een mooie samenzang hebben, vooral in het nummer Topaz uit zich dit goed.

Lekkere, pretentieloze muziek. Ben het met Jan eens. Samen met Wild Planet het beste album van the B-52's. Dry County is mijn absolute favoriet. Fris, fruitig en lekker doorjengelend.

Love Shack, Cosmic Thing waren leuke nummertjes. Voor de rest blijf ik die eerste GELE gewoon niet te overtreffen, ze hebben die dan ook nooit meer overtroffen!

Yep, eerste gele en ook wel de tweede rooie vind ik.

ik vind toch dat je deze zonder problemen naast de gele en de rode kan zetten uit hun beginperiode. Love Shack, vooral deadbeat club, roam, allemaal echte klassiekers.

En dan nog channel Z, gewoon fantastisch.

Ik vind deze wel grappig hoor, maar het excentrieke van de eerste 2 albums word hier een beetje teveel overgoten met een pop sausje, waardoor dit naar mijn meninkje wat te middle of the road is.
Heeft volgens mij ook met de gitarist die aan de eerste twee meespeelde te maken (helaas veel te vroeg overleden).
Zijn aparte gitaar stemming en speelwijze was mede bepalend voor hun sound destijds.

Fric & Frac aka The Fox & Ferkin on electric avenue ( 11th ave SW) Calgary, Alberta. Dans, dans en val neer. ( is nu bijna 20 jaar geleden, 19 echt).

Na een paar nummers heb ik het meestal wel gehad met The B-52's maar Kate Pierson heeft een onweerstaanbare stem waar ik altijd vrolijk van word!

Via Iggy Pop bij deze band terecht gekomen.
Zeker geen slechte band, alleen jammer dat Kate Pierson op haar best was bij andere artiesten (Iggy Pop dus, en REM).
Julee Cruise (bekend van het Twin Peaks nummer Falling) heeft ook nog een tijdje bij B-52's gezongen.

Soms vreselijk irritant en soms zo aanstekelijk als de pest en dat is in de loop der jaren onveranderd gebleven.
Ondanks dat Fred Schneider gay is en je op momenten hoort waar de Scissor Sisters naar geluisterd hebben (ik noem een Dry Country) is dit gezelschap zelden in die roze hoek geduwd en waarom zou het ook?!
Deze cd is gewoon ongecompliceerde fun en doet het altijd goed op feestjes en verder moet je er gewoon niet veel meer van maken.

In de jaren tachtig werden homo's nog geaccepteerd

Gelijkwaardig aan hun tweede album "Wild Planet" wat mede ook te danken is aan de uitstekende instrumentale afsluiter 'Follow Your Bliss". Mooiste nummer blijft natuurlijk "Love Shack", een heerlijk dansnummer en ook 'Channel Z' klinkt erg goed. Toch mis ik op sommige nummers op dit album toch duidelijk de frisheid die zo kenmerkend was op de eerste twee albums van de B'52's. Soms willen de B-52's het op "Cosmic Thing" imo te mooi doen, wat niet wegneemt dat dit toch een zeer goed album van het jaren tachtig decennium is.

4,0*

Dat doe ik toch!
Er klopt mij net te veel aan dit schijfje om er alleen maar ongecompliceerde fun in te horen. Dat hoor je zeker ook en het is werkelijk heel aanstekelijk, maar ik vind dit te goed in elkaar zitten om het alleen daarbij te laten.

De band zelf staat als een huis. Niet alleen de voortreffelijke zang, echt erg goed, maar ook instrumentaal. Luister bijvoorbeeld eens naar de drums op Channel Z: zo strak als een huis! En de gitaar op het instrumentale Follow Your Bliss. Daarnaast is de productie uitstekend, niet verwonderlijk als je ziet wie dat hebben gedaan: Neil - Chic - Rodgers & Don Was. Grootheden uit de disco & dance en ook dat hoor je terug. Een aanstekelijke smeltkroes van pop, dance & rock. Scissor Sisters heeft hier inderdaad vast goed naar geluisterd.

Tot slot staan er veel te veel goede nummers op, natuurlijk het echt fantastische Love Shack (wat ik kan blijven draaien), maar ook Roam, Bushfire & Channel Z om er even een paar te noemen.
Ook de clipjes bij de hits waren trouwens een aanrader, vast terug te vinden op Youtube.

Ik weet niet zo goed hoe ik deze plaat moet typeren. Het is niet echt in een hokje te plaatsen, en misschien daarom wel juist zo interessant. Ik neig naar een met funk doorspekte popplaat. Aanstekelijke melodieën en liedjes die blijven hangen. De zanger kun je niet echt een zanger noemen. Hij praat, doet wat halfslachtige rap-pogingen, maar op de een of andere manier werkt het. Daarnaast wordt hij wel ondersteund door prima zangeressen. Megahit "Love Shack" is een feestnummer pur sang, maar ook de andere tracks liggen prima in het gehoor. Een plaat om vrolijk van te worden.

Party Time! En dat kan prima met dit album . Alle tracks zijn erop en verdomd aanstekelijk . In your face productie en onzinteksten ten over. En toch werkt het lekker. Het maakt mij in ieder geval vrolijk . In geval van depressie een probaat middel om de zon weer te laten schijnen. Cosmic whooo . 4 en halve ster voor deze .

De 12" remix van Love Shack is opnieuw uitgebracht op streaming-platforms.

Ik neem aan om te vieren dat ze dit album 30 jaar geleden uitbrachten... en er een afscheidstournee aanstaande is.

Love Shack is het prijsnummer, maar Channel-Z is ook fantastisch. Vooral op het eind als de muziek opnieuw instart.

Ik heb Love Shack te vaak gehoord, elke keer als er ergens de radio aangezet werd of ik ging ergens 'n winkel binnen, zelfs aan de andere kant van de wereldbol was 't, Love shack, baby, love shaaaaaack. ∞ In Nieuw Zeeland en Australie haalde dit de eerste plek in de hitlijsten.

Zo te lezen waren Roam en Channel Z óók successvolle hits. Voor mij waren dat eerder Deadbeat Club, Topaz en Dry Country. Ik heb van deze plaat nog nooit iets anders voorbij horen komen dan Love Shack en dat is zo jammer eigenlijk. Love Shack laat de andere nummers ondersneeuwen terwijl ik Love Shack zo vaak ongevraagd heb gehoord dat ik er feitelijk niet eens meer naar luister. Ik reageer er niet eens meer op.

Van de overige nummers valt de afsluiter Follow Your Bliss dan juist weer op als instrumentaal nummer zonder zang. Het lijkt alsof dat nergens naar toe gaat (maar ik vind dit verder prima). Het is mij nooit echt duidelijk wie van de vrouwen er voornamelijk zingt is dat Kate of Cindy? Ik vind dat de B-52's met hun originaliteit en uitbundigheid hun sporen in de muziekwereld verdiend hebben.

Ben groot fan van B-52's, al sinds 1980 ofzo.
Maar deze plaat is te vrolijk, te veel feest.
Ik vind dit hun minste plaat.